I SA/Wa 736/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Prezydenta W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 20 kwietnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Prezydenta W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] o ustaleniu na rzecz G. i L. małżeństwa S. odszkodowania w kwocie [...] zł. za przejętą na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość położoną w W., oznaczoną jako działki nr [...] i nr [...] w obrębie[...], przeznaczoną pod budowę [...]. Pismem z dnia 14 czerwca 2010 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jako płatnik ustalonego odszkodowania zobowiązany jest do szczególnej staranności w wydawaniu publicznych środków finansowych i w zarządzaniu mieniem ogólnonarodowym. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niezbędne z uwagi na niebezpieczeństwo naruszenia dyscypliny finansów publicznych poprzez nienależyte wypłacenie odszkodowania za grunt. W chwili obecnej wypłata tak dużego odszkodowania, mogłaby doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw np. do trwałego rozdysponowania kwotą odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ppsa. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...) chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie jej wykonania. Jednak wskazane we wniosku przez skarżącego jako źródło szkody - obowiązek wypłaty przez podmiot publicznoprawny odszkodowania z tytułu wywłaszczenia (przejęcia nieruchomości z mocy prawa), nie może być uznany za źródło potencjalnej szkody, o której mowa w art. 61 § 3 ppsa. Ustalenie odszkodowania jest to bowiem wyrazem realizacji konstytucyjnej zasady wyrażonej w art. 21 ust. 2 Konstytucji RP - Sygn. akt I SA/Wa 736/10 wywłaszczania tylko za słusznym odszkodowaniem. Skoro w wyniku decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi, nieruchomość prywatna przeszła na własność miasta W., to obecnie konieczne jest wypłacenie ustalonego odszkodowania i zdaniem Sądu czynność ta nie może być uznana za źródło potencjalnej szkody dla podmiotu publicznoprawnego zobowiązanego do wypłaty odszkodowania. Z realizacji konstytucyjnej zasady prawa do odszkodowania nie można bowiem czynić źródła szkody, zwłaszcza że odszkodowanie wypłaca podmiot publicznoprawny. Takie rozumienie art. 61 ppsa i instytucji ochrony tymczasowej wypacza jej sens. Przy tym art. 132 ust. 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651) reguluje wprost sytuacje, kiedy ostateczna i wykonalna decyzja o ustaleniu odszkodowania została uchylona, przewidując obowiązek zwrotu wypłaconej kwoty po waloryzacji. Dlatego jakiekolwiek obawy wnioskodawcy nie znajdują zdaniem Sądu uzasadnienia. W związku z powyższym, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie znajduje oparcia w art. 61 ppsa, ponieważ nie została wykazana potencjalna szkoda grożąca wykonaniem zaskarżonej decyzji Z tych względów na mocy art. 61 § 3 ppsa, postanowiono jak w sentencji.