I SA/Wa 758/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech (spr.) Sędziowie : asesor WSA Joanna Skiba asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Ilona Sułek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi Z. N. oraz S. N. w przedmiocie wymierzenia Staroście Powiatu L. grzywny z tytułu niewykonania wyroku 1. wymierza Staroście Powiatu L. grzywnę w wysokości [...] ( [...]) złotych; 2. zasądza od Starosty Powiatu L. na rzecz Z. N. i S. N. 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 marca 2004 r., sygn. akt I SA 2534/02 uwzględnił skargę M. J., S. N., R. N., B. M. i Z. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2002 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty L. z dnia [...] marca 2002 r., nr [...]. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OSK 899/04 oddalił skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku wniesioną przez Gminę L. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 3 marca 2004 r. wraz z uzasadnieniem doręczony został Wojewodzie [...] w dniu [...] kwietnia 2005 r. Akta administracyjne sprawy zostały zaś zwrócone do organu przez Naczelny Sąd Administracyjny wraz z odpisem orzeczenia z dnia 15 grudnia 2004 r. Pismem dnia 10 października 2005 r. pełnomocnik skarżących – adwokat J. Z. wezwał Starostę L. do wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2004 r. poprzez wydanie decyzji "o zwrocie wnioskodawcom wywłaszczonych działek". Przedmiotowe pismo, nadane listem poleconym w dniu 11 października 2005 r., wpłynęło do Starostwa Powiatowego w L. w dniu 17 października 2005 r. Niedoczekawszy się wydania decyzji, pismem z dnia 6 stycznia 2006 r. Z. N. oraz S. N., działając przez pełnomocnika adwokata J. Z., wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Starostę Powiatu L. wyroku sądu z dnia 3 marca 2004 r., sygn. akt I SA 2534/02. W uzasadnieniu skargi przedstawiono dotychczasowy przebieg sprawy oraz podniesiono, że mimo wezwania organu do wykonania wyroku, do dnia wniesienia skargi nie otrzymano od Starosty Powiatu L. żadnej decyzji. W tej sytuacji wniesiono o wymierzenie organowi grzywny. W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu L. wniósł o jej odrzucenie. Organ zaznaczył, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie skarżący nie wniósł zażalenia na bezczynność Starosty Powiatu L. do organu wyższego stopnia – Wojewody [...]. Przedmiotowa skarga – zdaniem organu – wniesiona więc została z pominięciem administracyjnego toku instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd bada, czy organy administracji orzekając w sprawie, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. W przypadku skargi o wymierzenie organowi grzywny z powodu jego bezczynności, sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. W myśl zaś art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd mógł organowi administracji wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że do dnia rozpoznania skargi Z. N. i S. N. z dnia 6 stycznia 2006 r. w przedmiocie wymierzenia Staroście Powiatu L. grzywny, tj. do dnia 30 czerwca 2006 r. organ administracji publicznej nie załatwił sprawy po wyroku uchylającym decyzje organów obu instancji. Dopełniony również został warunek uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu, bowiem pismem z dnia 10 października 2005 r. pełnomocnik skarżących wystąpił z wnioskiem o "wydanie decyzji dotyczącej zwrotu wnioskodawcom wywłaszczonych działek". Tym samym skarżącym przysługiwało prawo złożenia skargi w trybie określonym w art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie zaś do art. 154 § 6 powołanej ustawy grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2006 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2005 r. i w drugim półroczu 2005 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2005 r. wyniosło 1977,20 zł, a w drugim półroczu 2005 r. – 2038,00 zł (M.P. nr 13, poz. 180). Nadmienić dodatkowo trzeba, że jeżeli zdaniem organu istniały przeszkody uniemożliwiające załatwienie sprawy w terminach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 35 – 37), to powinien on zawiadomić o tym strony i wyznaczyć kolejny termin załatwienia sprawy. W przedmiotowej sprawie organ tego nie uczynił. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1 i § 6 oraz art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.