I SA/Wa 708/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-07-03

Skład orzekający: Mirosław Gdesz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca decyzję dotyczącą zwrotu nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego jest ustawowo zwolniona z ponoszenia kosztów postępowania sądowego, co czyni wniosek o przyznanie prawa pomocy zbędnym?
Ratio decidendi
Strona skarżąca decyzję dotyczącą zwrotu nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego jest ustawowo zwolniona z ponoszenia kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) Ppsa. Zwolnienie to ma charakter bezwarunkowy i obejmuje całe postępowanie sądowe, co czyni wniosek o przyznanie prawa pomocy zbędnym i powinien zostać oddalony z powodu braku podstaw prawnych.
Stan faktyczny
Strona A.L. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą zwrotu nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, jednak strona złożyła sprzeciw, który spowodował utratę mocy postanowienia referendarza. Sąd rozpoznał sprawę ponownie, analizując możliwość ustawowego zwolnienia od kosztów.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy z powodu braku podstaw prawnych, gdyż strona była ustawowo zwolniona z ponoszenia kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Wnioskiem z dnia [...] maja 2015 r. skarżąca A.L. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu powyższego wniosku, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 708/15, odmówił przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. A.L. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od ww. postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 czerwca 2015 r., wobec czego utraciło ono moc, a sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo. W uzasadnieniu sprzeciwu wnioskodawczyni wskazała, że nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych, a każda dodatkowa opłata jest dla niej wielkim obciążeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "Ppsa"), wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc, a wniosek strony podlega rozpoznaniu na nowo. Stosownie do treści art. 243 § 1 Ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 Ppsa prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 Ppsa). W myśl natomiast art. 239 pkt 1 lit a) Ppsa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Do tej kategorii spraw należy również sprawa skarżącej A.L., ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2014 r. zobowiązującą skarżącą do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w formie funduszu alimentacyjnego wypłaconego na podstawie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], w okresie od [...] listopada 2013 r. do [...] lutego 2014 r. w wysokości [...] zł miesięcznie, tj. łącznie kwoty [...] zł. Należy podkreślić, że to zwolnienie od kosztów sądowych ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi). Ponadto, zwolnienie to obejmuje postępowania sądowe zarówno przed sądem pierwszej instancji - wojewódzkim sądem administracyjnym, jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym. W konkluzji należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca zwolniona jest od wszelkich kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowym z mocy ustawy, bez konieczności składania odrębnego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Z tych względów, wobec braku podstaw prawnych do zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych, wniosek o przyznanie prawa pomocy należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 w związku z art. 239 pkt 1 lit. a) Ppsa, postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło