I SA/Wa 761/05
PostanowienieWSA w Warszawie2005-07-05
Skład orzekający: Asesor WSA Maria Tarnowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy spółka, która nabyła przedsiębiorstwo apteczne na podstawie umowy sprzedaży w trybie art. 55¹ i 55² Kodeksu cywilnego, może skutecznie zaskarżyć decyzję dotyczącą zezwolenia na prowadzenie tej apteki, które było wydane na poprzedniego właściciela?Ratio decidendi
Skarga spółki została odrzucona, ponieważ prawo do prowadzenia apteki, wynikające z zezwolenia administracyjnego, ma charakter publicznoprawny i osobisty, co wyłącza je z obrotu cywilnoprawnego (ius extra commercium). Nabycie przedsiębiorstwa aptecznego nie powoduje automatycznego przejścia uprawnień wynikających z zezwolenia na nabywcę, a tym samym spółka nie posiada legitymacji do zaskarżenia decyzji dotyczącej zezwolenia wydanego na poprzedniego właściciela.Stan faktyczny
Spółka nabyła aptekę na podstawie umowy sprzedaży i wniosła o zmianę zezwolenia na jej prowadzenie. Główny Inspektor Farmaceutyczny umorzył postępowanie, uznając, że nabycie przedsiębiorstwa nie przenosi uprawnień z zezwolenia na nabywcę. Spółka zaskarżyła tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, twierdząc, że nabyła prawo do prowadzenia apteki. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Zaopatrzenia [...] "[...]" S.A. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie unieruchomienia apteki p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Przedsiębiorstwa [...] [...] "[...]" S.A. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2004 r., którą to decyzją, po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez [...] [...] S.A. z siedzibą w K. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. z dnia [...] października 2004 r. nakazującej unieruchomienie apteki ogólnodostępnej typu "A" w K. przy ul. [...] prowadzonej na podstawie zezwolenia z dnia [...] marca 1991 r. wydanego przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej H. P. - Główny Inspektor Farmaceutyczny umorzył postępowanie.
Z akt administracyjnych wynika, że decyzją z dnia [...] marca 1991 r. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej wydał H. P. zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. [...][...] S.A., powołując się na zawarcie z H. P. w dniu [...] kwietnia 2004 r. umowy kupna – sprzedaży tej apteki w trybie art. 55¹ i 55² Kodeksu cywilnego stwierdziła, że nabyła prawo do prowadzenia przedmiotowej apteki stwierdzone tą koncesją i wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji i zmianę tej koncesji (zezwolenia). Jednakże, zdaniem organu, zawarcie umowy kupna – sprzedaży apteki, jako przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ kodeksu cywilnego nie powoduje przejścia na nabywcę uprawnień wynikających z zezwolenia na prowadzenie apteki, wydanego zbywcy. Z wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 1998 r. III RN 34/98 (OSNAPiUS z 1999 r. Nr 5, poz. 157) dotyczącego koncesji (obecnie zezwolenie) wynika, że "(...) Koncesja (...) ma znamiona publicznoprawnego uprawnienia przyznanego decyzją właściwego organu administracji państwowej (...) indywidualnie oznaczonemu podmiotowi – przedsiębiorcy, który spełnia ustawowo określone wymagania (warunki). Wynika stąd, że koncesja ta ma charakter publicznoprawnego uprawnienia podmiotowego (osobistego) i z tej przyczyny co do zasady wyłączona jest z obrotu cywilnoprawnego (ius extra commercium)."
Główny Inspektor Farmaceutyczny podkreślił, że kwestia zmiany przedmiotowego zezwolenia w zakresie żądanym przez [...][...] S.A., została już rozstrzygnięta przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego decyzją z dnia [...] listopada 2004 r., a ponieważ była to decyzja o charakterze ostatecznym, kolejne rozstrzygnięcie przedmiotowej kwestii w drodze decyzji przez Głównego Inspektora farmaceutycznego mogłoby wypełnić przesłankę nieważności decyzji, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
Zgodnie z art. 99 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533 z późn. zm.), apteka ogólnodostępna może być prowadzona tylko na podstawie uzyskanego zezwolenia na prowadzenie apteki; udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana, cofnięcie lub stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki należy do wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego. Stosownie do art. 102 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (...), zezwolenie na prowadzenie apteki powinno zawierać nazwę i siedzibę podmiotu, na rzecz którego zostało wydane zezwolenie, a w przypadku osoby fizycznej imię, nazwisko i adres. Zezwolenie na prowadzenie apteki wygasa, m.in. w przypadku rezygnacji z prowadzonej działalności, co stwierdza w drodze decyzji ten sam organ, który wydał decyzję zezwalającą (art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (...)
Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Krakowie z dnia [...] października 2004 r. nakazująca unieruchomienie apteki ogólnodostępnej typu "A" w K. przy ul. [...] dotyczyła apteki prowadzonej na podstawie zezwolenia z dnia [...] marca 1991 r. wydanego przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej dla mgr farmacji H. P., i to jej przysługiwałoby prawo zaskarżenia decyzji z dnia [...] października 2004 r., gdyby dalej była zainteresowana prowadzeniem apteki, a nie zrezygnowała z jej prowadzenia, jak wynika z umowy sprzedaży, którą zawarła w dniu [...] kwietnia 2004 r. z [...][...] S.A.
Prawo zaskarżenia decyzji z dnia [...] października 2004 r. nie przysługuje [...] [...] S.A., ponieważ posiadane przez zbywcę w umowie sprzedaży prawo zezwalające na prowadzenie apteki – nie podlega sprzedaży, jest prawem wyłączonym z obrotu gospodarczego – ius extra commercium. Zezwolenie na prowadzenie apteki można albo uzyskać albo utracić, nie można go zbyć.
W tej sytuacji należy uznać, że wniesienie skargi przez [...][...] S.A. jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło