I SA/Wa 734/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. T., M. T., W. T., J. T., M. K. i M. T. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczeń postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 734/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. T., M. T., W. T., J. T., M. K.i M. T. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczeń. W uzasadnieniu wskazał, że nie został uiszczony wpis sądowy należny od powyższej skargi. W dniu 3 września 2012 r. J. T. skierował do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, uiszczając jednocześnie wpis sądowy. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że o konieczności dokonania wpisu dowiedział się dopiero z treści uzasadnienia ww. postanowienia, bowiem w skrzynce pocztowej nie pozostawiono awiza informującego o korespondencji sądowej. Uchybienia formalne nastąpiły zatem bez winy skarżącego, gdyż nie ma on wpływu na sposób doręczania przesyłek przez Urząd Pocztowy, a praktyka pozostawiania wezwań w zupełnie innych skrytkach jest niestety bardzo często stosowana. Skarżący podniósł, że w przeszłości zdarzało się np. pozostawianie przez listonosza zawiadomień w skrzynce sąsiada, albo ich doręczanie z opóźnieniem. Wobec nieotrzymania zawiadomień o przesyłce, zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 12 czerwca 2012 r. zobowiązujące skarżących do uiszczenia wpisu od skargi nie zostało skutecznie doręczone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływana dalej jako "P.p.s.a.", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie z powyższym jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Mając powyższe na uwadze zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jak tego wymaga art. 87 § 2 P.p.s.a., bowiem w sprawie nie nastąpiły zdarzenia tego typu, których strona nie byłaby w stanie przezwyciężyć, nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności, a które miały wpływ na uchybienie przez stronę terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. W szczególności przy uznaniu braku winy nie może być wystarczającym - niczym nieudokumentowany - argument zawarty we wniosku o przywrócenie terminu, że w oddawczej skrzynce pocztowej adresata nie pozostawiono zawiadomienia (awiza) z właściwego Urzędu Pocztowego o nadejściu przesyłek zawierających wezwania do uiszczenia wpisu. Z akt niniejszej sprawy, w tym z dwóch przesyłek zawierających zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2012 r. zobowiązujące skarżących do uiszczenia wpisu od skargi, zwróconych do nadawcy jako niepodjętych w terminie, wyraźnie wynika, że z powodu niemożności doręczenia adresatowi w dniu 15 czerwca 2012 r., ww. korespondencję pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym [...] , a zawiadomienia o pozostawieniu pism w tym Urzędzie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Na przedmiotowych przesyłkach widnieje również adnotacja o powtórnym awizowaniu w dniu 25 czerwca 2012 r., a także informacja o zwrocie ww. przesyłek w dniu 3 lipca 2012 r. jako niepodjętych w terminie. Obok powyższych informacji znajdują się stosowne pieczątki oraz podpisy listonosza. W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał, że podniesione przez stronę wnioskującą okoliczności dotyczące nieprawidłowości w doręczaniu przez Pocztę przesyłek na jej adres nie mogły stanowić podstawy do skutecznego zakwestionowania ustaleń poczynionych przez Pocztę w zakresie doręczenia stronie spornej przesyłki. Argumentacja strony zawarta we wniosku, dotycząca nieprawidłowości doręczania przez listonosza przesyłek na adres wnioskodawcy, nie została poparta żadnymi dowodami. Powyższe uniemożliwiło Sądowi zajęcie stanowiska w tym zakresie. Za dowód w sprawie nie można uznać oświadczeń samej strony wnioskującej o braku awiza, w kontekście dowodu z dokumentu jakim jest koperta ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Zgodnie bowiem z art. 45 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008r., Nr 189, poz. 1159 ze zm.) potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę operatora publicznego ma moc dokumentu urzędowego, a zatem stanowi dowód tego co zostało w nich urzędowo stwierdzone. W ocenie Sądu należało uznać, że Poczta w sposób prawidłowy dokonała doręczenia "zastępczego" przesyłek zawierających zarządzenie z dnia 12 czerwca 2012 r., co potwierdza m.in. szczegółowa adnotacja dokonana przez doręczyciela na dowodzie doręczenia przesyłki, jak i na samej przesyłce zawierająca datę, podpis doręczyciela oraz informację o powodach jej niedoręczenia. W świetle powyższego nieodbieranie przez skarżącego korespondencji wskazuje jednoznacznie na brak należytej dbałości o swoje interesy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.