I SA/Wa 782/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Sędziowie NSA Anna Łukaszewska-Macioch WSA Jolanta Rudnicka Protokolant Piotr Kabała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi A. R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej oddala skargę. I SA/Wa 782/05 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta W. przez Dyrektora [...] Centrum Pomocy [...] orzekającą o skierowaniu A. J. do domu pomocy społecznej dla osób przewlekle chorych [...] na pobyt stały. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że prawomocnym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2002 r., sygn. akt [...] Sąd [...] W., Wydział [...] orzekł o istnieniu przesłanek do przyjęcia A. J. w Domu Pomocy Społecznej bez jego zgody. Jak wynika z akt sprawy u skarżącego rozpoznano [...], z powodu której był on wielokrotnie hospitalizowany (zaświadczenie lekarza [...] z dnia [...] września 2004 r.). Jest to choroba przewlekła, niewymagająca leczenia szpitalnego. A.J. wymaga natomiast całodobowej opieki i skierowania do domu pomocy społecznej dla osób przewlekle chorych [...] . Nadto, zgodnie z opinią dotyczącą stopnia sprawności oraz zaświadczeniem lekarza [...] skarżący nie jest zdolny do samodzielnego zaspokajania swoich potrzeb, wymaga kontroli i pomocy osób drugich. Organ wskazał również, iż zgodnie z regulacją zawartą w § 1 art. 54 ustawy z dnia 1 maja 2004 r. o pomocy społecznej, osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, nie mogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej. Przepis art. 54 § 2 wskazanej wyżej ustawy mówi, że osobę taką kieruje się do domu pomocy społecznej odpowiedniego typu, zlokalizowanego jak najbliżej miejsca zamieszkania osoby kierowanej, chyba że okoliczności sprawy wskazują inaczej, po uzyskaniu zgody tej osoby lub jej przedstawiciela ustawowego na umieszczenie w domu pomocy społecznej. Zgodnie natomiast z § 4 w przypadku gdy osoba bezwzględnie wymagająca pomocy lub jej przedstawiciel ustawowy nie wyrażają zgody na umieszczenie w domu pomocy społecznej lub po umieszczeniu wycofują swoją zgodę, ośrodek pomocy społecznej lub dom pomocy społecznej są obowiązane do zawiadomienia o tym właściwego sądu (...). Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. R. J.W uzasadnieniu skarżący wskazał, że jest zdrowy, a chorobę symulował w celu uniknięcia obowiązku służby wojskowej. Ponadto chce założyć rodzinę i prowadzić normalne życie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Poza sporem pozostaje fakt, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2002r. Sąd [...] W., stwierdził, iż zachodzą przesłanki z art. 39 ust. 1 w związku z art. 38 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994r. o ochronie zdrowia psychicznego do przyjęcia A. J. do Domu Pomocy Społecznej bez jego zgody. Stosownie do treści art. 59 ust.1 cyt. ustawy. o pomocy społecznej decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę za pobyt w domu opieki społecznej wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej. W tej sytuacji umieszczenie A. J. w domu pomocy społecznej było obowiązkiem organów administracji, a decyzja Dyrektora [...] Centrum Pomocy [...] wydana z upoważnienia Prezydenta W. stanowiła realizację wspomnianego wyżej prawomocnego postanowienia Sądu [...] W. Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu, iż w rzeczywistości skarżący jest zdrowy, a [...] symulował w celu uniknięcia obowiązku służby wojskowej, stwierdzić należy, iż zarzuty te pozostają bez wpływu na treść orzeczenia wydanego w niniejszej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę, na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.