I SA/Wa 748/09

Referendarz Sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E.M. o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1666/08 postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W. E.M. wnioskiem z dnia 10 czerwca 2009 r., uzupełnionym wnioskiem z dnia 15 lipca 2009 r. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze swojej skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1666/08 na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji przyznających zasiłek celowy. W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podała, że stan jej zdrowia nie pozawala na samodzielną ochronę swoich praw. Jest inwalidą [...] grupy. Wśród występujących u niej schorzeń wymienia m.in. [...]. Wskazuje ponadto, iż z powodu [...] cierpi na [...] i wymaga pomocy osób trzecich. Prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i cały swój dochód, wynoszący [...] złotych (renta i zasiłek opiekuńczy), wydaje na leki i opłaty mieszkaniowe. Korzysta także ze świadczeń Ośrodka Pomocy Społecznej poprzez uzyskiwanie usług opiekuńczych. Nie posiada oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. W tym stanie rzeczy stwierdzono co następuje. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Stosowanie zaś do art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). W świetle przedstawionej przez wnioskodawczynię sytuacji materialnej i zdrowotnej stwierdzić należy, że kwalifikuje się ona przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, który zabezpieczy jej interesy w postępowaniu sądowym. Niewątpliwie skarżąca, będąca osobą samotna i schorowaną (cierpiącą między innymi na [...]) ma ograniczone możliwości samodzielnego występowania przed sądem i obrony swoich praw. Przy uzyskiwanym zaś miesięcznym dochodzie na poziomie [...] złotych nie jest ona w stanie samodzielnie zabezpieczyć środków finansowych niezbędnych do ustanowienie w sprawie adwokata z wyboru, bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania. Tym samym spełniona została przesłanka przyznania prawa pomocy określona w art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Jednocześnie wskazać należy, że podejmując niniejsze rozstrzygnięcie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżący zwolniony jest z obowiązku ich uiszczania z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. "a" powołanej wyżej ustawy, w myśl którego strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.