I SA/Wa 714/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędziowie: WSA Joanna Skiba WSA Bogdan Wolski (spr.) Protokolant ref. Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do kolokwium habilitacyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz Z. B. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] utrzymała w mocy uchwałę Rady Wydziału [...] w B. z dnia [...] lipca 2008 r. (w decyzji omyłkowo "[...] lipca 2009 r.") odmawiającą dopuszczenia dr Z. B. do kolokwium habilitacyjnego. W uzasadnieniu decyzji Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wskazała, że Sekcja Nauk [...] Centralnej Komisji, po zapoznaniu się z odwołaniem i po wysłuchaniu opinii recenzentów Centralnej Komisji, wypowiedziała się w głosowaniu tajnym przeciw wnioskowi o uchylenie zaskarżonej uchwały Rady Wydziału, której dotyczy odwołanie. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wyjaśniła, że decyzja Rady Wydziału [...] w B. o niedopuszczeniu do kolokwium habilitacyjnego została podjęta po merytorycznej ocenie, której postawy stanowiły cztery negatywne opinie recenzentów. Z. B. wniosła skargę na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] stycznia 2010 r. Skarżącą wiosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając organowi brak merytorycznego rozpatrzenia zastrzeżeń dotyczących recenzji habilitacyjnych oraz naruszenie § 23 pkt 1 statutu Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, gdyż w posiedzeniu Sekcji Nauk [...] Centralnej Komisji uczestniczyli recenzenci opracowujący recenzje kwestionowane przez habilitantkę. W odpowiedzi na skargę Centralna Komisji do Spraw Stopni i Tytułów wniosła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając powyższe stanowisko organ wyjaśnił, iż wbrew twierdzeniom skarżącej jej zarzuty do treści wszystkich czterech recenzji habilitacyjnych były rozpatrywane przez recenzentów Centralnej Komisji, którzy potwierdzili zasadność konkluzji czterech recenzentów powołanych na etapie przewodu habilitacyjnego. Recenzenci z obecnego etapu postępowania odwoławczego stwierdzili, iż zarzuty skarżącej mają w dużej części charakter zarzutów ad personam, a dopatrywanie się przez habilitantkę pozamerytorycznych względów i działań na jej szkodę nie jest uzasadnione. Rada Wydziału była miejscem, gdzie oceniony był dotychczasowy dorobek naukowy kandydatki i jej rozprawa habilitacyjna pod kątem wymogów ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Zarzut naruszenia § 23 ust. 1 statutu Centralnej Komisji jest także niezasadny. Obecność recenzentów na posiedzeniu Sekcji Nauk [...] w dniu [...] stycznia 2010 r. wynika z postanowień § 21 ust. 1 statutu przewidującym, że recenzent Centralnej Komisji przedstawia swą opinię na piśmie i referuje ją na posiedzeniu właściwej sekcji oraz uczestniczy w dyskusji poświęconej opiniowanej sprawie. Nie ma sprzeczności § 21 ust. 1 statutu z § 23 ust. 1 dotyczącym niejawności postępowania na etapie opiniowania sprawy przez sekcję, gdyż recenzent Centralnej Komisji nie ma charakteru strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga została uwzględniona, ale z innych przyczyn niż podniesione w skardze. Organ odwoławczy jest obowiązany w pierwszej kolejności ocenić czy odwołanie od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji zostało wniesione w ustawowym terminie. W wypadku wniesienia odwołania po terminie, ale z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, organ odwoławczy powinien ustalić czy zaistniały przesłanki do uwzględnienia tego wniosku. W tym miejscu należy także odnotować, iż art. 21 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.; dalej: "ustawa") stanowi: Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego może wnieść od uchwał, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 18 ust. 2, jeżeli są one odmowne, odwołanie do Centralnej Komisji za pośrednictwem rady właściwej jednostki organizacyjnej w terminie jednego miesiąca od dnia powiadomienia o treści uchwały. Natomiast z art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy wynika, iż czynności przewodu habilitacyjnego kończą się także uchwałami w przedmiocie dopuszczenia do kolokwium habilitacyjnego. Z przywołanych przepisów wynika zatem, iż uchwała o odmowie dopuszczenia do kolokwium habilitacyjnego może być zakwestionowana w postępowaniu odwoławczym, przy czym odwołanie powinno być wniesione do Centralnej Komisji w terminie jednego miesiąca od dnia powiadomienia o treści uchwały. Odnosząc powyższe do sprawy administracyjnej zakończonej zaskarżoną decyzją Sąd stwierdza, iż w aktach administracyjnych nie znajduje się dowód odbioru przesyłki zawierającej powiadomienie zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2008 r. Natomiast w odwołaniu zawartym w piśmie z 6 marca 2009 r., skarżąca oświadczyła na wstępie, iż otrzymała w lipcu 2008 r. decyzję Dziekana i Rady Naukowej Wydziału [...] w B. z dnia [...] lipca 2008 r. o zamknięciu przewodu i niedopuszczeniu do dalszych etapów postępowania habilitacyjnego. Informacja ta może wskazywać na uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Analiza uzasadnienia decyzji Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] stycznia 2010 r., prowadzi do wniosku, iż organ odwoławczy nie poczynił ustaleń w zakresie spełnienia warunku wniesienia odwołania w terminie określonym w art. 21 ust. 1 ustawy. Zauważyć jednocześnie należy, iż organ zarówno w decyzji, jak też dopowiedzi na skargę, wskazuje niewłaściwą datę podjęcia uchwały przez Radę Naukową Wydziału [...] w B. Uchwała ta została bowiem podjęta [...] lipca 2008 r., a nie [...] lipca 2009 r., jak podano w decyzji, a następnie powtórzono w odpowiedzi na skargę. Wobec powyższego konieczne jest w toku dalszego postępowania administracyjnego ustalenie na wstępie czy odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie, a także czy Z. B. wystąpiła w odwołaniu lub innym piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i istnieją podstawy do uwzględnienia takiego wniosku. Potwierdzenie faktu wniesienia odwołania w ustawowym terminie lub też faktu wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności i zaistnienie podstaw do uwzględnienia wymienionego wniosku powinno ostatecznie prowadzić do rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu odwoławczym. W wypadku potwierdzenia zaistnienia przesłanek do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu odwoławczym Centralna Komisja uwzględni stanowisko, iż recenzenci powołani przez ten organ uczestniczą w przewodzie habilitacyjnym na takich samych zasadach, co recenzenci powołani Radę Naukową Wydziału [...] w B., co wynika wprost z art. 20 ust. 5 lit. b ustawy. Oznacza to, iż także recenzenci powołani przez Centralną Komisję są obowiązani do samodzielnej oceny dorobku naukowego i pracy habilitacyjnej odwołującej. Analiza opinii przedstawionych przez recenzentów powołanych przez Centralną Komisję wskazuje, iż opinie te nie spełniają przedstawionych wymagań. Opinie te zawierają jedynie stanowisko co do zasadności odwołania, co pozostaje w zakresie kompetencji Centralnej Komisji, i opierają się na stanowisku przedstawionym przez recenzentów powołanych przez Radę Naukową Wydziału [...] w B. Formalna wadliwość przedstawionych opinii wynika niewątpliwie z błędnego określenia zakresu zleconej czynności, co znajduje potwierdzenie w pismach Centralnej Komisji z dnia [...] czerwca 2009 r. i [...] listopada 2009 r. Podsumowując Sąd stwierdza, iż w toku postępowania administracyjnego naruszono ogólne zasady postępowania administracyjnego wynikające z art. 6 i 8 k.p.a., gdyż Centralna Komisja przystąpiła do rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu odwoławczym pomijając w pierwszej kolejności dyspozycję art. 21 ust. 1 ustawy. Naruszenie przepisów postępowania w tym zakresie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy skoro uchybienie terminu do wniesienia odwoływania prowadzi do wydania postanowienia o którym mowa w art. 134 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy, a nie jednej z decyzji wymienionych w art. 21 ust. 2 ustawy. Potwierdzenie faktu naruszenia przez organ odwoławczy przepisów postępowania w sposób prowadzący do uchylenia zaskarżonej decyzji, a także rodzaj stwierdzonych uchybień, czyni przedwczesną ocenę zarzutów zawartych w skardze. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.