I SA/Wa 777/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński (spr.) Sędziowie: WSA Marta Kołtun-Kulik WSA Iwona Maciejuk Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 r. sprawy ze skarg J. W. i Z. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania oddala skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Z. D. od decyzji Prezydenta miasta W. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], w sprawie ustanowienia na rzecz J. W. na lat 99 prawa użytkowania wieczystego do gruntu o pow. [...] m2, działka ew. nr [...] w obrębie [...], położona w W. przy ul. [...] – na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) przedstawiło następujący stan sprawy. Nieruchomość położona w W. przy ul. [...] objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Z dniem 21 listopada 1945 r., tj. z dniem wejścia w życie dekretu, nieruchomości [...], w tym grunt przedmiotowej nieruchomości, na podstawie art. 1 cyt. dekretu przeszły na własność gminy miasta W. a od 1950 r. z chwilą likwidacji gmin na własność Skarbu Państwa. Grunt przedmiotowej nieruchomości z dniem 27 maja 1990 r. stał się z mocy prawa własnością Dzielnicy-Gminy W., co potwierdził Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 1999 r., nr [...]. Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 roku o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm.) grunt przedmiotowej nieruchomości stał się własnością Miasta W. Przedmiotowa nieruchomość uregulowana była w księdze wieczystej nr [...] i miała pow. [...] m2, z czego grunt o pow. [...] m2 i [...] m2 został oddany w użytkowanie wieczyste. Natomiast pozostały grunt o pow. [...] m2 obecnie składa się z działki ew. nr [...] o pow. [...] m2, z działki [...] o pow. [...] m2 oraz działki ew. nr [...] o pow. [...] m2. Objęcie gruntu położonego w W. przy ul. [...] w posiadanie przez gminę miasta W. nastąpiło na podstawie rozporządzenia Ministra Odbudowy z dnia 27 stycznia 1948 r. wydanego w porozumieniu z Ministrem Administracji Publicznej w sprawie obejmowania gruntów przez gminę m. st. Warszawy (Dz. U. z 1948 r. Nr 6, poz. 43). Zgodnie z § 3 tego rozporządzenia grunty uważano za objęte w posiadanie z dniem wydania numeru dziennika urzędowego Zarządu Miejskiego, w którym zamieszczono ogłoszenie. Objęcie w posiadanie niniejszego gruntu przez gminę nastąpiło w dniu 16 sierpnia 1948 r., tj. z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Nr 20 Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego [...]. Termin do złożenia wniosku upływał z dniem 16 lutego 1949 r. Zgodnie ze świadectwem Sądu Okręgowego w W. Wydziału Hipotecznego z dnia [...] grudnia 1946 r. w księdze hipotecznej nieruchomości "[...]" działka nr [...] o pow. [...] m2 była własnością W. B., który na mocy aktu notarialnego sporządzonego w dniu [...] lipca 1945 r. przed notariuszem Z. N. za Nr rep. [...] sprzedał ją Z. i S. małżonkom M. Umową sprzedaży sporządzoną w formie aktu notarialnego przed notariuszem K. H. w dniu [...] marca 1946 r. za Nr Rep. [...] Z. i S. małżonkowie M. sprzedali A. W. prawa i roszczenia wynikające z dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy do gruntu o pow. [...] m2 wchodzącego w skład nieruchomości pod nazwą "[...]". W dniu 11 stycznia 1949 r. nabywczyni roszczeń dekretowych A. W. złożyła stosowny wniosek w trybie art. 7 ust. 1 dekretu [...]. Umową darowizny sporządzoną w formie aktu notarialnego w dniu [...] kwietnia 1959 r. przed Notariuszem A. J A. C. z domu W. darowała ojcu J. W. prawa i roszczenia wynikające z dekretu. Z zaświadczenia wydanego przez Państwowe Biuro Notarialne w dniu [...] kwietnia 1965 r. wynika, że zgodnie ze stanem działów I i II wykazu hipotecznego nieruchomości KW Nr [...] na dzień [...] kwietnia 1965 r. tytuł własności tej nieruchomości, o pow. [...] m2 położonej w W. przy ul. [...], uregulowany jest jawnym wpisem na imię A. W., na podstawie wniosku z dnia [...] lutego 1947 r. Nr [...] i umowy sprzedaży z dnia [...] marca 1946 r. tomu IX księgi hipotecznej "[...]", z tym, że w dniu [...] kwietnia 1959 r. pod Nr [...] do działu II wpłynął wniosek wraz z wypisem z aktu notarialnego z dnia [...] kwietnia 1959 r. Nr Rep. [...] w przedmiocie dokonania w księdze niniejszej wpisu, że prawa do gruntu nieruchomości powyższej przeszły na J. W. na podstawie umowy darowizny z tym, że budynek znajdujący się na nieruchomości niniejszej wybudowany został przez tegoż J. W. Umową sporządzoną w formie aktu notarialnego w dniu [...] września 1965 r. przed Notariuszem J. W. J. W. przelał na rzecz J. W. prawa i roszczenia wynikające z dekretu z dnia 26 października 1945 r. do [...] części gruntu o pow. [...] m2, uregulowanego w księdze wieczystej KW Nr [...] położonego w W. przy ul. [...], a J. W. oświadczył, że nabycia dokonuje za fundusze własne. Jednocześnie strony uzgodniły, że z uwagi na to, iż na omawianej działce znajdują się zabudowania, do których powinien być dojazd od strony ulicy S. – J. W. wystąpi do Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej W. o przekazanie mu w użytkowanie wieczyste niezabudowanej części opisanego działu gruntu od strony południowo- zachodniej. Zgodnie z mapą podziału sporządzoną w dniu 5 maja 1967 r. nieruchomość położona przy ul. [...] miała pow. [...] m2 i została podzielona na działkę nr [...] o pow. [...] m2, działkę nr [...] o pow. [...] m2, teren pod ulicą o pow. [...] m2 i pozostałą część gruntu o pow. [...] m2, na której znajdował się budynek mieszkalno-gospodarczy. Decyzją z dnia [...] sierpnia 1967 r. Nr [...] Prezydium Rady Narodowej w mieście W. ustanowiło na lat 99 prawo użytkowania wieczystego do niezabudowanego grantu o pow. [...] m2, stanowiącego działkę nr [...] położoną przy ul. [...], KW Nr [...], na rzecz J. i D. małż. W. Na podstawie tej decyzji została zawarta umowa użytkowania wieczystego w dniu [...] marca 1968 r. Następnie decyzją z dnia [...] listopada 1968 r. Nr [...] Prezydium Rady Narodowej miasta W. ustanowiło na lat 99 użytkowanie wieczyste gruntu o pow. [...] m2 stanowiącego działkę nr [...], położoną przy ul. [...], KW Nr [...] na rzecz J. W. Jednocześnie w pkt 5 tej decyzji odmówiono J. W. przyznania prawa użytkowania wieczystego do pozostałej części gruntu o pow. [...] m2 opisanego w KW Nr [...], ponieważ był przeznaczony na inne cele ([...] m2 pod ulicę oraz na drugą działkę budowlaną, tj. dz. nr [...] o pow. [...] m2 a także pozostały grunt hipoteczny o pow. [...] m2, zabudowany budynkiem mieszkalno-gospodarczym). W decyzji tej, co wynika z mapy podziału przedmiotowej nieruchomości, Prezydium odmówiło ustanowienia prawa użytkowania wieczystego zarówno do gruntu przeznaczonego pod ulicę jak i do gruntu, na którym znajdował się budynek mieszkalno-gospodarczy. Na podstawie powyższej decyzji została zawarta w dniu [...] kwietnia 1968 r. umowa użytkowania wieczystego za Nr Rep. [...]. Wyżej opisanymi decyzjami wniosek z dnia [...] stycznia 1949 r. został rozpoznany w odniesieniu do całej nieruchomości hipotecznej. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla [...] z dnia [...] maja 1987 r., sygn. akt [...], spadek po zmarłym J. W. nabyli A. C., W. R. i Z. W. po 1/3 części każde z nich. Umową sprzedaży praw i roszczeń sporządzoną w dniu [...] marca 1993 r. A. C., W. R. i Z. W. zbyli na rzecz E. D. budynek oraz prawa i roszczenia do grunt opisanego w księdze wieczystej KW Nr [...], położonego w W. przy ul. [...]. Złożone przez uczestników umowy podpisy poświadczył Notariusz J.W. W dniu 30 czerwca 2000 r. Z. D. złożył wniosek o uchylenie decyzji z dnia [...] listopada 1968 r. Nr [...] w części dotyczącej odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz J. W. do gruntu o pow. [...] m2 położonego w W. przy ul. [...] i przedłożył postanowienie Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] maja 2000 r., sygn. akt [...], stwierdzające, że spadek po zmarłej E. D. z mocy ustawy nabył syn Z. D. w całości. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego Burmistrz Gminy W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r., nr [...], uchylił pkt 5 decyzji Prezydium Rady Narodowej w mieście W. z dnia [...] listopada 1968 r. w części dotyczącej odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz J. W. do gruntu o pow. [...] m2. Decyzją z dnia [...] września 2009 r., Nr [...], Prezydent miasta W. zatwierdził projekt podziału działki nr [...], w wyniku którego powstały działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha z obrębu [...]. Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] Prezydent miasta W. odmówił J. W. ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu o pow. [...] m2 pochodzącego z nieruchomości uregulowanej w KW Nr [...] położonego w W. przy ul. [...]. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Po rozpoznaniu skargi D. i J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 października 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1347/06 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta miasta W. z dnia [...] marca 2006 r., nr [...]. Następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], Prezydent miasta W. ustanowił na 99 lat prawo użytkowania wieczystego do gruntu o pow [...] m2 wskazanego w ewidencji gruntów jako działka nr [...] w obrębie [...] położonego w W. przy ul. [...] na rzecz J. W. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. umorzyło postępowanie odwoławcze. Wyrokiem z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1978/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium oraz decyzję Prezydenta miasta W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]. Uchylając zaskarżone decyzje Sąd stwierdził, że Z. D. posiada interes prawny w rozumieniu art. 28 K.p.a., który ma swoje źródło w przepisie prawa materialnego – art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Kolejną decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], Prezydent miasta W. ustanowił na 99 lat prawo użytkowania wieczystego do gruntu o po w. [...] m2 wskazanego w ewidencji gruntów jako działka ew. nr [...] w obrębie [...], położonego w W. przy ul. [...] na rzecz J. W. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł Z. D. W odwołaniu zaskarżonej decyzji zarzucono 1. rozpoznanie sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, tj. decyzją Prezydium Rady Narodowej w miasta W. z dnia [...] sierpnia 1967 r.(nr [...]); oraz 2. naruszenie art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. oraz art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. poprzez brak wskazania dowodów, na których organ się oparł w zakresie uznania roszczeń J. W. co do gruntu o pow. [...] m2, oraz przyczyn, z powodu których dowodom i twierdzeniom Z. D., szczegółowo wskazanym w piśmie z dnia [...] maja 2008 r., odmówił wiarygodności i mocy dowodowej; 3. naruszenie art. 77 K.p.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia spornych okoliczności sprawy. Wydając na skutek tego odwołania wskazaną na wstępie decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r., uchylającą zaskarżoną decyzję i umarzającą postępowanie pierwszej instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że z mocy art. 153 p.p.s.a. jest związane oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie z dnia 18 października 2006 r., I SA/Wa 1347/06. W wyroku tym stwierdzając nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., [...], oraz decyzji Prezydenta miasta W. z dnia [...] marca 2006 r., nr [...], sąd wyjaśnił, że "W decyzji z dnia [...] sierpnia 1967 r. wydanej w wyniku rozpoznania wniosku dekretowego, w części dotyczącej roszczeń nabytych przez J. W., przyznano mu użytkowanie wieczyste gruntu o pow. [...] m2, zaś od tej decyzji J. W. się nie odwołał i stała się ona ostateczna. Powyższe okoliczności uszły uwadze organów orzekających w sprawie. [...] Zachodzi zatem pytanie, w jakim trybie został ponownie rozpatrzony wniosek dekretowy, skoro w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja wydana po rozpatrzeniu wniosku w trybie art. 7 dekretu [...] w zakresie roszczeń i praw J. W., a przyznająca mu użytkowanie wieczyste. [...] Z powyższego wynika w sposób bezsporny, że decyzja z dnia [...] sierpnia 1967 r. była wydana w wyniku rozpoznania wniosku dekretowego w zakresie praw i roszczeń nabytych do tej nieruchomości przez J. W. W zaistniałej sytuacji organy administracji orzekające w sprawie ponownie rozpoznały sprawę poprzednio rozstrzygniętą inną decyzją ostateczną. Zachodzi zatem przesłanka z art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Stosownie do tego przepisu organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Tego rodzaju naruszenie prawa uprawnia Sąd, z mocy art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta miasta W. z dnia [...] marca 2006 r." Z powyższego wyroku wprost wynika, że w ocenie sądu sprawa roszczeń dekretowych do części nieruchomości przeniesionych w drodze umowy cywilnoprawnej na rzecz J. W., została rozpatrzona ostateczną i pozostająca w obrocie prawym decyzją z dnia [...] sierpnia 1967 r., Nr [...], Prezydium Rady Narodowej w mieście W. ustanawiającą na lat 99 prawo użytkowania wieczystego do niezabudowanego gruntu o pow. [...] m2, stanowiącego działkę nr [...] położoną przy ul. [...], KW Nr [...], na rzecz J. i D. małż. W., na podstawie której zawarto umowę użytkowania wieczystego w dniu [...] marca 1968 r. Ta okoliczność oznacza, że przedmiotem rozstrzygnięcia administracyjnego nie może być ponownie sprawa przyznania J. W. użytkowania wieczystego na podstawie tego samego źródła roszczeń i w oparciu o tą samą podstawę prawną, gdyż sprzeciwia się temu przepis art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. W omawianym stanie faktycznym, po dacie wydania wyroku z 2006 r. nie zmienił się, w ocenie Kolegium, zarówno stan prawny jak i faktyczny w sprawie, a samo orzeczenie pozostaje w obrocie prawnym. Do czasu zatem pozostawania w obrocie prawnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2006 r., względnie pozostawania w obrocie prawnym decyzji z dnia [...] sierpnia 1967 r., nie jest możliwe ponowne orzekania odnośnie wniosku dekretowego w zakresie roszczeń J. W. do przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym Kolegium stosując się do powyższych wskazań zmuszone było uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie w sprawie. Skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli J. W. i Z. D., z tym że ta ostatnia została zarejestrowana pod sygn. I SA/Wa 778/13. Postanowieniem z dnia 15 maja 2013 r., I SA/Wa 778/13, sąd połączył obydwie skargi do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. I SA/Wa 777/13, w trybie art. 111 § 1 p.p.s.a. J. W. zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: a) przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 195 K.c. i 197 K.c. w zw. z 104 § 2 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie na gruncie niniejszej sprawy i przyjęcie, że roszczenia J. W. z art. 7 dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy do nieruchomości przy ul. [...] w W. zostały całkowicie rozpoznane orzeczeniem z dnia [...] maja 1967 r. [powinno być [...] sierpnia 1967 r.] o ustanowieniu użytkowania wieczystego do działki ew. nr [...] o pow. [...] m2, pomimo iż J. W. nabył udział 1/3 części w prawach do nieruchomości o całkowitej pow. [...] m2, a zatem decyzja, którą ustanowiono na rzecz małżonków W. użytkowanie wieczyste gruntu w oczywisty sposób mogła dotyczyć tylko części nabytych uprawnień, a zatem rozstrzygała sprawę co do istoty tylko w części, dlatego wbrew stanowisku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. organ I instancji mógł prowadzić postępowanie odnośnie pozostałej części roszczenia odpowiadającej terenowi o pow. [...] m2, b) przepisów postępowania, a mianowicie: - art. 7, 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do zgromadzonego materiału dowodowego, w tym w szczególności pominięciu dowodu w postaci zgodnego protokołu z czynności przyjęcia przebiegu granic z dnia [...] lipca 2009 r. oraz wydanej na jego podstawie decyzji Prezydenta miasta W. z dnia [...] września 2009 r. zatwierdzającej podział działki [...] o pow. [...] m2, na działki nr [...] o pow. [...] m2 i nr [...] o pow. [...] m2, które potwierdziły, iż decyzja z dnia [...] maja 1967 r. [powinno być [...] sierpnia 1967 r.] o ustanowieniu użytkowania wieczystego do nieruchomości de facto tylko w części rozpoznawała istotę sprawy w zakresie uprawnień z art. 7 dekretu [...] przysługujących J. W., i stanowiły jednocześnie nową istotną okoliczność nie braną pod uwagę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy wydawaniu wyroku z dnia 18 października 2006 r. stwierdzającego nieważność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz Prezydenta miasta W. z dnia [...] marca 1996 r., co w efekcie skutkowało nierozpoznaniem istoty sprawy oraz nieuwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, - art. 105 K.p.a. poprzez umorzenie postępowania I instancji w sytuacji kiedy nie zachodziły ku temu podstawy, z uwagi na powstanie nowych okoliczności w niniejszej sprawie, które ujawniły się już po wydaniu wyroku z dnia 18 października 2006 r. stwierdzającego nieważność zaskarżonej decyzji SKO w [...] oraz Prezydenta miasta W. z dnia [...] marca 1996r. Nr [...], powodujących iż przedmiotowe orzeczenie stało się nieaktualne i organ nie był nim związany. W uzasadnieniu podniesiono między innymi, że skoro teren, do którego w 1968 r. odmówiono ustanowienia użytkowania wieczystego obejmował działkę przeznaczoną pod drogę publiczną o pow. [...] m2 oraz działkę budowlaną J. W., to w skład pozostałej części tego terenu o pow. [...] m2 weszła również część przypadająca na udział 1/3, nabyty przez J. W. o powierzchni co najmniej [...] m2. Oczywistym jest zatem, że jeśli zostało uchylone bezprawne orzeczenie odmowne z 1968 r., to stroną postępowania i współuprawnionym do terenu [...] m2 w zakresie, w jakim nie rozstrzygnięto już wcześniej o jego prawach, był obok Z. D. również J. W. Z. D. w swojej skardze zarzucił natomiast zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania: 1. art. 105 K.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania I instancji; 2. art. 157 § 1 K.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie, 3. poprzez błędną wykładnię zakresu pojęcia sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, 4. art. 153 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie. W uzasadnieniu skargi podniósł między innymi, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] słusznie wskazało, że wniosek J. W. o przyznanie mu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. został rozpoznany ostateczną decyzją Prezydium Rady Narodowej w mieście W. z dnia [...] sierpnia 1967 r. (nr [...]). Przedmiotem tej decyzji był wniosek dekretowy, który złożyła poprzednia właścicielka A. W. (w miejsce której w zakresie dotyczącym praw i roszczeń do 1/3 części nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., wstąpił J. W.), jednakże tylko w części dotyczącej roszczeń nabytych przez J. W. W przedmiotowej decyzji przyznano J. W. użytkowanie wieczyste gruntu o powierzchni [...] m2, uwzględniając zapisy obowiązującego wówczas planu zagospodarowania przestrzennego. Grunt o powierzchni [...] m2 został oznaczony jako działka nr [...], a przedmiotowa numeracja wynikała z mapy podziału sporządzonej w oparciu o pomiary wykonane w dniu [...] maja 1967 r. przez W. Przedsiębiorstwo Geodezyjne. Kwestią oczywistą jest więc, że decyzja z dnia [...] sierpnia 1967 r. została wydana w wyniku rozpoznania wniosku dekretowego w zakresie dotyczącym praw i roszczeń do 1/3 części nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. nabytych przez J. W. Tożsamej analizy stanu faktycznego i prawnego dokonał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 18 października 2006 r. (sygn. akt I SA/Wa 1347/06). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] słusznie wskazuje na związanie oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w przedmiotowym wyroku, jednocześnie jednak dokonuje błędnej interpretacji uzasadnienia tego wyroku. SKO pomija okoliczność o fundamentalnym znaczeniu dla sprawy, tj. że niniejsze postępowanie toczy się na skutek wniosku Z. D. o uchylenie decyzji Prezydium Rady Narodowej miasta W. z dnia [...] listopada 1968 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz J. W. do gruntu o pow. [...] m2. Burmistrz Gminy W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r., nr [...], uchylił pkt 5 decyzji Prezydium Rady Narodowej mieście W. z dnia [...] listopada 1968 r. nr [...]. W konsekwencji, w niniejszym postępowaniu jest rozpoznawany wiosek dekretowy dotyczący części dawnej nieruchomości hipotecznej kw. nr [...] o powierzchni [...] m2. W odniesieniu do pozostałych części przedmiotowej nieruchomości hipotecznej, tj. pow. [...] m2, pow. [...] m2 i pow. [...] m2 oraz [...] m2 wniosek został rozpoznany ostatecznymi decyzjami administracyjnymi. Niniejsze postępowanie zostało więc zainicjowane nie przez J. W., ale Z. D. i dotyczy wyłącznie uprawnień tego drugiego. Pominięcie przedmiotowej okoliczności doprowadziło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do naruszenia zarówno art. 153 p.p.s.a., jak i błędnej wykładni zakresu pojęcia sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o ich oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W ocenie sądu obydwie skargi nie zasługują na uwzględnienie. Wbrew stanowisku J. W. geodezyjny podział działki nr [...] na działki nr [...] i [...], zatwierdzony decyzją Prezydenta miasta W. z dnia [...] września 2009 r., nie jest żadną nową okolicznością mogą mieć znaczenie z punktu widzenia rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i związania oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1347/06. Istotą tego związania, z mocy art. 153 p.p.s.a., jest wyrażony w tym prawomocnym wyroku pogląd, że cyt. "decyzja z dnia [...] sierpnia 1967 r. była wydana w wyniku rozpoznania wniosku dekretowego w zakresie praw i roszczeń nabytych do tej nieruchomości przez J. W. W zaistniałej sytuacji organy administracji orzekające w sprawie ponownie rozpoznały sprawę, poprzednio rozstrzygniętą inną decyzją ostateczną. Zachodzi zatem przesłanka z art.156 § 1 pkt 3 kpa. Stosownie do tego przepisu organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną." Z tej oceny prawnej należy wyprowadzić wniosek, że każde rozstrzygnięcie wydane w stosunku do J. W., oparte na art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy, którego źródłem jest nabycie przez J. W. praw i roszczeń dekretowych na mocy aktu notarialnego z dnia [...] września 1965 r. do 1/3 części gruntu o pow. [...] m2, uregulowanego w księdze wieczystej KW Nr [...] położonego w W. przy ul. [...], obarczone będzie tą samą wadą, dopóki – jak słusznie stwierdziło SKO – w obrocie prawnym pozostaje decyzja z dnia [...] sierpnia 1967 r. Wyrok Sądu z dnia 18 października 2006 r. jest bowiem prawomocny i nie może w związku z tym podlegać uchyleniu ani zmianie. Skoro ponowna decyzja Prezydenta miasta W. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], ustanawiająca na rzecz J. W. użytkowanie wieczyste do gruntu o pow. [...] m2 (oparta na art. 7 dekretu, a źródłem roszczeń był akt notarialny z 1965 r. o nabyciu 1/3 roszczeń dekretowych do nieruchomości przy ul. [...]) wydana została po wspomnianym wyroku, a do tego czasu nie doszło do zmiany ani uchylenia decyzji z dnia [...] sierpnia 1967 r., to również decyzja z dnia [...] stycznia 2012 r. obarczona jest wadą, o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. A że była ona przedmiotem kontroli w postępowaniu odwoławczym, to SKO słusznie orzekło o jej uchyleniu i umorzeniu postępowania (art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.), gdyż w postępowaniu odwoławczym SKO nie mogło stwierdzić jej nieważności. Jeszcze raz podkreślić należy, że podział geodezyjny działki nr [...] nie ma najmniejszego znaczenia, bo nie tworzy żadnego nowego stanu prawnego, istotnego z punktu widzenia tej sprawy, a więc rozstrzygnięcia o wniosku dekretowym A. W. w części odnoszącej się do uprawnień nabytych przez J. W., które już nastąpiło decyzją z dnia [...] sierpnia 1967 r. I to niezależnie od tego, ile "metrów kwadratowych" otrzymał J. W. w użytkowanie wieczyste wspomnianą decyzją. Jego wniosek (a ściślej co do części nabytych przez niego uprawnień) został już rozpoznany. Na zmianę tego stanu rzeczy nie ma też wpływu fakt częściowego uchylenia (decyzją Burmistrz Gminy W. z dnia [...] sierpnia 2001 r.) decyzji z dnia [...] listopada 1968 r. (w odniesieniu do części pkt 5). Decyzja z [...] listopada 1968 r. rozstrzygała bowiem o wniosku J. W. a nie o wniosku J. W. W uchylonym pkt 5 to J. W. odmówiono ustanowienia użytkowania wieczystego do pozostałej części nieruchomości, a nie skarżącemu, a poza tym okoliczność ta była już znana sądowi, który rozpatrywał sprawę w 2006 r., co jasno wynika ze strony 3 uzasadnienia wyroku. Wszystkie więc podniesione w skardze J. W. zarzuty należy uznać za bezzasadne. Bezpodstawne jest też twierdzenie Z. D., że postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się na skutek jego wniosku o uchylenie decyzji Prezydium Rady Narodowej miasta W. z dnia [...] listopada 1968 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz J. W.. Ten wniosek Z. D., jak sam zresztą zauważa, został załatwiony decyzją Burmistrz Gminy W. z dnia [...] sierpnia 2001 r., która w trybie art. 155 K.p.a. uchyliła w części decyzję z dnia [...] listopada 1968 r. Z sentencji decyzji Prezydenta miasta W. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], jasno wynika, że została ona wydana po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] stycznia 1949 r. złożonego przez A. W., a rozstrzygała wyłącznie o prawach J. W. do działki nr [...] przy ul. [...] w W. W postępowaniu tym Z. D. był stroną (o czym przesądził WSA zarówno w wyroku z 2006 r., jak i w wyroku z 2011 r.), z czego aktywnie korzystał wnosząc odwołanie od decyzji. W stosunku do Z. D. wniosek A. W. (a więc nie jego wniosek o częściowe uchylenie decyzji z [...] listopada 1968 r.) został rozstrzygnięty decyzją Prezydenta miasta W. z dnia [...] stycznia 2010 r., której treść została okazana przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie w dniu [...] stycznia 2014 r. I to w tym ostatnim postępowaniu zostało rozstrzygnięte o zakresie prawa użytkowania wieczystego przysługującego Z. D. do nieruchomości przy ul. [...]. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja SKO oraz decyzją ją poprzedzająca nie zostały wydane na wniosek Z. D., ani nie rozstrzygały bezpośrednio o jego prawach do działki nr [...]. Z zaskarżonej decyzji wynika jedynie, że postępowanie z wniosku J. W. w stosunku do tej działki w obecnym stanie (do czasu pozostawania w obrocie prawnym decyzji z dnia [...] sierpnia 1967 r.) jest bezprzedmiotowe. Tak więc i zarzuty skargi Z. D. należy uznać za bezzasadne, w tym te o braku podmiotowej tożsamości tej sprawy w stosunku do sprawy rozstrzygniętej wyrokiem WSA z dnia 18 października 2006 r., I SA/Wa 1347/06. Obydwie te sprawy rozstrzygały (w oparciu o tę samą podstawę prawną) o prawach J. W. do nieruchomości przy ul. [...] w W., przy czym późniejsza z nich, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie toczyła się na wniosek Z. D.. Oznacza to, że postępowanie w tej sprawie przed organami administracji było bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 K.p.a.), a związanie oceną prawną (art. 153 p.p.s.a.) przyjęte przez SKO należy uznać za właściwe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił obydwie skargi.