I SA/Wa 716/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Iwona Kosińska Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Żurawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma zgodnie z właściwością oddala skargę. Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...], w którym przekazał Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji – do rozpoznania według właściwości – zażalenie A. D. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. przekazujące Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. do rozpoznania skargi A. D. - złożone w trybie art. 37 kpa - na nie załatwienie sprawy z zakresu pomocy społecznej przez Burmistrza D. W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny. W dniu 22 grudnia 2010 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynęła skarga A. D. na Burmistrza D. z powodu nie załatwienia sprawy z zakresu pomocy społecznej oraz naruszenia przez organ art. 37 kpa. Następnie w dniu 29 grudnia 2010 r. wpłynęły kolejne dwie skargi. Wojewoda [...] - z uwagi na treść ww. pism - uznał, iż stanowią one zażalenie na nie załatwienie spraw w terminie w rozumieniu art. 37 kpa i postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] przekazał je - według właściwości - do rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. Postanowienie zawierało pouczenie, iż służy na nie zażalenie do Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Na powyższe postanowienie Wojewody A. D. zażalił się pismem skierowanym - zgodnie z pouczeniem - do Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Minister Pracy i Polityki Społecznej - nie rozpatrując merytorycznie wniesionego zażalenia - stwierdził swoją niewłaściwość w przedmiotowej sprawie, w związku z czym w dniu [...] lutego 2011 r. postanowieniem nr [...] przekazał zażalenie A. D. Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji -jako organowi właściwemu do rozpoznania przedmiotowego zażalenia. Następnie w dniu 15 lutego 2011 r. do Ministra Pracy i Polityki Społecznej wpłynęła skarga A. D. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie przekazania sprawy do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W związku z art. 127 § 3 kpa oraz art. 144 kpa skarga adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została zakwalifikowana jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] lutego 2011 r. Minister stwierdził, że postanowienie wydane przez Wojewodę [...] w dniu [...] stycznia 2011 r. przekazujące sprawę do rozpoznania - na podstawie art. 65 § 1 kpa - Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. jako organowi właściwemu, było rozstrzygnięciem procesowym, a nie merytorycznym. Właściwym do rozpatrzenia zażalenia na powyższe postanowienie Wojewody [...] jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. Przepis art. 79 pkt 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437 ze zm.) stanowi bowiem, że ilekroć w przepisach obowiązujących jest mowa o ministrze właściwym do określonych spraw lub w określonych sprawach - należy przez to rozumieć ministra właściwego w sprawach oznaczonych nazwą danego działu. Art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy określa, iż dział "administracja publiczna" obejmuje między innymi sprawy administracji publicznej, w tym organizacji urzędów administracji publicznej oraz procedur administracyjnych. Obecnie ministrem właściwym w sprawach administracji publicznej jest właśnie Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. A zatem to ten Minister (art. 17 pkt 2 i art. 20 kpa) jest właściwy do rozpatrzenia zażalenia. Z uwagi na powyższe, postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2011 r. - przekazujące według właściwości zażalenie A. D. do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji - nie było również merytorycznym rozstrzygnięciem w sprawie oceny prawidłowości działania Wojewody [...] jak i Burmistrza D. Stwierdzało ono jedynie, iż rozpatrzenie zażalenia na postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie przekazania sprawy według właściwości winno być rozpatrzone przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Na to postanowienie w dniu 24 marca 2011 r. (data prezentaty) A. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - w której podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że kontrola sądowo – administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżone postanowienie nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania postanowienia, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2011 r. utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2011 r. przekazujące Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenie A. D. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011r. przekazujące do rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. skargi A. D., złożone w trybie art. 37 kpa, na Burmistrza D. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie przepisu art. 65 §1 kpa - zgodnie z którym, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Organy orzekające w niniejszej sprawie uznały - a Sąd w całości podzielił ich stanowisko i argumentację - że organem właściwym do rozpoznania zażalenia A. D. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011r. przekazujące do rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. skargi A. D. - jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wynika to ewidentnie z treści ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437 ze zm.). Przepis art. 79 pkt 1 w/w ustawy stanowi, że ilekroć w przepisach obowiązujących jest mowa o ministrze właściwym do określonych spraw lub w określonych sprawach - należy przez to rozumieć ministra właściwego w sprawach oznaczonych nazwą danego działu. W art. 5 ustawy o działach administracji rządowej wyodrębniono działy, na które podzielona została administracja rządowa, przyporządkowując im określone rodzaje spraw. Przy czym art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy określa, iż dział "administracja publiczna" obejmuje, między innymi sprawy administracji publicznej, w tym organizacji urzędów administracji publicznej oraz procedur administracyjnych. Obecnie ministrem właściwym w sprawach administracji publicznej jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. Postanowienie wydane przez Wojewodę [...] - przekazujące sprawę organowi właściwemu na podstawie art. 65 § 1 kpa - jest rozstrzygnięciem procesowym, a zatem właściwości danego ministra do rozpatrywania zażaleń na postanowienia wojewody wydane w trybie art. 65 § 1 kpa, nie należy wywodzić z regulacji prawnych powierzających rozpatrzenie danego rodzaju spraw w drodze postępowania odwoławczego konkretnemu ministrowi, właściwemu w danej sprawie, lecz z funkcji wojewody jako organu administracji publicznej w ogólnym postępowaniu administracyjnym. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga jest całkowicie bezzasadna – bowiem zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające są zgodne z prawem, a organy dopełniły wszelkich wymogów proceduralnych niezbędnych do rozpoznania wniosku - wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzyły stan faktyczny sprawy, szczegółowo wyjaśniły motywy, jakimi się kierowały przy rozstrzyganiu sprawy i uzasadniły przekonująco swoje postanowienia. Sąd pragnie zwrócić uwagę na - niezwykle istotny w niniejszej sprawie fakt - że A. D. we wszystkich swoich pismach, a także w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - nigdy nie kwestionował zasadności wydanych postanowień pod względem merytorycznym. Treść wszystkich jego pism jest podoba – są to skargi na nie załatwienie w terminie sprawy z zakresu pomocy społecznej. Natomiast pisma jego nie zawierają żadnych merytorycznych zarzutów odnośnie treści postanowień – co może świadczyć o niezrozumieniu przez skarżącego istoty sprawy. Organy orzekające w niniejszej sprawie nie zajmowały się merytorycznym rozpoznaniem jego wniosków złożonych w trybie art. 37 kpa - lecz rozpoznawały sprawę pod względem formalnym, który organ jest właściwy do rozpoznania jego wniosków i wydania stosownego orzeczenia. Biorąc powyższe pod uwagę, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).