I SA/Wa 786/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, Sędziowie sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), asesor WSA Marek Maliński, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 lipca 2024 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie [...] w [...] z dnia 21 lutego 2024 r. nr KOC/749/Pn/24 w przedmiocie negatywnego zaopiniowania projektu podziału nieruchomości oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy") postanowieniem z 21 lutego 2024 r., nr KOC/749/Pn/24 utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta m. st. Warszawy (dalej: "Prezydent", "organ I instancji") z 16 stycznia 2024 r., nr 25/2014 w przedmiocie negatywnego zaopiniowania projektu podziału nieruchomości. Postanowienie Kolegium zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z 17 sierpnia 2023 r. J. S. wystąpiła do organu I instancji o dokonanie podziału nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], obręb [...], położonej w [...] w dzielnicy [...] przy ul. [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] - zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. We wniosku wskazała, że podział ma na celu dołączenie projektowanej działki nr [...] do nieruchomości sąsiedniej oznaczonej jako działka nr [...]. Dostęp do drogi publicznej przewidziany został przez działkę nr [...], dla projektowanej działki nr [...] przez działkę nr [...] do ul. [...]. Do wniosku dołączyła m.in. wstępny projekt podziału nieruchomości. Powołanym postanowieniem z 16 stycznia 2024 r. Prezydent negatywnie zaopiniował projekt podziału wyżej opisanej nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...], przyjętego Uchwałą Rady [...] z [...] października 2009 r., nr [...] (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego nr 185), dalej: "plan", "m.p.z.p.". Organ I instancji wskazał, że do czasu objęcia terenu miejską siecią kanalizacyjną obowiązują ograniczenia w zabudowie, wynikające z § 20 ust. 4 pkt 4 m.p.z.p., tj. dopuszcza się wyłącznie realizowanie nowej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej i bliźniaczej; opartej na indywidualnych rozwiązaniach inżynieryjnych (szczelne bezodpływowe zbiorniki nieczystości) zgodnie z przepisami szczególnymi przy m.in. powierzchni działki dla jednego jednorodzinnego mieszkalnego budynku wolnostojącego 1000 m2, a dla jednego segmentu w jednorodzinnej mieszkaniowej zabudowie bliźniaczej 600 m2 (wielkości działek podane są z tolerancją do 10% w dół). Z planu podziału wynika zaś, że powierzchnia działki nr [...], na której posadowiony jest budynek wynosi 0,0865 ha, co jest niezgodne z powyższymi ustaleniami miejscowego planu. Dodatkowo Prezydent podniósł, że pismem z 6 grudnia 2023 r. Naczelnik Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] negatywnie zaopiniował projekt podziału działki, podnosząc, że działka nie jest podłączona do miejskiej sieci kanalizacyjnej, w związku czym minimalna powierzchnia nowo projektowanej działki powinna wynosić 1000 m2 (z tolerancją w dół o 10%). Do pisma załączono wypis i wyrys z planu miejscowego oraz kopie wydanych dla nieruchomości pozwoleń na budowę nr [...] wraz z projektami zagospodarowania terenu. W konsekwencji organ I instancji stwierdził, że projektowany podział działki nr [...], obręb [...] położonej w [...] w dzielnicy [...] przy ul. [...], nie spełnia warunku wynikającego z § 20 ust. 4 pkt 4 planu. Zażalenie na postanowienie organu I instancji wniosła J. S. (dalej: "skarżąca"). W zażaleniu podniosła, że odstąpienie sąsiadowi 2 m działki nie stanowi zagrożenia ani też uszczerbku dla niej jak i też dla sąsiada, nie narusza też miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podział wpłynie na polepszenie stosunków sąsiedzkich. Działki obok o podobnej wielkości były już wcześniej dzielone. Skarżąca obiecała odstąpić planowaną działkę nr [...] sąsiadowi. Kolegium, utrzymując w mocy postanowienie Prezydenta wskazało, że podział geodezyjny musi uwzględniać warunki zawarte w planie zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy wyjaśnił, że działka nr [...] ma powierzchnię 921 m2 i położona jest na obszarze oznaczonym symbolem M - teren zabudowy mieszkaniowej. Według projektu ma zostać podzielona na działkę nr [...] o powierzchni 856 m2 oraz działkę nr [...] o powierzchni 65 m2. Działka nr [...] ma być przyłączona do sąsiedniej działki nr [...]. Działka nr [...] jest zabudowana domem jednorodzinnym, wybudowanym na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z [...] kwietnia 2009 r. oraz pozwolenia na budowę nr [...] z [...] listopada 2009 r. zatwierdzającego zamienny projekt budowlany. Projektowana działka nr [...] jest fragmentem niezabudowanym, leżącym przy granicy z działką nr [...]. Kolegium dodało, że dla terenu oznaczonego symbolem M plan nie przewiduje szczególnych zasad podziału nieruchomości. Analiza całości planu wskazuje, że jest to celowe pominięcie lokalnego prawodawcy. Zasady dokonywania nowych podziałów nieruchomości zostały przewidziane chociażby dla terenów oznaczonych symbolem MU (tereny mieszkaniowo-usługowe) w § 19 ust. 3 pkt 1 lit. g m.p.z.p. Wobec powyższego, zdaniem Kolegium, podział będzie możliwy, jeżeli w jego wyniku powstaną dwie odrębne działki, spełniające warunki przewidziane dla działek na terenach mieszkaniowych (M). Kolegium wyjaśniło, że w zakresie przeznaczenia - § 20 ust. 1 i 2 m.p.z.p. stanowi: "1. Dla terenów mieszkaniowych ustala się następujące obowiązujące przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca, bliźniacza, szeregowa oraz zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna niska i nieuciążliwe usługi lokalne z zakresu: handlu, usług bytowych i publicznych. 2. Przeznaczenie dopuszczalne stanowią urządzenia infrastruktury technicznej, urządzenia komunikacyjne i ulice wewnętrzne dojazdowe oraz zieleń urządzona." W odniesieniu do możliwości zagospodarowania Naczelnik Wydziału Architektury i Budownictwa Dzielnicy [...] wysunął wobec projektu podziału uwagi, które za zasadne uznał także organ odwoławczy, a mianowicie: – dla każdej działki budowlanej po podziale należy zapewnić dostęp do drogi publicznej; – należy zachować minimalną wielkość działki dla terenów w pełni uzbrojonych; dla jednego mieszkalnego jednorodzinnego budynku wolnostojącego wynosi ona 600 m2 (§ 20 ust. 3 pkt 1 lit. e m.p.z.p); – obowiązuje nakaz zachowania minimalnej szerokości frontu działki, dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej - 26 m (§ 20 ust. 3 pkt 1 lit. g m.p.z.p,); – należy zachować minimum 40% powierzchni biologicznie czynnej dla każdej działki inwestycyjnej (§ 20 ust. 3 pkt 1 lit. h m.p.z.p.); – do czasu objęcia terenu miejską siecią kanalizacyjną obowiązują ograniczenia w zabudowie, wynikające z § 20 ust. 4 pkt 4 m.p.z.p., tj. dopuszcza się wyłącznie realizowanie nowej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej i bliźniaczej; opartej na indywidualnych rozwiązaniach inżynieryjnych (szczelne bezodpływowe zbiorniki nieczystości) zgodnie z przepisami szczególnymi przy min. powierzchni działki dla jednego jednorodzinnego mieszkalnego budynku wolnostojącego 1000 m2 a dla jednego segmentu w jednorodzinnej mieszkaniowej zabudowie bliźniaczej 600 m2 (wielkości działek podane są z tolerancją do 10% w dół). Dalej Kolegium podniosło, że w § 11 ust. 2 pkt 3 lokalny prawodawca postanowił: "Ustalenia dotyczące odprowadzania ścieków komunalnych: (...) 3) do czasu zrealizowania systemu miejskiej sieci kanalizacyjnej dopuszcza się realizację budynków mieszkalnych jednorodzinnych (na działkach o powierzchni min. 600 m2, z tolerancją do 10%, dla - jednego budynku wolnostojącego lub 1 połowy budynku bliźniaczego) oraz indywidualnych obiektów usług lokalnych (na działkach o powierzchni min. 1000 m2, z tolerancją do 10%) opartych na indywidualnych rozwiązaniach inżynieryjnych (szczelne, bezodpływowe zbiorniki nieczystości) zgodnie z przepisami szczególnymi." Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że mając na względzie powyższe zapisy, podstawowym przeznaczeniem omawianych działek jest zabudowa mieszkaniowa (jednorodzinna, wielorodzinna) i nieuciążliwe usługi, a dopuszczalnym - urządzenia infrastruktury technicznej, urządzenia komunikacyjne i ulice wewnętrzne dojazdowe oraz zieleń urządzona. W zaskarżonym postanowieniu organ I instancji podniósł, że projektowana działka nr [...] nie spełnia warunku powierzchni. Jednakże organ I instancji nie ocenił pod tym względem działki nr [...]. Jak wynika z planu, minimalna powierzchnia działki przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową wynosi od 600 m2 do 1000 m2. Kolegium podniosło, że jest oczywiste, że warunku minimalnej powierzchni w żadnym wariancie nie spełnia działka nr [...], ponieważ jej powierzchnia projektowana wynosi 65 m2. Jeszcze raz Kolegium podkreśliło, że plan miejscowy nie zawiera szczególnych uregulowań dotyczących podziałów w celu przyłączenia fragmentu działki do działki sąsiedniej i tym samym nie określa innych norm powierzchni, niż te ustalone dla działek mieszkaniowych. Z kolei, w ustawie o gospodarce nieruchomościami przewidziano wyłącznie podział nieruchomości rolnej i leśnej w celu powiększenia sąsiedniej nieruchomości lub regulacji granic między sąsiadującymi nieruchomościami (art. 93 ust. 2a u.g.n.). Z akt sprawy wynika, że podlegająca podziałowi działka nr [...] nie jest zaewidencjonowana jako rolna lub leśna ani nie jest tak faktycznie wykorzystywana. Wobec powyższego, zdaniem Kolegium projektowana powierzchnia działki nr [...] nie jest zgodna z planem miejscowym. Kolegium nie podzieliło natomiast stanowiska organu I instancji dotyczącego działki nr [...]. Budynek jednorodzinny, wzniesiony na działce nr [...], według projektu zostanie w całości na terenie działki nr [...]. Zgodnie z § 20 ust. 4 pkt 4 m.p.z.p., "do czasu objęcia terenu miejską siecią kanalizacyjną dopuszcza się wyłącznie realizowanie nowej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej i bliźniaczej (...)." Kolegium podniosło, że ani komórka architektonicznobudowlana dzielnicy, ani orzekający w sprawie organ I instancji nie zwróciły uwagi, że powyższy zapis planu dotyczy wyłącznie realizacji nowej zabudowy. Tymczasem, z materiału dowodowego nie wynika, aby na projektowanej działce nr [...] miała powstać jakakolwiek nowa zabudowa. Istniejąca zabudowa została wzniesiona na podstawie pozwoleń na budowę wydanych jeszcze przed wejściem w życie m.p.z.p. Kolegium zauważyło, że zgodnie z § 20 ust. 3 pkt 1 lit. a m.p.z.p. w przypadku omawianego terenu: "wprowadza się następujące warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zasady kształtowania ładu przestrzennego: a) dopuszcza się utrzymanie, remonty i przebudowę istniejącej zabudowy mieszkaniowej i usługowej (...)". Wynika stąd, że uchwała rozróżnia zabudowę nową od istniejącej. Zdaniem Kolegium zabudowa istniejąca nie jest objęta hipotezą § 20 ust. 4 pkt 4 m.p.z.p. Jak podniosło Kolegium wykładnię powyższą wzmacnia całościowa analiza zapisów planu. W rozdziale 4 "Ustalenia w zakresie obsługi inżynieryjnej", w § 10 ust. 1 ustalono objęcie obszaru planu systemem miejskiej sieci wodociągowej. W przywołanym w całości wyżej § 11 ust. 2 pkt 3 m.p.z.p. lokalny prawodawca postanowił, że do czasu zrealizowania systemu miejskiej sieci kanalizacyjnej dopuszcza się realizację budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działkach o powierzchni min. 600 m2 (z tolerancją do 10%). Z zestawienia § 20 ust. 4 pkt 4 m.p.z.p. i § 11 ust. 2 pkt 3 m.p.z.p: wynika, że oba przepisy obejmują te same okoliczności, związane z brakami w infrastrukturze ("do czasu objęcia terenu miejską siecią kanalizacyjną", "do czasu zrealizowania systemu miejskiej sieci kanalizacyjnej") i dotyczą normy powierzchniowej działki w przypadku realizacji na niej m. in. budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Oba powyższe zapisy różnicuje określenie budynków mieszkalnych - czy są "nowe", czy też nie. Plan nie definiuje pojęcia "nowa zabudowa mieszkaniowa", a zatem należy temu wyrażeniu przypisać powszechnie funkcjonujące znaczenie potoczne jako takiej zabudowy, której wcześniej nie było. Zabudową mieszkaniową jednorodzinną są zaś budynki mieszkalne - wolnostojące, bliźniacze, szeregowe, zawierające nie więcej niż dwa lokale mieszkalne zlokalizowane na działce przypisanej do konkretnego budynku mieszkalnego'' (§ 2 pkt 11 m.p.z.p.). Kolegium podniosło, że w przypadku realizacji nowej zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej, wymaga się działki o minimalnej powierzchni 1000 m2 dla jednego jednorodzinnego mieszkalnego budynku wolnostojącego, z tolerancją do 10% w dół. W przypadku realizacji budynków mieszkalnych jednorodzinnych nie określanych jako nowe wymaga się działki o minimalnej powierzchni 600 m2 z tolerancją do 10%, dla jednego budynku wolnostojącego lub 1 połowy budynku bliźniaczego. Organ odwoławczy podkreślił, że nie jest uprawniony pomijać jakichkolwiek norm, wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów planistycznych dla rozważanego terenu. W niniejszym stanie faktycznym dla projektowanej działki nr [...] normę powierzchni może wskazywać tylko § 11 ust. 2 pkt 3 m.p.z.p., gdyż zabudowa tej działki już istnieje (nie jest nowa). Działka nr [...] po podziale będzie miała powierzchnię 856 m2 i niewątpliwie spełni minimum wynoszące 600 m2. Powyższe nie zmienia jednak tej okoliczności, że niezgodna z planem miejscowym pozostaje projektowana działka nr [...], co musiało skutkować utrzymaniem w mocy zaskarżonego postanowienia organu I instancji. Tym samym organ odwoławczy stwierdził, że podniesione przez skarżącą okoliczności nie mają w sprawie znaczenia. W szczególności plan miejscowy nie ustanawia żadnego terminu, do którego system kanalizacji powinien objąć przedmiotowe działki, wobec czego opóźnienia w tym zakresie nie mogą wywołać żadnego skutku na możliwość podziału geodezyjnego działki. Także przyrzeczenie zbycia projektowanej działki nie może wpłynąć na zasady wynikające z zapisów planu miejscowego. Skargę na postanowienie Kolegium z 21 lutego 2024 r. wniosła J. S. Skarżące zarzuciła: – naruszenie przepisów – wymogów, które nie mają zastosowania przy przesunięciu granicy działki o 2 m; tworząc z tego "twór" wymagający mediów, drogi dojazdowej itp., co nie ma zastosowania w sprawie. W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego postanowienia organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Pismem z 4 czerwca 2024 r. skarżąca wniosła do Sądu o pozytywne rozpoznanie sprawy dołączając akt notarialny z [...] stycznia 2024 r., Rep. A nr [...] – umowa o ustanowienie służebności gruntowej (dotyczącej pasa graniczącego pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...], o szerokości 2 m, co stanowi 65 m2). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga jest niezasadna. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowi przepis art. 93 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 344 z późn. zm.), dalej: "u.g.n.". Zgodnie z nim podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego (ust.1). Zgodność z ustaleniami planu w myśl ust. 1 dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (ust. 2). Stosownie do art. 93 ust. 4 i 5 u.g.n. zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Zatem, podstawowym kryterium uzgodnienia projektu podziału nieruchomości jest jego zgodność z ustaleniami obowiązującego na danym terenie planu miejscowego. Podkreślić należy, że badanie zgodności z planem miejscowym polega na sprawdzeniu, czy proponowany podział nie jest sprzeczny zarówno z częścią tekstową, jak i graficzną tego planu. Organ musi ustalić, czy projekt podziału stwarza możliwość realizacji celu i przeznaczenia terenu, określonego w planie miejscowym a ocena ta powinna dotyczyć całości nieruchomości, tj. każdej z działek, która miałaby powstać na skutek podziału. Zgodność podziału z planem miejscowym polega bowiem na tym, by wydzielone działki tak zostały ukształtowane, aby teren w ich granicach spełniał wymagania dotyczące zagospodarowania wynikającego z planu. Tym samym, to od planu miejscowego zależy jakie cechy powinny mieć powstające działki ewidencyjne, aby w przyszłości ich zagospodarowanie było możliwe. Podział ewidencyjny nieruchomości pełni jedynie służebną rolę względem planu miejscowego, gwarantując możliwość przewidzianego w planie docelowego zagospodarowania terenu (por. wyrok NSA z dnia 13 grudnia 2021 r. sygn. akt I OSK 110/19, LEX nr 3316745). Konfigurację wydzielanych w ramach podziału nieruchomości działek należy dostosować do możliwości ich zabudowy (lub wykorzystania w inny sposób) określonych w planie miejscowym. Nie można natomiast dostosowywać zapisów planu miejscowego do wydzielanych w wyniku podziału nieruchomości, gdyż niweczyłoby to sens istnienia planu miejscowego jako instrumentu mającego zapewnić ład przestrzenny. Podział geodezyjny musi zatem uwzględniać warunki zawarte w planie miejscowym w taki sposób, aby przyszli, nowi właściciele, którzy nabędą wydzielone działki, mogli z nich korzystać zgodnie z ich przeznaczeniem i warunkami zagospodarowania określonymi w planie miejscowym. Z akt rozpoznawanej sprawy bezspornie wynika, że nieruchomość, stanowiąca przedmiot projektu podziału (działka nr [...]), jest położona na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego osiedla [...], przyjętego Uchwałą [...] z [...] października 2009 r., nr [...] (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego nr [...]). Nie jest kwestionowane, że teren działki nr [...] oznaczony jest w miejscowym planie symbolem M - teren zabudowy mieszkaniowej, dla tego terenu plan nie przewiduje szczególnych zasad podziału nieruchomości. Według wstępnego projektu działka nr [...] miałaby zostać podzielona na działkę nr [...] o powierzchni 856 m2 oraz działkę nr [...] o powierzchni 65 m2. Działka nr [...] (fragment niezabudowany) ma być przyłączona do sąsiedniej działki nr [...]. Działka nr [...] jest zabudowana domem jednorodzinnym, wybudowanym na podstawie pozwolenia z [...] kwietnia 2009 r. oraz pozwolenia z [...] listopada 2009 r. zatwierdzającego zamienny projekt budowlany. Ustalenia szczegółowe dla terenu M zostały określone w Rozdziale 5 planu. I tak, w zakresie przeznaczenia - § 20 ust. 1 i 2 m.p.z.p. stanowi, że: "1. Dla terenów mieszkaniowych ustala się następujące obowiązujące przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca, bliźniacza, szeregowa oraz zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna niska i nieuciążliwe usługi lokalne z zakresu: handlu, usług bytowych i publicznych. 2. Przeznaczenie dopuszczalne stanowią urządzenia infrastruktury technicznej, urządzenia komunikacyjne i ulice wewnętrzne dojazdowe oraz zieleń urządzona." Z kolei w ust. 3 określono warunki urbanistyczne. Zgodnie z pkt 1 "wprowadza się następujące warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zasady kształtowania ładu przestrzennego: a) dopuszcza się utrzymanie, remonty i przebudowę istniejącej zabudowy mieszkaniowej i usługowej (...); e) obowiązuje zachowanie min. wielkości działki dla terenów w pełni uzbrojonych: dla jednego mieszkalnego jednorodzinnego budynku wolnostojącego wynosi ona 600 m2, dla jednego segmentu w mieszkaniowej zabudowie bliźniaczej - 400 m2, dla jednego segmentu w mieszkaniowej jednorodzinnej zabudowie szeregowej - 350 m2, w przypadku realizacji na jednej działce jednego wolnostojącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego i jednego budynku usługowego wolnostojącego – 1000 m2 (...). Z kolei, ustalenia w zakresie obsługi inżynieryjnej zamieszczono w Rozdziale 4 planu. W § 11 ust. 1 wskazano, że ustala się objęcie obszaru planu systemem miejskiej kanalizacji rozdzielczej. W ust. 2 zawarto ustalenia dotyczące odprowadzania ścieków komunalnych. W pkt 3) wskazano, że do czasu zrealizowania systemu miejskiej sieci kanalizacyjnej dopuszcza się realizację budynków mieszkalnych jednorodzinnych (na działkach o powierzchni min. 600 m2, z tolerancją do 10%, dla - jednego budynku wolnostojącego lub 1 połowy budynku bliźniaczego) oraz indywidualnych obiektów usług lokalnych (na działkach o powierzchni min. 1000 m2, z tolerancją do 10%) opartych na indywidualnych rozwiązaniach inżynieryjnych (szczelne, bezodpływowe zbiorniki nieczystości) zgodnie z przepisami szczególnymi." Trafnie więc trafnie Kolegium zaznaczyło, że podstawowym przeznaczeniem działek powstałych po podziale (położonych na terenie M) jest zabudowa mieszkaniowa (jednorodzinna, wielorodzinna) i nieuciążliwe usługi, a dopuszczalnym - urządzenia infrastruktury technicznej, urządzenia komunikacyjne i ulice wewnętrzne dojazdowe oraz zieleń urządzona. Wobec tego podział będzie tylko wtedy możliwy, jeżeli w jego wyniku powstaną dwie odrębne działki, spełniające warunki przewidziane dla działek na terenach mieszkaniowych (M). Jeśli chodzi o projektowaną działkę nr [...] (zabudowaną) po podziale będzie mieć powierzchnię 856 m2 a więc spełni minimum wynoszące 600 m2 przewidziane w planie. Natomiast, prawidłowo organ odwoławczy stwierdził, że niezgodna z planem miejscowym (co do min. powierzchni) pozostaje projektowana działka nr [...] (pow. 65 m2). Wobec powyższego Kolegium, częściowo odmiennie uzasadniając rozstrzygnięcie, prawidłowo utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji negatywnie opiniujące wstępny projekt podziału działki nr [...]. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego (art. 87 ust. 2 Konstytucji), który upoważnia jedynie do takiego rozstrzygnięcia, jakie wyraźnie wynika z jego treści graficznej i tekstowej. Wszelka rozszerzająca wykładnia ustaleń planu miejscowego na niekorzyść właścicieli nieruchomości byłaby sprzeczna z konstytucyjną zasadą ochrony prawa własności i stanowiłaby rażące naruszenie ustaleń tego planu. Wbrew temu na co wskazywała skarżąca organy nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Ponadto Sąd nie dopatrzył się z urzędu innych wadliwości, które uzasadniałyby wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z porządku prawnego. Wobec tego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.