I SA/Wa 7/10

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przeniesienia ze studiów niestacjonarnych na stacjonarne postanawia: odmówić przyznania J. S. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 7/10 oddalił skargę J. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w W. z [...] listopada 2009 r., nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy przeniesienia ze studiów niestacjonarnych na stacjonarne. W związku z powyższym wskazując na zamiar wniesienia skargi kasacyjnej J. S. przesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. W oświadczeniu złożonym na formularzu wyjaśnił, że po zasięgnięciu informacji w kancelariach adwokackich stwierdził, że nie stać go na opłacenie wynagrodzenia profesjonalnemu pełnomocnikowi. Jest studentem, nie uzyskuje żadnych dochodów, opłaty za studia pokrywają rodzice. Zaznaczył natomiast, że jest w stanie samodzielnie uiścić wpis od skargi kasacyjnej. J. S. ujawnił, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami, bratem i dziadkiem. Źródłem dochodu pięcioosobowej rodziny są wynagrodzenia za pracę rodziców i emerytura dziadka o łącznej kwocie [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca dodał, że czesne, które jest zobowiązany uiszczać na rzecz Uniwersytetu tytułem opłaty za studia w bieżącym roku akademickim wyniosło [...] zł. Rozpoznając wniosek na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Stwierdzić należy, że przedstawiona przez J. S. sytuacja majątkowa nie daje podstaw do uwzględnienia złożonego przez niego wniosku. Zauważyć należy, że przy ocenie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy ustawodawca nakazuje stosowanie surowych kryteriów oceny. Strona domagając się uwzględnienia takiego wniosku musi wykazać, że znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji, która w znaczący sposób odbiega od przeciętnej. Tylko zatem te osoby, które wykażą, iż ich sytuacja materialna jest wyjątkowo ciężka mogą oczekiwać, że uzyskają pomoc w postaci przyznania adwokata z urzędu. Tego rodzaju sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Mimo, iż wnioskodawca zaznaczył, że sam nie zarobkuje przyznał, że ma zapewnione potrzeby bytowe, gdyż utrzymują go rodzice. Również rodzice finansują jego naukę za studia. W ocenie referendarza sądowego rozpoznającego wniosek, przy takiej treści wniosku i wykazanych miesięcznych dochodach rodziny nie można uznać, że J. S. bez wsparcia Państwa nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Powyższe ustalenia przesądziły o odmowie przyznania prawa pomocy na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.