I SA/Wa 7/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Małgorzata Kulińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2007 r. sprawy ze skargi W. B. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta Z. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2004 r. sygn. akt I SA 475/03 wraz z żądaniem wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 154 p.p.s.a. oddala skargę. W dniu 27 grudnia 2006 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga W. B. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta Z. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2004 r. sygn. akt I SA/Wa 475/03 uchylającego zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [....] oraz postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...] wraz z żądaniem wymierzenia organowi grzywny. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd stwierdził, iż Prezydent Miasta Z. - rozpatrując sprawę z wniosku W. B. o podział cudzej nieruchomości – podając jako podstawę prawną swojego postanowienia z dnia 17 lipca 2001 r. art. 93 ust. 1-5 ustawy o z dnia 21 sierpnia 1997 r. gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) rażąco naruszył prawo ze względu na fakt, iż przepis ten dotyczy formy wykonywania prawa własności na nieruchomości, w tym jej podziału, ale tylko nieruchomości własnej wnioskującego. W skardze skarżący podał, iż organ nie wykonał oraz nie podjął w terminie czynności określonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2004 r. i w związku z powyższym wniósł o wymierzenie Prezydentowi Miasta Z. grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Dodatkowo pismami z dnia 5 lipca 2005 r. oraz 21 lipca 2006 r. skarżący wzywał Prezydenta Miasta Z. do wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2004 r. poprzez podjęcie prawem określonych działań mających na celu realizację roszczeń o oddanie w użytkowanie wieczyste części nieruchomości o nr ewid. [...] i [...] na podstawie art. 207 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Z. podniósł, iż został już wykonany i zatwierdzony podział przedmiotowych działek oraz została zlecona ich wycena. Ponadto organ podał, iż w chwili obecnej czeka na dostarczenie operatu szacunkowego określającego wartość wydzielonych działek, po otrzymaniu którego zostanie opracowany i podany do publicznej wiadomości wykaz nieruchomości przygotowanej do przekazania w użytkowanie wieczyste, podkreślając, iż warunki przekazania w użytkowanie wieczyste przedmiotowej nieruchomości zostaną niezwłocznie przekazane skarżącemu W. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Kontrola sądowoadministracyjna decyzji organów administracji publicznej w zakresie ich zgodności z prawem sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Rozpatrywana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego wyżej przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd mógł wymierzyć organowi grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt, a ponadto strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zostały spełnione obie przesłanki łącznie. Na wstępie należy stwierdzić, iż w niniejszym postępowaniu właściwym organem, zobowiązanym do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., a nie Prezydent Miasta Z., jak twierdzi skarżący. Ze zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dokumentacyjnego wynika, że po ponownym rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [....] kwietnia 2005 r. nr [...] stwierdziło nieważność postanowienia Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] lipca 2001 r., jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa. W związku z powyższym nie można zarzucić organowi bezczynności polegającej na niewykonaniu wyżej wspomnianego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Na marginesie należy dodać, iż spełnienie przez skarżącego drugiego warunku wynikającego z treści powołanego wyżej przepisu 154 § 1 p.p.s.a., tj. wezwania organu do wykonania wyroku sądu jest już na tym etapie postępowania bez znaczenia. Należy podkreślić, że Prezydent Miasta Z. na obecnym etapie postępowania jest zobowiązany do załatwienia sprawy oddania części przedmiotowej nieruchomości w drodze umowy w użytkowanie wieczyste na podstawie art. 207 ust. 1 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami – zgodnie z wnioskiem skarżącego. Jeżeli skarżący uważa, że organ działa zbyt opieszale w tej sprawie to może dochodzić swoich praw przed sądem powszechnym. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.