I SA/Wa 760/06

WyrokWSA w Warszawie2006-06-12

Skład orzekający: Monika Nowicka, Anna Łukaszewska - Macioch, Agnieszka Miernik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie samotnie gospodarującej, której dochód przekracza kryterium dochodowe, ale posiada niezagospodarowane gospodarstwo rolne, może zostać przyznany zasiłek okresowy na podstawie ustawy o pomocy społecznej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że osobie samotnie gospodarującej, której dochód przekracza kryterium dochodowe, nie przysługuje zasiłek okresowy, nawet jeśli posiada niezagospodarowane gospodarstwo rolne, które potencjalnie mogłoby generować dochód. Sąd stwierdził, że organy prawidłowo zastosowały przepisy ustawy o pomocy społecznej, w tym zasadę ustalania dochodu z gospodarstwa rolnego oraz warunki przyznawania zasiłku okresowego, w tym na podstawie art. 41 ust. 2, który ma charakter fakultatywny i wymaga szczególnego uzasadnienia.
Stan faktyczny
M. I. złożył wniosek o przyznanie zasiłku okresowego, twierdząc, że jego sytuacja życiowa nie uległa zmianie i dotychczasowa pomoc była niewystarczająca. Organy administracji odmówiły przyznania zasiłku, ustalając, że dochód skarżącego z gospodarstwa rolnego i emerytury przekracza kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej. Skarżący odwołał się, podnosząc, że jego ziemia nie jest zagospodarowana i nie przynosi dochodu, a decyzje organów naruszają Konstytucję. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając ustalenia organów za prawidłowe.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) Sędziowie NSA Anna Łukaszewska - Macioch asesor WSA Agnieszka Miernik Protokolant Rafał Puścian po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi M. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2006r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę. I SA/Wa 760/06 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję - działającego z upoważnienia Wójta Gminy P. – Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] o odmowie przyznania świadczenia w postaci zasiłku okresowego. Powyższe rozstrzygnięcie zostało oparte na następujących ustaleniach faktycznych i ocenach prawnych: W dniu 13 grudnia 2005 r. M. I. wystąpił o przyznanie mu zasiłku okresowego w wysokości [...] zł. na zakup [...] tj. na pierwsze półrocze 2006 roku, płatne po [...] zł. w stosunku miesięcznym. We wniosku podał, iż jego sytuacja nie uległa zmianie i skoro do tej pory otrzymywał pomoc to nadal ją winien otrzymywać a ponieważ dotychczasowo przyznana mu kwota [...] zł. miesięcznie okazała się nie wystarczająca, obecnie domagał się wypłacania mu miesięcznie kwoty [...] zł., ("bo taka jest stawka w ustawie o pomocy społecznej"). Z załączonego wywiadu środowiskowego przeprowadzonego u wnioskodawcy wynikało, iż M. I. mieszka sam, posiada trudną sytuację rodzinną bo prowadzi sprawy sądowe z córkami i od lat pozostaje z nimi oraz byłą żoną w konflikcie. Skarży się na swój stan zdrowia, jednak nie udokumentował faktu leczenia. Na dochód wnioskodawcy składa się dochód z gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha przeliczeniowego tj. kwota w wysokości [...] zł. miesięcznie oraz emerytura rolnicza (część składkowa) w wysokości [...] zł. Łącznie zatem miesięczny dochód wnioskodawcy określono na sumę [...] zł., której wysokość przekraczała - przewidziane w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) - kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej (tj. 461 zł.). Ponadto stwierdzono również, iż M. I., pomimo wielokrotnych sugestii co do konieczności uporządkowania spraw majątkowych, tak aby mógł w pełni korzystać z uprawnień emerytalnych, nic w tym kierunku nie czyni i pozostając całkowicie biernym cały ciężar zapewnienia środków utrzymania stara się przerzucić na instytucje pomocy społecznej. Biorąc powyższe pod uwagę decyzją z dnia [...] stycznia 2006r. - działający z upoważnienia Wójta Gminy P. - Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. odmówił M. I. przyznania pomocy finansowej w postaci zasiłku okresowego. Nadmienić w tym miejscu wypada, że organ rozważył przy tym możliwość udzielenia wnioskodawcy pomocy na podstawie art.41 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej, jednak nie znalazł podstaw do przyznania tej formy pomocy. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł M. I. podnosząc w nim, iż będąca w jego posiadaniu ziemia nie jest zagospodarowana i w rzeczywistości nie daje dochodu. Ponadto odwołujący się twierdził, że decyzja z dnia [...] stycznia 2006 r. narusza art.8, 38 i 67 Konstytucji. Rozpatrując sprawę w trybie instancji odwoławczej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że – zgodnie z cytowaną wyżej ustawą o pomocy społecznej - pomoc taka jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Pomoc społeczna polega zaś w szczególności na: przyznawaniu i wypłacaniu przewidzianych ustawą świadczeń, pracy socjalnej, prowadzeniu i rozwoju niezbędnej infrastruktury socjalnej, analizie i ocenie zjawisk rodzących zapotrzebowanie na świadczenia z pomocy społecznej, realizacji zadań wynikających z rozeznanych potrzeb społecznych i rozwijaniu nowych form pomocy społecznej i samopomocy w ramach zidentyfikowanych potrzeb. Przepis art. 36 pkt l lit c ustawy o pomocy społecznej jako jedną z form świadczenia pieniężnego przysługującego w ramach tego rodzaju pomocy przewiduje zasiłek okresowy, który przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej a także rodzinie, której dochód jest niższy do kryterium dochodowego rodziny (art. 38 ust. 1 ustawy). Zasiłek ten ustala się: w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł. miesięcznie, zaś - w przypadku rodziny - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny. Prawo do zasiłku okresowego przysługuje zatem: osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 461 zł.(tzw. "kryterium dochodowe") lub osobie pozostającej w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 316 zł., przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art.7 pkt 2-15 (tj. sieroctwa, bezdomności, bezrobocia, niepełnosprawności, długotrwałej lub ciężkiej choroby, przemocy w rodzinie, potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności, bezradności w sprawach opiekuńczo- wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych, braku umiejętności w przystosowaniu do życia młodzieży opuszczającej placówki opiekuńczo- wychowawcze, trudności w integracji osób, które otrzymały status uchodźcy, trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego, alkoholizmu lub narkomanii, zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej, klęski żywiołowej lub ekologicznej) lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej. Oceniając pod tym kątem materiał zgromadzony w sprawie Kolegium ustaliło, że M. I. jest osobą samotnie gospodarującą w rozumieniu art.8 ust 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, ale jego dochód miesięczny wynoszący [...] zł. jest wyższy od przewidzianego w ustawie kryterium 461 zł. dla osoby samotnie gospodarującej. Ponadto nie występowały w przedmiotowej sprawie okoliczności przemawiające za przyznaniem zasiłku okresowego, o którym mowa w art. 41 cyt. ustawy. Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w odwołaniu, podniesiono, że Konstytucja - jako ustawa zasadnicza - zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochroną życia i decyzja organu I instancji w żaden sposób nie naruszyła powyższego prawa. Natomiast przepis art.67 Konstytucji nie stanowi sam w sobie źródła roszczenia o zasiłek, bowiem gwarantując obywatelowi jedynie prawo do zabezpieczenia społecznego, odsyła jednocześnie do przepisów ustawy, m.in. o pomocy społecznej. Podkreślono również, iż obowiązek zapewnienia realizacji zadań pomocy społecznej spoczywa na jednostkach samorządu terytorialnego oraz na organach administracji rządowej w zakresie ustalonym ustawą. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej odmawiając zatem przyznania odwołującemu zasiłku okresowego działał na podstawie i w granicach wyznaczonych ustawą z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej. Powyższe rozstrzygnięcie stało się z kolei przedmiotem skargi M. I. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze skarżący podniósł, że nie zgadza się z treścią decyzji Kolegium i – jego zdaniem – winien on otrzymać pomoc jako osoba znajdująca się w nietypowej sytuacji ponieważ posiadany przez niego grunt nie jest uprawiany i z tej przyczyny nie przynosi dochodu. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Kontrola Sądu sprowadza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonując zatem w tym kontekście oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie narusza ona w takim stopniu obowiązującego prawa. Jak wynika z ustaleń organów M. I. jest osobą samotnie gospodarująca i choć nie pracuje zawodowo posiada jednak dobro materialne, w postaci gospodarstwa rolnego, które potencjalnie może przynosić wymierny dochód. Wprawdzie wnioskodawca nie użytkuje posiadanego gruntu, który – jak sam twierdzi – leży odłogiem, ale z drugiej strony, na co wskazał w szczególności organ I instancji, skarżący formalnie nie zrezygnował z działalności rolniczej, co w konsekwencji umożliwiłoby mu otrzymywanie pełnej emerytury. W tych warunkach za prawidłowe należało uznać zastosowanie w niniejszej sprawie przepisu art. 8 ust 9 ustawy o pomocy społecznej statuującego zasadę, że z 1ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 194 złotych, co – z uwagi na powierzchnię posiadanego przez skarżącego gospodarstwa rolnego i część wypłacanej mu emerytury - stanowiło miesięczny dochód wnioskodawcy zamykający się w kwocie [...] złotych. Wysokość tego dochodu z kolei przesądzała o braku podstaw do przyznania zasiłku okresowego określonego w przepisie art. 38 cytowanej ustawy. Zarzut podnoszony w skardze a dotyczący nie przyznania skarżącemu zasiłku okresowego w trybie art. 41 ust. 2 powyższej ustawy również nie był trafny. Jak wynika z treści tegoż przepisu zasiłek okresowy - orzekany na tej podstawie - może być przyznany osobie albo rodzinie o dochodach wprawdzie przekraczających kryterium dochodowe, ale jedynie jeśli jest to uzasadnione w sposób szczególny i to pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku. Powyższe świadczenie ma zatem charakter fakultatywny i ocenie organu ustawodawca pozostawił kwestię orzeczenia o nim. Zwrócić jednak należy uwagę, że przyznawany w tym trybie zasiłek okresowy jest po pierwsze świadczeniem podlegającym zwrotowi w części lub w całości, zaś skarżącemu chodziło o przyznanie wsparcia bezzwrotnego, po drugie – dotyczy wyłącznie wyjątkowych przypadków, które nie tylko muszą być uzasadnione, ale aż "szczególnie uzasadnione". Przypadek natomiast skarżącego, co zaakcentowały organy, nie należał do takich sytuacji, gdyż po dopełnieniu formalności (których – nawiasem mówiąc - tylko z wiadomych sobie względów skarżący nie chce dopełnić) ma on możliwości uzyskania pełnej emerytury. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, iż także odmowa przyznania M. I. zasiłku okresowego uregulowanego w art. 41 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, choć może nie do końca w pełni dokładnie w tym punkcie uzasadniona, nie przekraczała granic uznania administracyjnego i z tego powodu nie naruszała prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W związku z tym z tych względów – z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło