I SA/Wa 740/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia lokalu z wykazu mieszkań przeznaczonych do sprzedaży postanawia odrzucić skargę. Zarząd [...] w dniu [...] lutego 2012 r. podjął Uchwałę nr [...] w sprawie zmiany własnej Uchwały nr [...] z dnia [...] marca 1997 r. w sprawie ogłoszenia wykazu lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy [...] przeznaczonych do sprzedaży wraz z oddaniem w użytkowanie wieczyste ułamkowej części gruntu. Zgodnie z treścią paragrafu pierwszego uchwały z dnia [...] lutego 2012 r., z wykazu nr [...] do uchwały nr [...] skreślono m. in. lokal nr [...] przy położony przy ul. [...] w [...], którego najemcą jest M. M. i o którego wykup wnioskował. Pismem z dnia 11 kwietnia 2012 r. M. M. wniósł, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie. Zarządzeniem z dnia 9 maja 2012 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy przed wniesieniem skargi występował do organu w trybie art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi skarżący wskazał, że nie występował do Zarządu [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 6 lutego 2012 r. wystąpił za to do Sądu ze skargą na bezczynność, którą następnie cofnął, w związku z wydaniem uchwały nr [...]. Ponadto skarżący wskazał, że w dniu 13 grudnia 2011 r. wystąpił do Rady [...] z wezwaniem do sprzedaży mieszkania, co w jego ocenie stanowiło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Dodatkowo skarżący poinformował Sąd, że w dniu 15 maja 2012 r. wezwał Zarząd [...] do usunięcia naruszenia prawa . W związku z powyższym, Sąd zarządzeniem z dnia 25 maja 2012 r. poinformował skarżącego, że jedynym dokumentem w aktach sprawy opatrzonym datą 13 grudnia 2011 r. jest Uchwała [...] w sprawie skargi M. M. z dnia [...] października 2011 r. na działanie Zarządu [...] i wezwał ponownie skarżącego do wskazania lub nadesłania dokumentu zawierającego wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 11 czerwca 2012 r. skarżący złożył pismo, w którym poinformował Sąd, że omyłkowo podał w swoim wcześniejszym piśmie datę 13 grudnia 2011 r., gdyż w rzeczywistości chodziło o skargę z dnia 28 października 2011 r., będącą prośbą o zobligowanie Zarządu [...] do sprzedaży zajmowanego przez niego lokalu. W kolejnym piśmie z dnia 29 czerwca 2012 r. M. M. poinformował Sąd, że otrzymał odpowiedź od Zarządu [...] na jego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 15 maja 2012 r. Skarżący podkreślił, że pismo to jedynie obietnicę późniejszej odpowiedzi, co w ocenie M. M. służy jedynie celowemu przedłużaniu postępowania związanego z wykupem lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej ppsa), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie § 4 art. 52 ppsa, w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei w myśl art. 53 § 2 ppsa, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przedmiotowa sprawa dotyczy skargi M. M. na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] lutego 2012 r. w sprawie skreślenia najmowanego przez skarżącego lokalu z listy mieszań przeznaczonych przez [...] do sprzedaży. Powyższe oznacza zatem, że zgodnie z art. 52 § 4 ppsa po wydaniu zaskarżonej uchwały, ale jeszcze przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący winien wystąpić do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy skarżący, nie uczynił tego. Podkreślić przy tym należy, że bez znaczenia mają podnoszone przez skarżącego okoliczności, że przed wydaniem zaskarżonej uchwały tj. w dniu [...] października 2011 r., jak również po wniesieniu skargi do sadu administracyjnego tj. w dniu 15 maja 2012 r., występował do organów administracji z pismami, które w jego ocenie były wezwaniami o których mowa w 52 § 4 ppsa. Skarżący składał je bowiem w okresie przed wydaniem zaskarżonego aktu oraz po złożeniu skargi do sądu, a więc niezgodnie z zapisami art. 52 § 4 ppsa. Za skuteczne wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa nie można również uznać złożonej skargi do WSA w Warszawie na bezczynność organu, gdyż w swojej treści nie zawierała ona jakiejkolwiek wzmianki o wezwaniu do usunięcia prawa, ponadto jak wskazał sam skarżący, cofnął skargę właśnie z uwagi na wydanie uchwały nr [...]. W tym stanie rzeczy, w związku z niewyczerpaniem trybu określonego w art. 52 4 ppsa, skargę na wymienioną uchwałę uznać należy za niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.