I SA/Wa 764/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński (spr.) Sędziowie WSA Marta Kołtun-Kulik WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2015 r. sprawy ze skargi A. D. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta Miasta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 616/13 1. wymierza Prezydentowi Miasta [...] grzywnę w wysokości 1500 (jeden tysiąc pięćset) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta [...] w niewykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz skarżącego A. D. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. D., reprezentowany przez adwokata J. S., pismem z dnia 8 grudnia 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 616/13. Wskazanym orzeczeniem Sąd uwzględnił skargę A. D. na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] nr hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Prezydent [...], mimo sądowego zobowiązania do rozpoznania powołanego wniosku oraz wezwania skarżącego z dnia [...] listopada 2014 r. do wykonania wyroku, nie wydał w sprawie decyzji. Wobec czego skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wskazał, iż pełnomocnik skarżącego został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu oraz o przewidywanej dacie zakończenia postępowania do dnia 31 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 Ppsa i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że wyrokiem z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 616/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę A. D. na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] nr hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 616/13 wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne sprawy doręczone zostały Prezydentowi [...] w dniu 22 sierpnia 2014 r., a zatem termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął w dniu 22 października 2014 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu Prezydent [...] nie wydał decyzji w ww. sprawie, a skarżący pismem z dnia [...] listopada 2014 r. wezwał Prezydenta [...] do wykonania powołanego wyroku. Pismem z dnia 7 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącego został poinformowany, że nie było możliwym zakończenie sprawy w terminie określonym w ww. wyroku, a opisany wniosek o odszkodowanie zostanie rozpatrzony w terminie do dnia 31 sierpnia 2015 r. Stosownie do art. 154 § 6 Ppsa grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2014 r. i w drugim półroczu 2014 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło [...] zł. W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz to, że grzywna może być wymierzana kilkakrotnie - Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 1.500,00 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta [...] za niewykonanie wyroku z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 616/13. Jednocześnie rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 Ppsa Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Sytuacja taka zaszła w przedmiotowej sprawie. W ocenie Sądu bezczynność organu po wyroku z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 616/13 ma charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia długość trwającego postępowania oraz to, że organ po otrzymaniu prawomocnego wyroku Sądu z dnia 9 maja 2014 r. wraz z aktami administracyjnymi sprawy nie podjął żadnych kroków zmierzających do załatwienia wniosku odszkodowawczego i to pomimo wystosowania przez skarżącego wezwania z dnia [...] listopada 2014 r. do wykonania ww. wyroku oraz złożenia do Sądu skargi z dnia 8 grudnia 2014 r. Dopiero pismem z dnia 7 maja 2015 r. Prezydent [...] poinformował pełnomocnika strony, że ze względu na analizę zgromadzonej dokumentacji nie było możliwe zakończenie postępowania odszkodowawczego w terminie określonym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 616/13. Przy czym organ wskazał, iż decyzja w sprawie zostanie wydana w terminie do dnia 31 sierpnia 2015 r., co w okolicznościach zobowiązania organu przez Sąd do rozpoznania wniosku w terminie dwóch miesięcy jest absolutnie niedopuszczalne. Na uwadze trzeba bowiem mieć fakt, że prawomocny wyrok sądu administracyjnego wiąże organ, także w zakresie terminu wyznaczonego do dokonania określonej czynności. Z punktu widzenia zasady praworządności, która ze swej istoty stanowi o działaniu zgodnym z prawem, nie do zaakceptowania jest sytuacja, w której wyrok Sądu nie jest wykonywany. Ponadto zauważyć należy również, iż zgodnie z informacją organu przedstawioną w odpowiedzi na skargę do zakończenia postępowania konieczne jest wyłącznie dokonanie analizy zgromadzonego materiału dowodowego sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1, § 2 i § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie 1 i 2 wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku Sąd oparł na przepisie art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.