I SA/Wa 781/09
WyrokWSA w Warszawie2009-11-12
Skład orzekający: Gabriela Nowak, Elżbieta Lenart, Bogdan Wolski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo umorzył postępowanie odwoławcze, gdy strona nie złożyła odwołania od decyzji organu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo umorzył postępowanie odwoławcze, gdy strona nie złożyła odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Postępowanie odwoławcze nie może być wszczęte bez uprzedniego wniesienia przez uprawnionego odwołania, a jego brak czyni postępowanie bezprzedmiotowym i uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Rektora umarzającej postępowanie odwoławcze w sprawie wznowienia studiów przez M. O. na studiach niestacjonarnych. M. O. kwestionował tryb wznowienia studiów, jednak nie złożył odwołania od decyzji Dziekana. Po uchyleniu przez WSA pierwszej decyzji Rektora, organ ponownie ustalił, że odwołanie nie zostało złożone i umorzył postępowanie odwoławcze. M. O. zaskarżył tę decyzję, zarzucając naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. i niezgodność z faktami.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Bogdan Wolski Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2009 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Rektora [...] z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę.
Rektor [...] decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] - wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 i art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) oraz art. 138 § 1pkt 3 w związku z art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte w sprawie decyzji Dziekana Wydziału Architektury z dnia [...] września 2007r. dotyczącej wznowienia studiów przez M. O. na Wydziale [...] w trybie niestacjonarnym.
W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny.
Dziekan Wydziału [...] decyzją z dnia [...] września 2007r. wyraził zgodę na wznowienie przez M. O. studiów na Wydziale [...] w trybie niestacjonarnym.
M. O. w pismach skierowanych do Rektora [...] zakwestionował ten tryb wznowienia studiów.
Pisma te zostały uznane jako odwołanie od w/w decyzji Dziekana i w ramach postępowania odwoławczego została wydana decyzja Rektora [...] z dnia [...] lipca 2008 r. [...] uchylająca decyzję Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] września 2007 r. i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przedmiotowa decyzja wydana została z naruszeniem norm prawa procesowego. Przy wydawaniu decyzji o wznowieniu studiów przez M. O. w trybie niestacjonarnym strona została pozbawiona udziału w postępowaniu. Ponadto decyzja ta nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 107 kpa dla decyzji administracyjnej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. O. zarzucił decyzji Rektora wydanie jej bez podstawy prawnej i niezgodne ze stanem faktycznym uzasadnienie. Artykuły 66 ust. 1 i 207 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym nie dają podstawy do wydania decyzji. Podstawę taką mógłby stanowić art. 138 § 2 k.p.a., jednak uzasadnienie decyzji jest niezrozumiałe. Według art. 145 § 1 pkt 4 kpa w sytuacji, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, zachodzi przesłanka wznowienia postępowania, a nie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Dodał, że uczelnia robi wszystko, aby odmówić decyzji pierwszej instancji prawomocności i to w sytuacji, gdy on nie odwoływał się od decyzji Dziekana. Podał też, że faktycznie uniemożliwia mu się studiowanie, a jednocześnie pozbawia prawa kwestionowania przesłanek i podstaw stosowanych działań umieszczając je w sferze pozaprawnej. Ponadto podniósł, że jeżeli uczelnia uważa, iż nie uiścił on należnych opłat, to może skorzystać z art. 190 Prawa o szkolnictwie wyższym i dokonać skreślenia go z listy studentów, co umożliwi mu wniesienie odwołania.
Odpowiadając na skargę pełnomocnik Politechniki [...] wniósł o jej oddalenie uznając zarzuty skarżącego za nieuzasadnione. Podstawę prawną decyzji stanowi art. 66 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym. Rektor działa i reprezentuje Politechnikę Warszawską w oparciu o ten przepis. Na podstawie decyzji Dziekana, która nie spełnia wymogów z art. 107 kpa, ani w oparciu o dokumenty sprawy, nie można było ustalić i ocenić okoliczności faktycznych będących przesłanką do wydania decyzji. Z dokumentów tych nie wynika, dlaczego Dziekan Wydziału [...] wydał decyzję o wznowieniu studiów na studiach niestacjonarnych, chociaż wniosek M. O. dotyczył wznowienia na studiach stacjonarnych.
Po rozpoznaniu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 stycznia 2009 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa 1331/08 uchylił decyzję Rektora [...] uzasadniając to tym, że w niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie ma ustalenie, czy skarżący składał odwołanie od decyzji Dziekana z dnia [...] września 2007 r. - bowiem postępowanie odwoławcze nie może być wszczęte bez uprzedniego wniesienia przez uprawnionego odwołania. Organ działając w trybie odwoławczym ma obowiązek zbadania, czy odwołanie pochodzi od strony postępowania i czy zostało wniesione w terminie. W razie stwierdzenia, że odwołanie jest niedopuszczalne albo zostało wniesione z uchybieniem terminu - wydaje postanowienie w tym przedmiocie. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują działania organu w trybie odwoławczym bez uprzedniego wniesienia przez uprawnionego odwołania.
Wobec powyższego Sąd wskazał, że należy wyjaśnić, czy rzeczywiście odwołanie nie zostało wniesione. Jeżeli zostanie ustalone, że w istocie skarżący nie składał odwołania, to postępowanie odwoławcze podlegało będzie umorzeniu na podstawie art. 138 pkt 3 w związku z art. 105 § 1 kpa. Gdyby zaś ustalone zostało, że skarżący wniósł odwołanie, to decyzja w tym zakresie powinna odpowiadać warunkom z art. 107 § 1 i 3 kpa.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Rektor [...] decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte w sprawie decyzji Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] września 2007r. dotyczącej wznowienia studiów przez M. O. na Wydziale [...] w trybie niestacjonarnym.
Organ stwierdził - po przeanalizowaniu akt sprawy, rozmowach przeprowadzonych z M. O., jak również w świetle jego pisma z dnia 6 marca 2008 r. skierowanego do Rektora [...] - że nie składał on odwołania od decyzji Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] września 2007r.
W tej sytuacji uznał, że postępowanie odwoławcze stało się bezprzedmiotowe i jako takie w drodze decyzji powinno być umorzone.
Na powyższą decyzję M. O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie - jako wydanej z naruszeniem art. 107 § 3 kpa poprzez: "niezgodne z faktami i nie poparte żadnymi dowodami stwierdzenie w jej uzasadnieniu, że Dziekan Wydziału [...] decyzją z dnia [...] września 2007r. wyraził zgodę na wznowienie przez M. O. studiów na Wydziale [...] w trybie niestacjonarnym".
Dodał, że nie doręczono mu decyzji wyrażającej zgodę na wznowienie studiów w trybie niestacjonarnym, a ponadto Dziekan nie miał podstaw do wydania takiej decyzji. Jednocześnie potwierdził fakt, że nie składał odwołania od decyzji przyznającej mu prawo do wznowienia studiów.
W odpowiedzi na skargę Rektor [...] wniósł o jej oddalenie.
Stwierdził, że uzasadnieniem dla umorzenia postępowania odwoławczego był fakt, że postępowanie to stało się bezprzedmiotowe, gdyż skarżący nie składał odwołania od decyzji Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] września 2007r. - która była przedmiotem postępowania odwoławczego. Również nie jest zasadny zarzut skarżącego kwestionujący stwierdzenie, że: "Dziekan Wydziału . [...] decyzją z dnia [...] września 2007r. wyraził zgodę na wznowienie przez M. O. studiów na Wydziale [...] w trybie niestacjonarnym".
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Natomiast w myśl art. 153 z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ocena prawna i wskazanie co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego jest wiążąca w sprawie, zarówno gdy dotyczy zastosowania przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania.
Rozpatrywana sprawa była już przedmiotem orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 16 stycznia 2009 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa 1331/08 uchylił decyzję Rektora [...] uzasadniając to tym, że w niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie ma ustalenie, czy skarżący składał odwołanie od decyzji Dziekana [...] z dnia [...] września 2007 r. - bowiem postępowanie odwoławcze nie może być wszczęte bez uprzedniego wniesienia przez uprawnionego odwołania. Jednocześnie Sąd wskazał, że należy wyjaśnić, czy rzeczywiście odwołanie nie zostało wniesione. Jeżeli zostanie ustalone, że w istocie skarżący nie składał odwołania, to postępowanie odwoławcze podlegało będzie umorzeniu na podstawie art. 138 pkt 3 w związku z art. 105 § 1 kpa.
Powołane orzeczenie zawiera wiążącą ocenę prawną w istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy kwestiach i wskazania, co do dalszego postępowania organu ją rozpatrującego – zatem organ administracji jest obowiązany rozpatrzyć sprawę, stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku.
W zaskarżonej decyzji Rektor [...], orzekający w sprawie, uwzględnił ocenę prawną i wskazania, co do dalszego postępowania zawarte w w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Pismem z dnia 19 lutego 2009 r. zwrócił się do M. O. o złożenie oświadczenia potwierdzającego lub zaprzeczającego fakt, że nie wnosił on odwołania od decyzji Dziekana [...] z dnia [...] września 2007 r.
M. O. w piśmie z dnia 6 marca 2009 r. stwierdził, że: "...decyzją Dziekana zostałem wznowiony na studia bezpłatne (...), nigdy się od tej decyzji nie odwoływałem."
Zatem słusznie Rektor uznał, że skoro M. O. nie składał odwołania od decyzji Dziekana [...] z dnia [...] września 2007r. - to postępowanie odwoławcze stało się bezprzedmiotowe i powinno być umorzone.
Sąd w niniejszym składzie w całości podzielił to stanowisko i stwierdza, że decyzja Rektora [...] jest zgodna z prawem.
Organ zrealizował wskazania Sądu, wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzył stan faktyczny sprawy oraz szczegółowo wyjaśniły motyw, jakimi się kierował przy rozstrzyganiu sprawy - przekonująco uzasadniając swoją decyzję.
Prawidłowo stwierdził, iż skarżący nie wniósł odwołania od decyzji Dziekana [...] z dnia [...] września 2007 r. – dlatego też umorzył postępowanie odwoławcze.
Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, że w niniejszej sprawie zajmował się – zgodnie z wytycznymi Sądu – tylko kwestią złożenia lub nie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
Jeżeli skarżący kwestionuje ww. decyzję, to może ewentualnie wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tej decyzji.
Biorąc powyższe pod uwagę, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło