I SA/Wa 775/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA – Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Przedsiębiorstwa "[...]" na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2006 r. Przedsiębiorstwo "[...]", reprezentowane przez radcę prawnego R. B., wniosło skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości. Stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), pismo wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie jest należycie opłacone podlega odrzuceniu bez wezwania do uiszczenia wpisu, jeżeli podlega ona opłacie stałej. W myśl § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis w sprawach skarg z zakresu nieruchomości jest stały i wynosi 200 zł. Pełnomocnik skarżących wnosząc skargę z dnia [...] marca 2006 r. nie uiścił wpisu od tej skargi, co obliguje Sąd do jej odrzucenia bez wezwania o uiszczenie wpisu. Zgodnie bowiem z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 322), § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jako niezgodny z art. 221 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. oraz z art. 2 Konstytucji, utracił moc z dniem 17 marca 2006 r. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.