I SA/Wa 749/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz NSA Anna Lech (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Zarządu Powiatu [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie nabycia mienia Skarbu Państwa oddala skargę. I SA/Wa 749/04 UZASADNIENIE Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] marca 2004 r., nr [...], działając na podstawie art. 60 ust 1 i 3 i art. 62 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) w związku z art. 138 § 1 ust 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., nr [...], stwierdzającą, że Województwo [...] nabyło nieodpłatnie, z mocy prawa, z dniem 1 stycznia 2000 r. prawo własności mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu [...] Urzędu [...] w [...], w skład którego wchodzą: 1. nieruchomość gruntowa, zabudowana, położona w Z. przy ul. [...], w obrębie [...], oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] m2, dla której w Sądzie Rejonowym w Z., prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...], 2. budynki trwale połączone z nieruchomością gruntową wymienioną w pkt 1. W uzasadnieniu decyzji Minister Skarbu Państwa przedstawił następujący stan sprawy: Zarząd Województwa [...] wystąpił wnioskiem z dnia [...] lipca 2003 r. o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie, z mocy prawa, z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Województwo [...] mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu [...] urzędów [...], powołując się na przepisy art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) w związku z art. 147 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668 ze zm.). Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2003 r., nr [...], stwierdził że Województwo [...] nabyło nieodpłatnie, z mocy prawa, z dniem 1 stycznia 2000 r. prawo własności mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu [...] Urzędu [...] w [...], w skład którego wchodzą: 1. nieruchomość gruntowa, zabudowana, położona w Z. przy ul. [...], w obrębie [...], oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2, dla której w Sądzie Rejonowym w Z. prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...] 2. budynki trwale połączone z nieruchomością gruntową wymienioną w pkt 1. Od powyższej decyzji odwołał się Zarząd Powiatu w [...] wnosząc o jej uchylenie oraz wskazując w uzasadnieniu, że przedmiotowa nieruchomość była nabyta wyłącznie na potrzeby siedziby [...] Urzędu [...] w Z., który nią władał. Minister Skarbu Państwa stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość, zgodnie z odpisem z księgi wieczystej KW nr [...] i wypisem z rejestru gruntów jest własnością Skarbu Państwa. Sporna nieruchomość na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Z. z dnia [...] października 1998 r., nr [...] jest w trwałym zarządzie [...] Urzędu [...] w [...], który przekształcił się z ustanowionego prawa zarządu. Zgodnie z art. 19 ust 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną z dniem 1 stycznia 2000 r. wojewódzkie urzędy pracy weszły w skład urzędu marszałkowskiego, zaś w myśl art. 19 ust 4 tej ustawy z dniem 1 stycznia 2000 r. urzędy pracy nie wymienione w ust 2 stają się powiatowymi urzędami pracy wchodzącymi w skład powiatowej administracji zespolonej. Jednocześnie w ust 5 stwierdzono, że do przejęcia urzędów pracy lub ich części, o których mowa w ust 2-4, stosuje się przepisy tej ustawy. Zgodnie z art. 60 ust 1 powołanej ustawy z dnia 13 października 1998 r. mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego. Na podstawie § 1 ust 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia [...] grudnia 1998 r. w sprawie dostosowania organizacji i obszarów działania wojewódzkich i rejonowych urzędów pracy do organizacji administracji publicznej (Dz. U. Nr [...], poz. [...]) z dniem 1 stycznia 2000 r. dotychczasowe [...] urzędy [...], mające siedziby w miastach będących siedzibami zarządu województwa, przekształciły się w [...] urzędy [...], obejmujące zasięgiem swego działania obszar nowego województwa. Natomiast zgodnie z § 1 ust. 2 pkt 6 lit. b tego rozporządzenia z dniem 1 stycznia 1999 r. utworzono miedzy innymi [...] w [...] [...] Urzędu [...] w [...]. W dniu 31 grudniu 1999 r. sporna nieruchomość była we władaniu [...] Urzędu [...] w [...]. W niniejszej sprawie [...] Urząd [...] w [...] jest jednostką przejętą przez samorząd województwa w rozumieniu art. 60 powołanej ustawy z dnia 13 października 1998 r. i władał całą nieruchomością na podstawie tytułu prawnego, to jest zarządu. Ponadto należy zauważyć, że [...] urzędy [...] wchodzą w skład powiatowej administracji zespolonej i zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 1999 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r., Nr 6, poz. 56 ze zm.) realizują zadania administracji rządowej, a tym samym nie są instytucjami lub państwowymi jednostkami organizacyjnymi przejętymi przez powiat w rozumieniu art. 60 wyżej wymienionej ustawy, stąd Powiat [...] nie może nabyć przedmiotowego mienia. Na decyzję Ministra Skarbu Państwa złożył skargę Zarząd Powiatu [...] zarzucając naruszenie prawa materialnego, to jest art. 60 ust 1 i ust 3 w związku z art. 19 ust 2 i ust 5 powołanej ustawy z dnia 13 października 1998 r. i wniósł o jej uchylenie w całości wraz z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w niniejszej sprawie zachodzi specyficzna sytuacja. Z jednej strony [...] Urząd [...] w [...] posiada tytuł prawny do mienia, którym nie włada. Z drugiej strony [...] Urząd [...] w Z. włada mieniem, do którego tytuł prawny ma inna jednostka organizacyjna. Zdaniem skarżącego, istota sprawy sprowadza się do zagadnienia, czym jest władanie w rozumieniu art. 60 ust 1 powołanej ustawy - Przepisy wprowadzających ustawy reformujące administrację publiczną. Ustawa ta nie posługuje się pojęciem "właściwy tytuł prawny" i w art. 60 ust 1 jest mowa tylko o władaniu bez wskazania, czy władanie ma wynikać z tytułu prawnego. W przekonaniu Ministra Skarbu Państwa władanie wymaga odpowiedniego tytułu do mienia, lecz takiej intencji nie odzwierciedla treść ustawy, którą należy odczytywać dosłownie, to znaczy władanie oznacza tylko stan faktyczny niezależny od tytułu prawnego. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie mogła być uwzględniona. Sąd podzielił stanowisko organów obu instancji przedstawione w uzasadnieniu decyzji. Istotą zarzutów skargi jest interpretacja pojęcia władanie, które skarżący rozumie jako stan faktyczny niezależny od stanu prawnego. Pojęcie "władanie" nastręczało wątpliwości interpretacyjne, lecz zostało ostatecznie wyjaśnione w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2002 r., III RN 206/01. Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że władanie nie jest tożsame z władztwem faktycznym, lecz dotyczy tylko takiego rodzaju władania mieniem Skarbu Państwa, które dawało władającemu możliwość samodzielnego korzystania z nieruchomości, w szczególności w formach analogicznych do użytkowania bądź trwałego zarządu. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, a zatem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Z tych względów sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.