I SA/Wa 715/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-05-11
Skład orzekający: Lucyna Picho
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoby fizyczne posiadające dochody przekraczające 4000 zł miesięcznie oraz znaczące oszczędności mogą zostać uznane za osoby kwalifikujące się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata)?Ratio decidendi
Osoby fizyczne, które posiadają dochody miesięczne przekraczające 4000 zł, znaczące oszczędności oraz inne aktywa, nie mogą zostać uznane za osoby ubogie kwalifikujące się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Prawo pomocy jest skierowane do osób w bardzo ciężkich warunkach materialnych, które nie są w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania.Stan faktyczny
Wnioskodawcy M. M. i H. M. złożyli do WSA w Warszawie wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata) w związku ze skargą na decyzję Ministra odmowną w przedmiocie wznowienia postępowania. Wnioskodawcy wykazali dochody w wysokości ponad 4000 zł miesięcznie, posiadają nieruchomości i znaczące oszczędności.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania M. M. i H. M. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków M. M. i H. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. M. i H. M. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić przyznania M. M. i H. M. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą, na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z [...] listopada 2007 r., utrzymującą decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2007 r., orzekającą o ustaleniu odszkodowania za opisaną w niej nieruchomość, H. i M. M. skierowali do sądu wnioski o przyznanie prawa mocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawcy wyjaśnili, że pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym. Źródłem ich dochodu jest emerytura skarżącej w wysokości 3.509 zł oraz renta skarżącego w wysokości 353 zł (łącznie 4.361 zł). Wnioskodawcy ujawnili, że posiadają nieruchomość o powierzchni 105 m2, są współwłaścicielami działek o nr [...],[...], oraz udziału w 2/24 do działki [...]. Dodatkowo M. M. ujawnił, że posiada oszczędności w wysokości [...] zł, które określił jako "żelazną rezerwę" na wypadek pogrzebu oraz kwotę 1.161 zł uzyskaną tytułem [...].
Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej jako p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania lub w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, zaś częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy p.p.s.a.
Odnosząc powyższe do opisanej przez skarżących sytuacji majątkowej należało uznać, że nie daje ona podstaw do uwzględnienia złożonego przez nich wniosku.
Zauważyć należy, prawo pomocy jest z założenia skierowane do osób bardzo ubogich, które znajdują się w bardzo ciężkich warunkach materialnych, a chcą dochodzić swoich praw przed sądem. Tymczasem wnioskodawcy mają zapewnione potrzeby bytowe, a ponadto co miesiąc regularnie uzyskują kwotę ponad 4.000 zł. Dodatkowo M. M. ujawnił, iż posiada oszczędności w wysokości [...] zł. Abstrahując od celu na jaki środki te mają być przeznaczone jest to kwota, którą skarżący w każdej chwili może wypłacić. Dlatego też M. M. i H. M. nie mogą zostać uznani za osoby ubogie, które kwalifikowałaby się do przyznania im prawa pomocy.
Nawet przy uwzględnieniu wydatków związanych z codziennym utrzymaniem, brak jest obiektywnych podstaw do przyjęcia, że H. i M. M. nie są wstanie samodzielnie opłacić zarówno kosztów sądowych jaki i kosztów ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówiono przyznania prawa pomocy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło