I SA/Wa 701/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w dniu [...] września 2014 r., doręczyło P. S., decyzję Kolegium z dnia [...] września 2014 r., nr [...], wydaną w przedmiocie zasiłku celowego. W dniu 27 marca 2015 r. (data prezentaty) P. S. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednocześnie ze skargą P. S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 701/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Orzeczenie Sądu odebrane zostało przez P. S. w dniu 6 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej ppsa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja doręczona została stronie skarżącej w dniu 30 września 2014 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 ppsa - upłynął dla skarżącego w dniu 30 października 2014 r. i najdalej w tej dacie skarżący winien nadać skargę w urzędzie pocztowym lub złożyć ją bezpośrednio w kancelarii organu, który wydał zaskarżony akt. Tymczasem jak wynika z akt sprawy przedmiotowa skarga złożona została do SKO dopiero w dniu 27 marca 2015 r., a zatem z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu, który jak wynika z akt sprawy nie został stronie przywrócony. Skarga podlega więc odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.