I SA/Wa 712/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Rudnicka Asesor WSA Joanna Skiba Protokolant Emilia Rutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2006 r. sprawy ze skargi K. B., H. B. i S. P. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. Minister Infrastruktury zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] marca 2004 r. odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 1999 r. utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] listopada1998 r stwierdzającą, że decyzja Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] sierpnia 1965r utrzymująca w mocy orzeczenia administracyjne Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...].12.1955 r. Nr [...] odmawiające dotychczasowy właścicielom przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], w określonej w aktach notarialnych części dotyczącej sprzedanych lokali nr: [...], [...], [...] i [...] w budynku przy ul. [...] oraz udziałów przypadających właścicielom tych lokali w części budynku i jego urządzeniach, które służą do wspólnego użytku ogółu mieszkańców, a także gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste nabywcom tych lokali, została wydana z naruszeniem prawa, a w pozostałej części stwierdził jej nieważność. W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu 23 października 2002 r. do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wpłynął wniosek K. B. o wznowienie postępowania zakończonego wspomnianą wyżej decyzją Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 1999 r. W dniu 28 października 2002r. wpłynął analogiczny wniosek S. P., zaś w dniu 25 października 2002 r. H. B. Wnioskujące o wznowienie postępowania podały, iż o wydaniu przez organ centralny wspomnianej wyżej decyzji z dnia [...] lutego 1999 r. dowiedziały się w dniu 20 października 2002r. jako podstawę wznowienia podały art. 145 § 1 pkt. 4 kpa. Zgodnie z art. 148 § 2 kpa termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wyłącznie na wnioskodawcy spoczywa obowiązek udowodnienia, kiedy dowiedział się o istnieniu decyzji kończącej postępowanie. Organ uznał, że wnioskodawczynie dowiedziały się o pozostawaniu w obrocie prawnym decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 1999 r. najpóźniej w dniu 5 lipca 2002r. Stanowisko w tej kwestii organ oparł na znajdujących się w aktach pełnomocnictwach udzielonych M. D. w dniu 9 marca 2000 r. przez H. B. i S. P. oraz udzielone w dniu 11 września 2000 r. przez K. B. Pełnomocnictwo to upoważnia "do podjęcia wszelkich czynności faktycznych i prawnych zmierzających do odzyskania przedmiotowej nieruchomości, bądź otrzymania odszkodowania lub działki gruntu albo prawa użytkowania wieczystego działki gruntu w zamian za powyższą nieruchomość, a w związku z tym do reprezentowania ich i działania w ich imieniu wobec wszelkich organów administracji rządowej i samorządowej, osób prawnych i fizycznych, składania wszelkich wniosków i odbioru dokumentów, do reprezentowania ich przed Sądem Rejonowym Wydział Ksiąg Wieczystych w sprawie udzielania należnych opłat sądowych od wniosków o dokonanie wpisów, do wszelkich umów z Gminą [...] dotyczących użytkowania wieczystego działki gruntu i zwrotu budynków, na warunkach według uznania pełnomocnika, a także do wszelkich innych czynności niezbędnych do realizacji pełnomocnictwa". M. D. przyznał, że decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...] lutego 1999 r., a także poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] listopada1998 r. otrzymał jedynie "do wiadomości" i w związku z tym nie poczuwał się do obowiązku podjęcia jakichkolwiek kroków. Z chwilą powzięcia informacji o tej decyzji M. D. mógł działać ze skutkiem prawnym w niniejszym postępowaniu w imieniu własnym. Natomiast z chwilą udzielenia mu pełnomocnictw mógł również skutecznie działać w imieniu swoich mocodawców. Z akt sprawy wynika, iż pismem z dnia 5 lipca 2002 r. M. D. wystąpił do Urzędu Gminy [...], w związku z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2000 r. żądając m.in. podania terminu ustanowienia prawa wieczystej dzierżawy dla następców dotychczasowych właścicieli. Z powyższego wynika, że wnioskodawcy K. B., S. P. i H. B. działając, przez ustanowionego przez nie pełnomocnika, dowiedziały się o w/w decyzjach Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast najpóźniej w dniu [...] lipca 2002 r. W uzasadnieniu wspomnianej decyzji SKO jest informacja o decyzjach Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 1999 r. oraz z dnia [...] listopada1998 r. Wobec powyższego organ uznał, że wnioskodawcy nie udowodnili zachowania jednomiesięcznego terminu przewidzianego w art. 148 § 2 kpa. Na powyższą decyzję wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. B., S. P. i H. B. W skardze podnoszą iż nie brały udziału bez własnej winy w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] sierpnia 1965 r zakończonego ostateczną decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 1999 r. Kwestionują argumentację Ministra Infrastruktury i podnoszą, że M. D. był umocowany do występowania w postępowaniu przed Urzędem Gminy [...] w sprawie rozpoznania wniosku złożonego w latach czterdziestych XX wieku (w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy). Ponadto skarżące podnoszą, że pełnomocnictwo sformułował dość szeroko notariusz jednak pełnomocnictwo to ma charakter czynnego brak w nim postanowień o charakterze biernym. Dlatego wiedza pełnomocnika o decyzjach Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nie może powodować dla skarżących żadnych skutków prawnych. Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację podaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nie uzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stosownie do treści art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania przy czym termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§2). Istota problemu sprowadza się do kwestii, czy wniosek K. B., S. P. i H. B. o wznowienie postępowania nadzorczego zakończonego decyzją Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 1999 r., został złożony w terminie, określonym w art. 148 § 1 kpa. Wnioski skarżących K. B. z dnia 23 października 2002 r., H. B. z dnia 25 października 2002 r. i S. P. z dnia 28 października 2002 r. w tym przedmiocie powołują podstawę wznowienia wymienioną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. W tej sytuacji rzeczą rozpoznającego sprawę organu centralnego było zbadanie, czy odpowiadają one warunkom formalnoprawnym, bo od tego uzależniony był dalszy tok postępowania i rodzaj wydawanych aktów. W szczególności zaś organ obowiązany był ustalić, czy wnioskodawczynie zachowały jednomiesięczny termin do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, liczonym od dnia, w którym dowiedziały się o decyzji (art. 148 § 2 kpa). Podkreślić przy tym należy, że w art. 148 § 2 kpa mowa jest o powzięciu wiadomości o istnieniu decyzji, a nie o doręczeniu decyzji. Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd uznał, iż organy prawidłowo przyjęły, że skarżące o istnieniu decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju i miast z dnia [...] lutego 1999 r., dowiedziały się najpóźniej w dniu 5 lipca 2002 r., a nie jak podały w podaniu o wznowienie postępowania w dniu 20 października 2002 r. Za takim ustaleniem faktów przemawia treść pełnomocnictwa udzielonego przez skarżące H. B. i S. P. i K. B. M. D. "do podjęcia wszelkich czynności faktycznych i prawnych, zmierzających do odzyskania przedmiotowej nieruchomości, bądź otrzymania odszkodowania lub działki gruntu albo prawa użytkowania wieczystego działki gruntu w zamian za powyższą nieruchomość, a w związku z tym do reprezentowania ich i działania w ich imieniu wobec wszelkich organów administracji rządowej i samorządowej, osób prawnych i fizycznych, składania wszelkich wniosków i odbioru dokumentów, do reprezentowania ich przed Sądem Rejonowym Wydział Ksiąg Wieczystych w sprawie udzielania należnych opłat sądowych od wniosków o dokonanie wpisów, do wszelkich umów z Gminą [...] dotyczących użytkowania wieczystego działki gruntu i zwrotu budynków, na warunkach według uznania pełnomocnika, a także do wszelkich innych czynności niezbędnych do realizacji pełnomocnictwa". Czynności wymienione w pełnomocnictwie A. D. mógł podjąć skutecznie tylko w wyniku wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] sierpnia 1967 r., oraz decyzji Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] grudnia 1955 r. Wspomniane decyzje zostały unicestwione decyzjami Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 1999 r. oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2000 r. a fakt ten otworzył drogę do rozpoznania wniosku złożonego w trybie art. 7 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy Skarżące nie brały udziału w postępowaniu nadzorczym prowadzonym przez Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju, jednak decyzja wydana przez ten organ wywołała dla nich pozytywne skutki prawne, o czym wiedziały udzielając M. D. pełnomocnictwa do prowadzenia konkretnej sprawy zwrotu nieruchomości i ustanowienia prawa wieczystego użytkowania. Okoliczność powyższą potwierdza pismo M. D. kierowane do Urzędu Gminy [...] z dnia 20 września 2000 r. oraz 5 lipca 2002 r., w których domaga się w imieniu własnym i skarżących zwrotu nieruchomości powołując na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W decyzji tej jest wzmianka o decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju z dnia [...] lutego1999 r. W świetle powyższych faktów organ zasadnie uznał, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem ustawowego terminu, bowiem z podejmowanych czynności procesowych przez pełnomocnika skarżących, o których to czynnościach miał obowiązek informować swoje mandantki, wynika, że K. B., S. P. i H. B. wiedziały o istnieniu decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 1999 r. najpóźniej 5 lipca 2002 r. Złożenie przez stronę podania o wznowienie postępowania po terminie, określonym w art. 148 § 2 kpa, ma ten efekt, że postępowanie nie może być wznowione, chyba że uchybiony termin zostanie przywrócony. Niedotrzymanie terminu powoduje wyłącznie wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania, zgodnie z art. 149 § 3 kpa. Reasumując, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/.