I SA/Wa 726/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) Asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2005 r. sprawy ze skargi Burmistrza Miasta G. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji szkoły podstawowej oddala skargę I SA/Wa 726/04 UZASADNIENIE Minister Edukacji Narodowej i Sportu, postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] w sprawie negatywnej opinii dotyczącej zamiaru likwidacji z dniem [...] sierpnia 2004 r., przez Radę Miejską w G., Szkoły Podstawowej nr [...] w G. Z uzasadnienia postanowienia organu odwoławczego wynika, że [...] Kurator Oświaty postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004 r. wydał negatywną opinię w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] w G. z dniem [...] sierpnia 2004 r. przez Radę Miejską w G. Zdaniem Kuratora Oświaty propozycja przeniesienia uczniów z tej szkoły do Szkól Podstawowych nr [...] i [...], w których kształcenie i wychowanie uczniów odbywa się w systemie dwuzmianowym spowoduje pogorszenie warunków nauczania oraz bardziej skomplikuje organizację pracy tych szkół. Obecnie obowiązująca sieć szkół w G. umożliwia wszystkim dzieciom spełnianie obowiązku szkolnego z uwzględnieniem wymagań określonych w art. 17 ust. 1 ustawy o systemie oświaty. W przypadku likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] może nastąpić pogorszenie bezpiecznych warunków realizacji obowiązku szkolnego w szkołach funkcjonujących w systemie wielozmianowym. Nauczanie dzieci w systemie zmian popołudniowych oraz ciągłe przebywanie w oświetleniu sztucznym może powodować ich zmęczenie i osłabienie wzroku dzieci. Długotrwałe działanie mieszaniny światła dziennego (naturalnego) z oświetleniem sztucznym jest szkodliwe dla wzroku dzieci i może osłabić ich zdolności percepcyjne. Ponadto wielozmianowość może zagrażać bezpieczeństwu dzieci. Z zażalenia Burmistrza Miasta G. wynika, że obecny budynek Szkoły Podstawowej nr [...] wymaga remontu, w tym naprawy dachu. Zgodnie z art. 5c ustawy o systemie oświaty kompetencje polegające na wykonywaniu remontów obiektów szkolnych oraz realizacji zadać inwestycyjnych określone w art. 5 ust. 7 wykonuje burmistrz. Wyjaśnienie Burmistrza Miasta G. polegające na tym, że wykonanie remontu nie jest możliwe w powodu okrojonego budżetu jest niewystarczające, ponieważ gmina otrzymuje subwencje oświatową na realizację zadań oświatowych. Czynnik ekonomiczny nie może być jedynym powodem likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] w G. W skardze na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu Gmina G. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia [...] Kuratora Oświaty, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono następujące zarzuty: 1) Gmina wykonała wszystkie obowiązki związane z procedurą likwidacji szkoły, określone w art. 59, art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, 2) organy obu instancji nie odniosły się do argumentów dotyczących stanu budynku szkoły, zagrażającego zdrowiu i bezpieczeństwu uczniów, który uzasadnia zamiar likwidacji, 3) stwierdzenie o wydłużeniu zajęć lekcyjnych do godzin popołudniowych w szkołach, w których mają być przeniesieni uczniowie likwidowanej szkoły jest dowolne i nie znajduje oparcia w faktach. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej i Sportu wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Opinia kuratora oświaty, o której mowa w art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r., Nr 67, poz. 329 ze zm.), jest jednym z elementów, które muszą być spełnione by szkoła mogła zostać zlikwidowana. Oprócz elementów wymienionych w ust. 1 powołanego przepisu uzyskanie opinii kuratora oświaty, pozytywnie opiniującej zamiar likwidacji szkoły, jest niezbędnym czynnikiem procesu likwidacji szkoły. Ocena każdego z tych elementów następuje odrębnie. Dlatego też opinia kuratora oświaty, o której mowa jest w ust. 2 art. 59 powołanej ustawy wyraża stanowisko tego organu w przedmiocie likwidacji szkoły, a nie stanowi oceny czy zostały spełnione warunki przewidziane w art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty do likwidacji szkoły. Dlatego też, jeżeli nawet Gmina G. spełniałaby wszystkie wymogi określone w art. 59 ust. 1 i art. 17 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, to nie nakłada to na kuratora oświaty obowiązku wydania pozytywnej opinii co do zamiaru likwidacji szkoły bowiem kurator nie wydaje opinii w przedmiocie wykonania obowiązków określonych w powołanych przepisach, ale opiniuje sam zamiar likwidacji szkoły. Nie można zgodzić się z zarzutem skargi, że organy obu instancji nie odniosły się do argumentów dotyczących stanu budynku szkoły, który uzasadnia zamiar jej likwidacji. Organy obu instancji uznały bowiem, że budynek szkoły wymaga remontu, w tym naprawy dachu, ale zgodnie z art. 5c i art. 5 ust. 7 ustawy o systemie oświaty remonty obiektów szkolnych wykonuje burmistrz. Zaś wyjaśnienie Burmistrza Miasta G., że nie ma on wystarczających środków w budżecie na wykonanie tego remontu organy uznały za nieprzekonywujące ponieważ gmina otrzymuje subwencje oświatową na realizację zadań oświatowych. W ocenie organów względy ekonomiczne nie mogą być jedynym powodem likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] w G. Nie jest również uzasadnionym zarzut skarżącego o dowolności w twierdzeniu organów, że nastąpi wydłużenie zajęć lekcyjnych do godzin popołudniowych w szkołach, do których mają być przeniesieni uczniowie likwidowanej szkoły. Wynika bowiem z ustaleń organów, że szkoły, do których proponuje się przeniesienie uczniów Szkoły Podstawowej nr [...], to jest nr [...] i nr [...] już pracują na dwie zmiany. W tej sytuacji stanowisko organu opiniującego o pogorszeniu warunków nauczania oraz bezpieczeństwa dzieci w tych szkołach nie może być uznane za dowolne. Wobec powyższego, uznając bezzasadność skargi, Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.