I SA/Wa 696/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skargi E. M. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę. UZASADNIENNIE Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia E. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] odmawiające wydania zaświadczenia potwierdzającego wykonalność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] wydanej w sprawie ustalenia na rzecz E. M. odszkodowania za grunt wydzielony pod drogi utrzymał w mocy powyższe postanowienie. W uzasadnieniu organ przedstawił następująco stan faktyczny: Starosta P. decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. orzekł o ustaleniu na rzecz E. M. odszkodowania w łącznej kwocie [...] zł za grunty wydzielone pod drogi gminne położone w miejscowości D., gmina D., oznaczone w ewidencji gruntów jako działki nr [...] o powierzchni [...] m2 i nr [...] o powierzchni [...] m 2 z obrębu D.. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. uchylił w całości powyższą decyzję i w pkt 1 ustalił na rzecz E. M. odszkodowanie w kwocie [...] zł za grunty opisane wyżej, a w pkt 2 zobowiązał do zapłaty tego odszkodowania na rzecz E. M. przez Gminę D. (jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia w którym upłynie termin do wniesienia skargi na tą decyzję do sądu administracyjnego). Na powyższą decyzję skargę do Sądu Administracyjnego złożyła Gmina D. i E. M.. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. wstrzymał z urzędu wykonanie własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r. do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Po 188/08 w pkt I uchylił pkt 2 decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., a w pkt II oddalił skargę w pozostałej części oraz w pkt III stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w części dotyczącej pkt I wyroku. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu gmina D. złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia 16 lutego 2009 r. pełnomocnik E. M. radca prawny K. N. złożył do Wojewody [...] wniosek o wydanie zaświadczenia na podstawie art. 217 k.p.a. o potwierdzenie stanu prawnego, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. jest wykonalna w pkt 1. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. odmówił wydania żądanego zaświadczenia. Pełnomocnik E. M. o złożył w dniu 3 marca 2009 r. zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając organowi rażące naruszenie prawa w związku w brakiem prowadzenia ewidencji, rejestrów lub innych zbiorów danych dotyczących korespondencji od Wojewódzkiego czy Naczelnego Sądu Administracyjnego. Rozpatrując zażalenie Minister Infrastruktury podniósł, iż z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż wydanie zaświadczenia żądanej treści jest niemożliwe, bowiem na podstawie dokumentów będących w dyspozycji organu nie można potwierdzić, że istnieje stan faktyczny i prawny podnoszony przez żądającego wydania zaświadczenia dotyczący wykonalności pkt 1 decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. Zdaniem organu skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 4 listopada 2008 r. orzekł, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. w pkt 1 nie może być wykonana, a wyrok nie jest prawomocny z uwagi na wniesioną skargę kasacyjną, która nie została jeszcze rozpatrzona przez Naczelny Sąd Administracyjny, to nie ma możliwości wydania zaświadczenia żądanej treści. Organ dodatkowo podniósł, że przedmiotowa sprawa dotyczy wiedzy organu o stanie sprawy wynikającej z akt sprawy, w tym że ze znajdujących się tam orzeczeń sądowych, a nie z prowadzonych przez ten organ ewidencji czy rejestrów. Skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył E. M. zarzucając naruszenie przez organ przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zostało sporządzone nieskładnie, a organ wykazał się nieporadnością w ocenie rozstrzygnięć zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 listopada 2002 r. oraz poprzedzającej go decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. Skarżący zarzuca organowi fałszowanie treści wyroku. Zdaniem skarżącego sąd jasno orzekł o niemożności wykonania pkt 2 powyższej decyzji, który dotyczył wadliwie sformułowanej klauzuli zobowiązującej do zapłaty odszkodowania za wywłaszczenie. Jeżeli zatem organ stwierdził, że na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu decyzja Wojewody z [...] grudnia 2007 r. nie może być wykonana w pkt 1 (w którym ustalono odszkodowanie za wywłaszczenie), to zdaniem skarżącego jest to celowe fałszowanie stanu prawnego lub brak kompetencji urzędnika administracji publicznej. Zdaniem skarżącego skoro Wojewoda [...] wstrzymał z urzędu wykonanie własnej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przed sądem administracyjnym, to zabezpieczenie to upadło z chwilą wydania wyroku przez sąd administracyjny pierwszej instancji, co oznacza, że rozstrzygniecie organu o wypłacie E. M. odszkodowania za wywłaszczenie nadaje się do wykonania. Dlatego też zdaniem skarżącego obowiązkiem organu jest wydanie zaświadczenia o potwierdzeniu tak ukształtowanego stanu prawnego, które jest mu niezbędne do uzyskania sądowej klauzuli wykonalności decyzji administracyjnej. Zdaniem skarżącego jedynym powodem odmowy wydania żądanego zaświadczenia mogłoby być wydanie przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonalności decyzji administracyjnej, o czym Wojewoda zostałby poinformowany jako strona postępowania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymywał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Przy czym oceny tej sąd dokonuje według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu w oparciu o materiał dokumentacyjny znajdujący się w aktach sprawy. Działając w oparciu o powyższe kryteria sąd uznał, że skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające nie naruszają prawa. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. odmawiające wydania zaświadczenia potwierdzającego wykonalność pkt 1 decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] wydanej w sprawie ustalenia na rzecz E. M. odszkodowania za grunt wydzielony pod drogi wskazując w uzasadnieniu, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Po 188/08 wydany w przedmiotowej sprawie jest nieprawomocny z powodu złożonej przez gminę D. skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która nie została jeszcze rozpoznana. W takiej sytuacji zdaniem organu nie ma możliwości wydania E. M. zaświadczenia żądanej treści. W ocenie sądu takie stanowisko organu jest prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 217 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o jego wydanie jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 1 i 2 k.p.a.). Natomiast zgodnie z treścią art. 218 § 1 k.p.a. zaświadczenie może potwierdzać fakty albo stan prawny wynikający z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, a contrario organ administracji może odmówić wydania zaświadczenia w sytuacji, gdy wnioskodawca żąda potwierdzenia okoliczności faktycznych lub stanu prawnego, które z ewidencji lub rejestrów nie wynikają. Organ nie ma przy tym obowiązku prowadzenia postępowania obejmującego postępowanie wyjaśniające i oceny dowodów. Takie działania organu byłyby niedopuszczalne gdyby wkraczały w kompetencje innych organów na co słusznie zwrócił uwagę organ pierwszej instancji w uzasadnieniu postanowienia odmawiającego wydania żądanego zaświadczenia. Z akt dokumentacyjnych rozpoznawanej sprawy wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. wstrzymał z urzędu wykonanie decyzji własnej z dnia [...] grudnia 2007 r. do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny. Zgodnie z treścią art. 61 § 6 k.p.a. (a nie jak podnosi w skardze skarżący art. 61 § 3 k.p.a.) wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Taka sytuacja faktycznie zaistniała w przedmiotowej sprawie, ponieważ w dniu 4 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (sygn. akt II SA/Po 188/08) wydał wyrok, w którym w pkt I uchylił pkt 2 zaskarżonej decyzji, w pkt II oddalił skargi w pozostałej części oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w części wskazanej w pkt I wyroku. Jednak kluczowym dla przedmiotowej sprawy jest to, że od powyższego wyroku (pkt II sentencji na mocy którego oddalono skargę w pozostałej części dotyczącej ustalenia odszkodowania) gmina D. złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która do dnia rozpoznania tej sprawy nie została rozpatrzona. Nie można zatem zgodzić się z zarzutem skargi, że nie ma w takiej sytuacji przeszkód do wydania przez organ zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącego. Zdaniem Sądu rozpatrującemu przedmiotową sprawę organ nie mając ostatecznego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, który będzie kontrolował wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu właśnie w zakresie przyznania skarżącemu odszkodowania w wysokości określonej w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., (co wynika z zarzutów skargi kasacyjnej), nie mógł kategorycznie potwierdzić w zaświadczeniu, że E. M. należy się odszkodowanie w wysokości wynikającej z pkt 1 decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. Wydanie bowiem zaświadczenia potwierdzającego przyznanie odszkodowania w określonej wysokości byłoby nieadekwatne do stanu sprawy, skoro postępowanie sądowe w tym zakresie nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone. Należy zgodzić się ze skarżącym, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zawiera błędy dotyczące interpretacji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, jednak nie mają one wpływu na treść rozstrzygnięcia, które zdaniem sądu jest prawidłowe. Natomiast zarzut fałszerstwa dokumentów jest za daleko idący i nie znajduje uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym sprawy. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.