I SA/Wa 688/18

PostanowienieWSA w Warszawie2018-07-05

Skład orzekający: Sędzia WSA Dorota Apostolidis

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzającej, że nieruchomość nie podpadała pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, jest uzasadnione ze względu na ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków prawnych?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wstrzymanie wykonania decyzji deklaratoryjnej stwierdzającej, iż nieruchomość nie podpadała pod działanie przepisów o reformie rolnej, jest uzasadnione. Choć decyzja ta sama w sobie nie podlega wykonaniu, jej skutki prawne, takie jak powrotne przejście prawa własności i możliwość działań spadkobierców dawnych właścicieli, mogą prowadzić do trudnych do odwrócenia skutków, uzasadniających zastosowanie środka tymczasowego ochrony prawnej.
Stan faktyczny
Gmina wniosła skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymującą w mocy decyzję Wojewody, która stwierdzała, że określone parcele katastralne nie podpadały pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu o reformie rolnej. Gmina wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie może doprowadzić do unieważnienia decyzji komunalizacyjnych i nieodwracalnych szkód dla skarżącej. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie reformy rolnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] marca 2018 r. Gmina [...], reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014r., nr [...], stwierdzającą, że parcele katastralne [...] w granicach jakich weszły one w skład aktualnych działek ewidencyjnych nr nr [...] poł. w [...] (poprzednio [...]) nie podpadały pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13 ze zm.). W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazano, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi konieczne jest z uwagi na to, iż wnioskodawcy w oparciu o tę ostateczną decyzję mogą domagać się unieważnienia decyzji komunalizacyjnych dotyczących ww. nieruchomości. W razie wydania niekorzystnych w tym zakresie rozstrzygnięć dla skarżącej brak wstrzymania wykonania decyzji może spowodować nieodwracalne szkody. Ponadto brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje, że uczestnicy będą mogli prowadzić postępowanie o unieważnienie decyzji komunalizacyjnych, a w konsekwencji odzyskać przedmiotowe nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że decyzja stwierdzająca, iż przedmiotowa nieruchomość nie podpadała pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu PKWN, zalicza się do aktów o charakterze deklaratoryjnym, które co do zasady nie podlegają wykonaniu, jednakże nie można pominąć następstw prawnych powstałych w wyniku wydania takiego aktu. Stwierdzenie, że nieruchomość nie podpadała pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu PKWN wywołuje skutek prawnorzeczowy prowadzący do powrotnego przejścia prawa własności, czego efektem jest wykreślenie podmiotu publicznoprawnego z księgi wieczystej (o ile był on ujawniony). W konsekwencji powyższego spadkobiercy dawnych właścicieli będą mogli podjąć działania zmierzające do realizacji przysługujących im praw, np. działania zmierzające do zbycia nieruchomości, czy jej obciążenia. To zaś oznacza, że istnieje realna możliwość spowodowania nieodwracalnych skutków prawnych poprzez działania, których organ nie będzie mógł zmienić w ramach swych kompetencji (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2018 r., I OZ 541/18, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem mając na względzie przedmiot zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie, gdyż jej wykonanie, przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło