I SA/Wa 774/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie asesor WSA Mirosław Gdesz asesor WSA Joanna Skiba Protokolant Agnieszka Kozik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2007 r. sprawy ze skargi K.C. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] Minister Budownictwa, po rozpatrzeniu wniosku K.C. (zwanego dalej skarżącym) o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r. o odmowie nadania K.C. licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ orzekający wskazał, że w dniu [...] października 2006 r. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna, na podstawie art. 191 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz § 24 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami oraz doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości (Dz. U. Nr 35, poz. 314), przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne obejmujące część pisemną egzaminu, w trakcie której kandydat uzyskał [...] punkty wobec wymaganych 70 na 100 punktów możliwych do uzyskania. Dlatego w związku z nieuzyskaniem przez kandydata minimum 70 punktów, postępowanie kwalifikacyjne zostało uznane za zakończone wynikiem negatywnym. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wskazał, że w teście sprawdzający wiedzę w zakresie zarządzania nieruchomościami uwzględniono tematy, które nie były omówione na kursie i praktykach zawodowych oraz nie zostały w nim umieszczone w pytania, których nie ma na stronie internetowej Ministerstwa Budownictwa. Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] marca 2007 r. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r. wskazując, że skoro skarżący otrzymał mniej niż 70 punktów w części pisemnej egzaminu, to zgodnie z treścią § 31 powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 lutego 2005 r. postępowanie kwalifikacyjne zakończyło się z wynikiem negatywnym. Organ odnosząc się do zarzutów skarżącego stwierdził, że w ogóle nie zostały wskazane pytania które miałyby wykraczać poza minimum programowe. Natomiast kwestia tego, że nie zostały one omówione na kursie nie ma znaczenia, ponieważ to kandydat dokonuje wyboru organizatora kursu, a organ nie może ponosić odpowiedzialności za faktyczne realizowanie minimum programowego przez organizatorów kursów i praktyk zawodowych. Organ stwierdził również, że pytania umieszczone na stronie internetowej ministerstwa mają charakter informacyjny i nie stanowią jedynego i wyłącznego zakresu wiedzy wymaganej od kandydatów na zarządców nieruchomości. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi K.C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, której zarzucił, że nie otrzymał kopii testu, co uniemożliwiło mu odniesienie się do pytań oraz to, że w teście pojawiły się pytania z ustaw nie wymienionych w minimum programowym. W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni według stanu prawnego i faktycznego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Skarga wniesiona w rozpatrywanej sprawie jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Problematyka dotycząca nadawania licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w zakresie obrotu nieruchomościami uregulowana jest w ustawie z dnia z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.) i w wydanym na podstawie delegacji ustawowej rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 17 lutego 2005 roku w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami oraz doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości (Dz. U. Nr 35 poz. 314). Stosownie do treści art. 191 ustawy o gospodarce nieruchomościami uprawnienia i licencje zawodowe nadaje się każdemu, kto przeszedł z wynikiem pozytywnym postępowanie kwalifikacyjne. Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza Państwowa Komisja Kwalifikacyjna, która jest powoływana i odwoływana przez właściwego ministra. Poza sporem pozostaje okoliczność, że postępowanie kwalifikacyjne w sprawie nadania uprawnień lub licencji zawodowych składa się z dwóch faz. Pierwsza z nich toczy się przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną, która po przeprowadzeniu stosownego postępowania przedstawia swoje pozytywne bądź negatywne stanowisko właściwemu ministrowi. Druga faza postępowania odbywa się przed właściwym ministrem i w zależności od wyników postępowania przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną kończy się wydaniem świadectwa o nadaniu licencji zawodowej lub decyzją o odmowie nadania takiej licencji. Natomiast samo postępowanie kwalifikacyjne w myśl § 24 powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 lutego 2005 roku przeprowadza się w dwóch etapach. Pierwszy z nich polega na ustaleniu przez Komisję czy kandydat spełnia warunki dopuszczenia do egzaminu przeprowadzanego w celu uzyskania uprawnień zawodowych m.in. do otrzymania licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie z nieruchomościami. Natomiast w drugim etapie postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzany jest egzamin, obejmujący część pisemną i ustną, w trakcie którego komisja sprawdza przygotowanie teoretyczne i praktyczne kandydata do wykonywania działalności zawodowej. W przypadku nieuzyskania, przez kandydata, w części pisemnej egzaminu co najmniej 70 punktów, postępowanie kwalifikacyjne uznaje się za zakończone wynikiem negatywnym (§ 31 powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury). Rozporządzenia określa również sposób oceny pytań w teście, które są oceniane w ten sposób, że za odpowiedź prawidłową otrzymuje się 1 punkt, przy czym za prawidłową uznaje się odpowiedź wskazująca wszystkie poprawne odpowiedzi cząstkowe, za odpowiedź nieprawidłową lub brak odpowiedzi kandydat otrzymuje 0 punktów (§ 30 pkt 3 pkt 1 i 2 rozporządzenia). Trzeba wyraźnie zaznaczyć, że postępowanie przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną nie jest postępowaniem administracyjnym, do którego znajdowałyby zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym strona tego postępowania nie może na tym etapie kwestionować prawidłowości dokonanych przez komisję ocen, a sąd administracyjny nie posiada żadnych uprawnień do kontroli prawidłowości zadawanych pytań egzaminacyjnych oraz nie ma uprawnień do oceny udzielanych przez egzaminowanego odpowiedzi na zadane pytania. Powołany wyżej przepis prawa wskazuje także, że ocena dokonana przez Państwową Komisję Kwalifikacyjną jest wiążąca dla organu administracji publicznej uprawnionego do wydania świadectwa o nadaniu licencji zawodowej bądź decyzji o odmowie nadania takiej licencji. Szczególny charakter postępowania kwalifikacyjnego nakłada na podmiot uprawniony do jego przeprowadzenia obowiązki w zakresie prawidłowego, zgodnego z prawem przeprowadzenia tegoż postępowania. Jak już wspomniano wyżej, sąd administracyjny rozpatruje zaskarżoną decyzję tylko w aspekcie jej legalności. Nie ma natomiast kompetencji do weryfikacji pod względem merytorycznym wyników egzaminu przeprowadzonego przez Państwową Komisję Kwalifikacyjną. Z tego powodu tego rodzaju wywody i zarzuty skargi nie mogą być w ogóle przedmiotem badania sądu. Zatem Sąd nie może w żaden sposób odnieść się do zarzutu związanego z treścią pytań egzaminacyjnych czy minimum programowych, a jedynie jest uprawniony do skontrolowania czy postępowanie kwalifikacyjne i późniejsze postępowanie przez Ministrem zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami ustawy o gospodarce nieruchomościami i powołanego rozporządzenia z dnia 17 lutego 2005 r. W tym zakresie należy stwierdzić, że brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, że postępowanie kwalifikacyjne zostało przeprowadzone z naruszeniem prawa czy to materialnego czy też procesowego, ponieważ wszystkie wymogi postępowania kwalifikacyjnego zostały zachowane. Zresztą skarżący również nie podniósł żadnych zarzutów w tym zakresie. Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.