I SA/Wa 782/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.) Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz WSA Krystyna Kleiber Protokolant Anna Milicka-Stojek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2005 r. sprawy ze skargi Rektora i Senatu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. [...] w J. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały organu uczelni oddala skargę. I SA/Wa 782/04 UZASADNIENIE Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] marca 2004 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku zainteresowanego, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] uchylającą uchwałą nr [...] Senatu PWSZ w J. z dnia [...] listopada 2002 r. w sprawie zatwierdzenia wysokości wynagrodzenia dla nauczycieli akademickich zatrudnionych w Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w J. w części dotyczącej: - ustalenia wynagrodzenia dla nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora, - ustalenia wynagrodzenia dla profesorów PWSZ, - ustalenia wynagrodzenia dla stanowiska wykładowcy posiadającego tytuł zawodowy magistra, - ustalenia wynagrodzenia dla stanowiska wykładowcy w przypadku zawierania pierwszej umowy o pracę na tym stanowisku. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż Minister działając w ramach nadzoru zapoznał się z uchwałami Senatu Uczelni wydanymi w latach 1998-2003, gdy wpłynęły ich kopie do Ministerstwa, to jest w dacie [...] grudnia 2003 r. Analiza uchwały nr [...] Senatu PWSZ podjętej [...] listopada 2002 r., kiedy obowiązywały stawki wynagrodzenia zasadniczego, ustalonego w załączniku nr 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 września 2001 r. w sprawie warunków wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w państwowej uczelni zawodowej, przy ustaleniu wynogradzenia dla profesorów PWSZ pozwoliła organowi stwierdzić, że uchwała Senatu została podjęta w sposób naruszający art. 50 ust. 1 i 66a ust. 1 pkt 1 ustawy o wyższych szkołach zawodowych. Stanowiło to podstawę do jej uchylenia. Jak wskazał organ, decyzja o uchyleniu uchwały Senatu została podjęta w terminie zakreślonym przez art. 27 ust. 2 powołanej ustawy. Skargę na powyższą decyzję wniósł Rektor i Senat Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w J., zarzucając naruszenie art. 107 § 1 kpa ze względu na brak właściwego oznaczenie strony w obu decyzjach, brak podstawy prawnej obu decyzji oraz niezachowania ustawowego terminu przeznaczonego do uchylenia niezgodnych z przepisami ustawy uchwał organów kolegialnych uczelni, określonego w art. 27 ust. 3 ustawy o szkolnictwie wyższym. W skardze podniesiono również, że obie decyzje organu zawierają wiele wątpliwości prawnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że decyzja uchylająca uchwałę Senatu została podjęta w ramach nadzoru prawnego sprawowanego przez ministra zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym, dotyczącego badania zgodności działania organów uczelni z przepisami ustawowymi i statutem uczelni. W ocenie organu przedmiotowa uchwała nie określała stawki dla stanowiska profesora, wprowadzała stanowisko profesora PWSZ, którego nie przewidują przepisy prawa regulowanej materii, a nadto określała stawkę wynagrodzenia dla tego stanowiska i wprowadzała wysokość stawek niezgodną z przepisami. Uchybienia te były podstawą uchylenia uchwały. Organ przyznał natomiast, że w decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r. znalazło się błędne pouczenie co do trybu zaskarżenia, a Minister rozpoznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (zamiast potraktować wniosek jako wezwanie w trybie art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, choć do decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego podjętych w zakresie tzw. nadzoru prawnego, nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i nie służy od nich odwołania w administracyjnym toku instancji, ani wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże ta wadliwość wynikająca z naruszenia przepisów postępowania nie miała wpływu ani treść rozstrzygnięcia ani na prawa stron w postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] marca 2004 r. utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2004 r. w przedmiocie uchylenia uchwały nr [...] Senatu PWSZ zatwierdzającej wysokość wynagrodzenia dla nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora, profesora PWSZ, wykładowcy posiadającego tytuł zawodowy magistra i ustalenia wynagrodzenia dla stanowiska wykładowcy w przypadku zawierania pierwszej umowy o pracę na tym stanowisku – jako wydanej z naruszeniem ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych i rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 września 2001 r. w sprawie warunków wynagrodzenia za pracę ... (Dz. U. Nr 107, poz. 1183). Minister Edukacji Narodowej i Sportu w ramach sprawowania nadzoru nad państwową uczelnią zawodową w zakresie zgodności działania jej organów z przepisami ustawowymi i statutem, zażądał przedłożenia uchwał Senatu Uczelni podjętych w latach 1998-2003. Wśród nadesłanych dokumentów znalazła się uchwała nr [...], której ocenę Minister wyraził w podjętej decyzji uchylającej uchwałę Senatu. Zgodzić się należy ze wskazaniem organu, iż nauczyciele akademiccy zatrudniani są na stanowiskach profesora, wykładowcy i asystenta w myśl art. 50 i 51 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych (Dz. U. z 1997 r., Nr 96, poz. 590), a warunki wynagrodzenia za pracę określa właściwy minister w drodze rozporządzenia, wskazując w szczególności wysokość minimalnej i maksymalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego dla poszczególnych stanowisk (art. 66a ust. 1 pkt 1 ustawy). Podkreślenia wymaga, iż stawki wynagrodzenia zasadniczego ustalane są w odniesieniu do poszczególnych stanowisk. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że żaden przepis ustawy o wyższych szkołach zawodowych, ani też postanowienia statutu PWSZ w J., nie uprawniają Senatu do rozszerzenia katalogu stanowisk na jakich mogą być zatrudniani nauczyciele akademiccy w państwowej uczelni zawodowej. Stanowiska te są określane w cytowanym wyżej art. 50 ustawy, a zgodnie z art. 54 ust. 2 tej ustawy stosunek pracy z nauczycielami akademickimi nawiązuje i rozwiązuje rektor. Senat - organ kolegialny uczelni, stosownie do art. 35 ust. 5 opiniuje tylko wnioski o zatrudnienie nauczycieli akademickich. Tymczasem Senat uczelni wprowadził nowe stanowisko "profesora PWSZ w J." i określił odrębną stawkę wynagrodzenia dla tego stanowiska, co jest naruszeniem wyżej wymienionych przepisów ustawy o wyższych szkołach zawodowych. Nadto uchwała Senatu podjęta została [...] listopada 2002 r., kiedy obowiązywały stawki ustalone w załączniku nr 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 września 2001 r. podczas, gdy z dniem 1 września 2003 r. uległy one zmianie rozporządzeniem z dnia 1 sierpnia 2003 r., jednakże w tym zakresie Senat nie podjął nowej uchwały. Wprowadzone zostało także rozróżnienie stawki wynagrodzenia dla wykładowcy zatrudnionego w PWSZ na podstawie pierwszej umowy o pracę, czego powołane wyżej przepisy nie przewidują. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Jeśli decyzja organu uchyla uchwałę Senatu PWSZ w J. im [...] w J., to nie ma wątpliwości, kto jest adresatem takiej decyzji wydanej na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych (...). Nawet jeśli zdaniem skarżącego, powinno to być przedstawione w decyzji w sposób bardziej oczywisty, to w ocenie sądu nie stanowi naruszenia przepisu art. 107 § 1 kpa w stopniu, który miałby istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Wbrew stanowisku skarżącego stwierdzić też należy, że została powołana podstawa prawna decyzji, a także naruszone przepisy prawa materialnego, zaś dokładne zapoznanie się z ich treścią wyklucza wszelkie wątpliwości. Skarżący nie wykazał, że Minister Edukacji Narodowej i Sportu powziął wiadomość o uchwale Senatu będącej przedmiotem postępowania z protokołu Państwowej Komisji Akredytacyjnej z dnia [...] lutego 2003 r. Państwowa Komisja Akredytacyjna nie jest organem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, lecz organem samodzielnym, odrębnym (art. 38 i następne ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym - Dz. U. Nr 65, poz. 385 z późn. zm.) dokonującym oceny kształcenia na danym kierunku. Nawet gdyby Komisji znana była treść tej uchwały, to nie oznacza to, iż miała obowiązek powiadomienia o tym właściwego ministra i nie oznacza, że od tej decyzji należy liczyć termin do podjęcia decyzji przez ministra, ponieważ zadania Ministra Edukacji Narodowej i Sportu oraz Państwowej Komisji Akredytacyjnej są odrębne. Dlatego też zarzut naruszenia przez organ art. 27 ust. 2 ustawy o wyższych szkołach zawodowych jest niezasadny. Podkreślenia wymaga okoliczność, iż Minister działając w trybie nadzoru otrzymał uchwały Senatu w dniu [...] grudnia 2003 r., a decyzję o uchyleniu uchwały nr [...] podjął w dniu [...] stycznia 2004 r., co świadczy o zachowaniu terminu z art. 27 ust. 2 ustawy. W tym stanie rzeczy, skoro argumenty skarżącego są niezasadne, a rozstrzygnięcie merytoryczne jest zgodne z przepisami prawa, to niewłaściwe pouczenie, na co wskazał organ w odpowiedzi na skargę, które skutkowało wnioskiem o ponowne rozparzenie sprawy, choć winno być wezwaniem z art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozostaje bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia organu w tej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.