I SA/Wa 750/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kamil Kowalewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13 lutego 2026 r. nr DSW-WUN.6014.1.2026.4.KZ w przedmiocie wyrażenia zgody na zmianę nazwy uczelni niepublicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych Pismem z dnia 16 marca 2026 r. [...] wniósł skargę na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 13 lutego 2026 r. nr DSW-WUN.6014.1.2026.4.KZ w przedmiocie wyrażenia zgody na zmianę nazwy uczelni niepublicznej. Stroną postępowania i adresatem tej decyzji była wyłącznie [...]. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Z istoty przywołanej regulacji wynika, że interes prawny uprawniający do wniesienia skargi winien być postrzegany jako związek pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Interes prawny musi zatem wynikać z przepisów praw - prawa materialnego, ustrojowego, jak i procesowego. Inaczej rzecz ujmując musi on znaleźć umocowanie w przepisach obowiązującego prawa oraz być własny i indywidualny. Stąd też, skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10, dostępne w CBOSA). Istotą legitymacji skargowej jest uprawnienie podmiotu do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej przez sąd administracyjny w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 października 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 1138/15, dostępny w CBOSA). Przy czym akt ten winien dotyczyć uprawnień lub obowiązków strony. W rozpoznawanej sprawie taka zależność nie wystąpiła. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie był stroną zaskarżonej decyzji. Nie brał on udziału w postępowaniu dotyczącym zaskarżonej decyzji. Tym samym nie posiada też legitymacji procesowej w zaskarżeniu decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 13 lutego 2026 r. nr DSW-WUN.6014.1.2026.4.KZ w przedmiocie wyrażenia zgody na zmianę nazwy uczelni niepublicznej. Decyzja ta rozstrzyga wyłącznie o prawach i obowiązkach [...] i jedynie ona miała możliwość jej zaskarżenia do Sądu. Przy czym dostrzec należy, że badanie legitymacji do wniesienia skargi stanowi przesłankę materialno-prawną, powodującą zasadniczo oddalenie skargi. Jednakże w sytuacji, gdy prima facie wiadomym jest, że podmiot wnoszący skargę nie ma uprawnienia do jej wniesienia i nie zachodzi potrzeba badania jego interesu prawnego, skarga taka podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Pogląd taki został wyrażony w uzasadnieniu uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 r. sygn. akt OPS 1/04 publ. ONSAiWSA 2005/4/62, dostępna także w CBOSA, stwierdzając, iż "wniesienie skargi przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej podlega odrzuceniu". Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Na tej podstawie Sąd odrzucił skargę [...] – jako wniesioną przez podmiot nieposiadający legitymacji do jej złożenia o czym orzeczono w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu w kwocie 200 zł (punkt 2 sentencji postanowienia), Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.