I SA/Wa 73/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku U. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w sprawie ze skargi U. G. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...]. Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. U. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia skarżącej prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej w miejscowościach K. i H. w byłym województwie [...]. Jednocześnie w skardze U. G. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...], orzekającej o przyznaniu L. Z. rekompensaty za ww. mienie pozostawione poza obecnymi granicami RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej w skrócie ppsa), zgodnie zaś z art. 61 § 3 tej ustawy – po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...) chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie jej wykonania. Artykuł 61 § 3 cytowanej ustawy rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniosek skarżącej o zastosowanie przez Sąd ochrony tymczasowej do czasu rozpoznania niniejszej sprawy, dotyczył wstrzymania wydanej przez Wojewodę [...] w dniu [...] listopada 2008 r. decyzji Nr [...], orzekającej o przyznaniu jej bratu L. Z. rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami RP. W ocenie Sądu wniosek ten nie może być jednak uwzględniony, bowiem jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych sprawy, postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 152 § 1 ust 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, wstrzymał wykonanie ww. decyzji z dnia [...] listopada 2008 roku. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy orzeczeniem Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2009 r. Nr [...]. Z kolej prawomocnym postanowieniem z dnia 7 stycznia 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1709/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. Z. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2009 roku. Mając powyższe na uwadze, Sąd nie może wstrzymać aktu, który został już przez organ wstrzymany w postępowaniu administracyjnym, i pozostaje nim nadal, na co wskazują nadesłane akta sprawy. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.