I SA/Wa 720/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na Prezydenta m. [...] w przedmiocie nienależytego wykonywania obowiązków służbowych postanawia odrzucić skargę. T. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 13 maja 2016 r. na działanie Prezydenta m. [...]. Wobec niejasnej treści skargi pismem z dnia 24 listopada 2016 r. wezwano pełnomocnika z urzędu dla skarżącej – adw. M. C. do uzupełnienia braków formalnych powyższej skargi T. G., w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez jednoznaczne sprecyzowanie przedmiotu skargi. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia 23 stycznia 2017 r., wskazała, że zgodnie z wolą skarżącej wnosi o rozpoznanie skargi w kształcie i treści sformułowanej przez skarżącą. W ocenie skarżącej skarga jest jasno sformułowana oraz uzupełniona o właściwą dokumentację, pozwalającą na jej merytoryczne rozstrzygniecie, stąd też skarżąca nie widzi podstaw jej dalszego uzupełniania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Sygn. akt I SA/Wa 720/16 z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W przepisie art. 57 § 1 p.p.s.a. zostały określone wymogi jakie powinna spełniać skarga do sądu administracyjnego. Wynika z nich m.in. obowiązek strony polegający na konieczności określenia: zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; czy określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ten przepis jest konsekwencją zasady skargowości, co oznacza, że tylko strona skarżąca w skardze może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Ani Sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani ktokolwiek inny nie jest uprawniony do określenia przedmiotu zaskarżenia za skarżącego. To skarżący decyduje, który konkretnie akt lub czynność albo bezczynność będą przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 19/15 – publ. CBOIS). Jednocześnie z uwagi na fakt, że kontrola sądu administracyjnego dotyczy tylko konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, Sygn. akt I SA/Wa 720/16 czy bezczynności, to brak precyzyjnego wskazania przez stronę skarżącą konkretnej zindywidualizowanej sprawy w skardze uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie skargi. W niniejszej sprawie natomiast treść złożonej do Sądu skargi nie pozwala Sądowi na jednoznaczne ustalenie przedmiotu skargi. Sposób redakcji skargi wniesionej do Sądu przez skarżącą uniemożliwia bowiem Sądowi zrekonstruowanie treści jej żądania, które nie jest wskazywane w sposób zrozumiały i precyzyjny, tj. taki który pozwoliłby Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jednoznacznie wskazać co stanowi przedmiot skargi. Przy czym zauważyć w szczególności należy, że pismem z dnia 24 listopada 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi T. G. - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – poprzez jednoznaczne sprecyzowanie zakresu przedmiotowego skargi. Przedstawione przez pełnomocnika skarżącej informacje zawarte w piśmie z dnia 23 stycznia 2017 r. nie czynią zadość ww. wezwaniu Sądu, bowiem z korespondencji przesłanej przez pełnomocnika skarżącej z urzędu adw. M. C. nadal nie wynika z nich czego dotyczy skarga i czy przed jej wniesieniem do Sądu skarżąca wyczerpała stosowny tryb. Powyższe powoduje brak możliwości dokonania dalszych ustaleń w zakresie dopuszczalności skargi. Przy czym kontrola sądu administracyjnego dotyczy konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.