I SA/Wa 760/09
PostanowienieWSA w Warszawie2009-10-07
Skład orzekający: Maria Tarnowska, Agnieszka Miernik, Bogdan Wolski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania, wydane na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. nie jest rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej w sposób merytoryczny lub formalny i nie mieści się w katalogu aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Skarżący M. D. wniósł pismo do Rektora Uniwersytetu, które Rektor pozostawił bez rozpoznania, wzywając wcześniej skarżącego do sprecyzowania żądania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Skarżący zarzucił organowi uchylanie się od wydania decyzji i wniósł o zapewnienie dokończenia studiów, zwrot czesnego i stypendium. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko, wskazując na bezskuteczny termin uzupełnienia braków przez skarżącego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędzia WSA Bogdan Wolski (spr.) Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2009 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę.
Rektor Uniwersytetu [...] postanowieniem z dnia [...] listopada
2008 r., nr [...], pozostawił bez rozpoznania pismo wniesione przez M. D. z dnia 16 października 2008 r.
W uzasadnieniu postanowienia Rektor Uniwersytetu [...] wyjaśnił,
że działając w trybie art. 64 § 2 k.p.a. zwrócono się do M. D.
o wskazanie w jakim trybie przewidzianym w kodeksie postępowania administracyjnego należy rozpoznać pismo, wyznaczając siedmiodniowy termin, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W zakreślonym terminie wpłynęło pismo z dnia 12 listopada 2008 r., jednak nie wskazano jakiej decyzji tryb wznowienia ma dotyczyć.
M. D. wniósł skargę na postanowienie Rektora Uniwersytetu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając, że pomimo wielokrotnych podań dotyczących wyjaśnienia sytuacji niemożności dokończenia studiów, Uniwersytet [...] uchyla się od wydania konkretnie uzasadnionej decyzji. Skarżący zawarł w skardze żądanie zapewnienia dokończenia studiów, zwrotu nienależnie pobranego czesnego i zwrotu należnego zaległego stypendium socjalnego,
W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ przedstawił dotychczasowy przebieg studiów M. D. i wyjaśnił, że wezwanie do uzupełnienia
pisma zostało doręczone w dniu 3 listopada 2008 r., a jego uzupełnienie wpłynęło
w dniu 12 listopada 2008 r., to jest po upływie wyznaczonego terminu. Ponadto skarżący nie wskazał decyzji co do której należało wznowić postępowanie.
Organ wyjaśnił także, że dokonał zwrotu czesnego wpłaconego po wydaniu decyzji o skreśleniu z listy studentów, a sprawy dotyczące roszczeń studentów o zwrot czesnego rozpatrywane są w postępowaniu cywilnym. Uczelnia wielokrotnie anulowała swoje decyzje o skreśleniu z listy studentów, wykazując dobrą wolę i stwarzając skarżącemu warunki i możliwości ukończenia studiów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 63 § 2 k.p.a. podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Oznacza to, że koniecznym warunkiem formalnym pisma inicjującego postępowanie administracyjne jest między innymi określenie żądania, które wyznaczy sprawę będącą przedmiotem postępowania. Wobec tego obowiązkiem organu jest dokładne ustalenie treści zgłoszonego żądania.
W przypadku jego niejasności, organ nie jest uprawniony do samodzielnego sprecyzowania treści żądania, gdyż takie działanie mogłoby doprowadzić do określenia żądania w sposób odbiegający od intencji strony wnoszącej podanie. Do tego podmiotu należy bowiem ostatecznie decyzja o przedmiocie sprawy, a odstąpienie przez organ od czynności wyjaśniających w celu usunięcia wątpliwości dotyczących zgłoszonego żądania, stanowiłoby naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art. 7-9 k.p.a.), które mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2007 r., II SA/Wa 75/07, niepubl.).
Odnosząc powyższe wyjaśnienia na grunt niniejszej sprawy Sąd wskazuje,
że w piśmie M. D. z dnia 16 listopada 2008 r. nie zawarto,
zdaniem organu, żądania pozwalającego na ustalenie przedmiotu sprawy administracyjnej. Wobec tego zasadne i konieczne stało się wezwanie
M. D. do usunięcia braków podania w terminie siedmiu dni
z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Wezwanie do usunięcia braków podania zostało doręczone skarżącemu
w dniu 3 listopada 2008 r., a pismo zawierające uzupełnienie podania wniesiono w dniu 12 listopada 2008 r., a więc po upływie ustawowego terminu
Skarżący wniósł skargę na postanowienie Rektora Uniwersytetu [...]
z dnia [...] listopada 2008 r.
Skarga jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem.
Uzasadniając powyższe Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, podziela stanowisko zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia
21 października 2008 r. (II OSK 1268/07, niepubl.), iż pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., nie wymaga wydania rozstrzygnięcia
w postaci decyzji lub postanowienia.
W konsekwencji należy przyjąć, że przekazanie stronie informacji o pozostawieniu podania bez rozpoznania nie podlega zaskarżeniu skargą sądową,
także w przypadku, gdyż informacji tej nadano nieodpowiednią formę postanowienia.
W postanowieniu tym nie doszło bowiem do rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej
w sposób merytoryczny lub formalny, a wydane postanowienie nie mieści się katalogu aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., który wyznacza granice właściwości sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł,
jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło