I SA/Wa 686/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie Asesor WSA Sławomir Antoniuk Asesor WSA Przemysław Żmich /spr./ Protokolant asystent sędziego Maciej Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2006 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. odrzucić wniosek adwokata E. A. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu odwołania A. B., decyzją z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] uchyliło decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] odmawiającą przyznania zaliczki alimentacyjnej A. B. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Burmistrz Miasta S. decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] odmówił przyznania zaliczki alimentacyjnej A. B. W uzasadnieniu organ podniósł, że pomimo separacji orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu A. B. - matki A. B. nie można uznać za osobę samotnie wychowującą dziecko, w rozumieniu art. 3 pkt 17a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.), ponieważ z przeprowadzonych w dniu 21 lipca 2005 r. i w dniu 21 grudnia 2005 r. wywiadów środowiskowych wynika, że A. B. zamieszkuje wraz z dziećmi i mężem w tym samym mieszkaniu, a ojciec małoletniej A. B. czynnie uczestniczy w jej wychowaniu. Od powyższej decyzji A. B. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. W uzasadnieniu zarzuciła że decyzja organu pierwszej instancji pochodzi od dwóch różnych podmiotów, ponieważ decyzja została opatrzona pieczęcią Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., lecz podpisana przez pracownika socjalnego Ośrodka, mimo, iż w rozstrzygnięciu decyzji powołano się jedynie na upoważnienie Burmistrza Miasta S. udzielone Dyrektorowi Ośrodka. Dodatkowo podniosła, że po urodzeniu córki otrzymywała świadczenia przewidziane dla osób samotnie wychowujących dzieci. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] uchyliło decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] stycznia 2006 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że treść decyzji organu pierwszej instancji nie może się ostać, ze względu na wątpliwości dotyczące upoważnienia pracownika socjalnego do wydawania decyzji w sprawie przyznawania zaliczek alimentacyjnych w imieniu Burmistrza Miasta S. W dniu 20 marca 2006 r. A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2006 r. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła organowi rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o nieaktualne wywiady środowiskowe oraz pominięcie faktu posiadania przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w S. wywiadów z dnia: 21 lipca 2005 r., 10 października 2005 r. i 21 grudnia 2005 r., sporządzonych na użytek spraw o przyznanie zasiłku stałego, zasiłku okresowego oraz zaliczek alimentacyjnych, w których różnie oceniono okoliczności związane z wychowywaniem córki wspólnie z ich ojcem oraz prowadzeniem wspólnego gospodarstwa domowego z mężem. W związku z powyższym zdaniem A. B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. winno wystąpić do Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. o ustosunkowanie się organu co do rozbieżnych stanowisk w tej kwestii. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. W dniu 23 sierpnia 2006 r. pełnomocnik skarżącej adwokat E. A. działający z urzędu wniósł do Sądu o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wystąpiła sytuacja, o której mowa we wskazanym wyżej przepisie. Z akt sprawy wynika bowiem, że w dniu 20 marca 2006 r. A. B. wniosła skargę na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2006 r. uchylającą na podstawie art. 138 § 2 KPA decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] stycznia 2006 r. odmawiającą przyznania zaliczki alimentacyjnej A. B. Decyzja kasacyjna zaskarżona w niniejszej sprawie została następnie wykonana przez Burmistrza Miasta S. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1247/06 (fakt znany Sądowi z urzędu) wynika bowiem, że organ ten decyzją z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] ponownie odmówił przyznania zaliczki alimentacyjnej A. B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] uchyliło w trybie art. 138 § 2 KPA decyzję organu pierwszej instancji. W dniu 3 lipca 2006 r. również i ta decyzja Kolegium została zaskarżona przez A. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Opisany wyżej stan sprawy świadczy więc, o tym że postępowanie sądowe prowadzone w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2006 r., stało się bezprzedmiotowe z przyczyn faktycznych, ponieważ w toku niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej zostały wydane przez organy obu instancji nowe decyzje w przedmiocie przyznania zaliczki alimentacyjnej A. B. (w tej samej sprawie), które zresztą zostały objęte kontrolą sądu administracyjnego pierwszej instancji, co potwierdzają akta sprawy o sygn. I SA/Wa 1247/06. Z tego względu Sąd zobligowany był do umorzenia w niniejszej sprawie postępowania jako bezprzedmiotowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się natomiast do złożonego w sprawie przez adwokata E. A. wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu Sąd uznał, że wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 163, poz. 13 48 ze zm.) wniosek o przyznanie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Tymczasem wniosek złożony przez pełnomocnika skarżącej działającego na zasadzie prawa pomocy oświadczenia tego nie zawiera. Oświadczenie pełnomocnika, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części jest niezbędnym elementem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona, co obliguje Skarb Państwa do poniesienia kosztów z tego tytułu na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.). Należy przy tym podkreślić, że niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej jest brakiem nieusuwalnym, przez co nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie SN z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, ONSC 1999/3/63). Zatem wniosek adwokata nie zawierający oświadczenia, o którym mowa w § 20 wskazanego wyżej rozporządzenia nie mógł być uwzględniony na podstawie art. 250 powołanej wyżej ustawy, o czym Sąd orzekł, jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.