I SA/Wa 79/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostlidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. i M. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. D. i M. D. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: odrzucić wniosek J. D. i M. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu [...] grudnia 2011 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym w [...]) J. D. i M. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...]. Wspomnieć należy, że przedmiotową decyzją organ utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] z dnia [...] października 2005 r., nr [...] wpisującą do rejestru zabytków pod numerem [...], pięć budynków wchodzących w skład zespołu dawnej [...], następnie zespołu [...], obecnie Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Usługowego [...] położonego w [...] przy ul. [...]. W obszernym uzasadnieniu wniosku J. i M. D. zaznaczyli, że wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy nie doręczył im jej. W określeniu doręczenia decyzji w części "otrzymują" widnieją oznaczenia J. D., ul. [...], [...] [...], M. D., ul. [...], [...] [...]. Wnioskodawcy zaznaczyli, że adresy, na które organ skierował decyzję nie są ich adresami zamieszania, ani też miejscami ich pracy. Stronom nie doręczono w żaden inny sposób decyzji, ani też na adres właściwy dla doręczeń. Wnioskodawcy podkreślili, że do dnia [...] grudnia 2011 r., nie wiedzieli, że decyzja taka została wydana. O istnieniu takiej decyzji strony dowiedziały się w momencie, kiedy odebrały [...] grudnia 2011 r., zawiadomienie z Sądu Rejonowego dla [...] – [...] w [...] o dokonaniu wpisu w księgach wieczystych nieruchomości stron, iż nieruchomości stron zostały wpisane do rejestru zabytków. Skarżący wyjaśnili, że w dniu [...] grudnia 2011 r., skarżący próbowali telefonicznie uzyskać informację w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego na temat wydanej decyzji, udało się im ustalić, że w dniu [...] stycznia 2010 r., została wydana przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego nowa decyzja, której tekst został skarżącym przesłany za pomocą faksu. Z tekstu decyzji przesłanego faksem jednoznacznie wynikało, że decyzja została przesłana obu skarżącym na adres [...] ul. [...], zatem na adres, który nie był w żadnym razie adresem dla doręczeń dla stron, ani też adresem zamieszkania, ani miejscem pracy. Oznacza to – ich zdaniem – że skarżący nigdy decyzji nie otrzymali. Wnioskodawcy podkreślili, że organowi odwoławczemu znany był adres do doręczeń dla stron postępowania bowiem w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostały podane nie tylko adresy zamieszkania stron, ale również adresy prowadzenia przez jedną ze stron działalności gospodarczej, zatem miejsce pracy jednej ze stron. Wówczas strony podały adresy zamieszkania J. D., [...] Al. [...], prowadząca działalność gospodarczą pod firmą [...] ul. [...], [...] [...], M. D., zamieszkały [...] [...], Al. [...]. Mimo tego z niewiadomych przyczyn organ doręczył stronom decyzję z dnia [...] stycznia 2010 r., na adres [...] ul. [...], tym samym pozbawił strony możliwości zaskarżenia wydanej decyzji. Co skutkowało tym, że strony bez własnej winy nie złożyły skargi w ustawowym terminie, gdyż nie wiedziały o decyzji wydanej przez organ, skoro nie została i ona nigdy doręczona. Zaznaczyli również, że ich zdaniem celowo organ skierował decyzję na adres ul. [...], mimo, że przez 3 lata prowadził postępowanie i doręczeń dokonywał na adresy [...], ul. [...] czyli na adres prowadzonej działalności przez skarżącą J. D. W związku z powyższym wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednocześnie nadmienili, że zachowali termin ustawowy do złożenia wniosku bowiem o wydanej decyzji dowiedzieli się [...] grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że stosownie do treści art. 42 § 1 k.p.a. pisma (w tym decyzje administracyjne) doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Pamiętać jednak należy, że w toku postępowania strony mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu. W razie zaniedbania tego obowiązku doręczenie pisma jest dokonywane pod dotychczasowym adresem i ma skutek prawny (por. § 1 i 2 art. 42 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy we wszystkich kierowanych do organów pismach J. i M. D. posługują się adresem ul. [...]. Na ten adres skuteczne doręczona zostaje decyzja organu pierwszej instancji - jej odbiór potwierdzają sami wnioskodawcy. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek pisma, lub stanowiska strony w którym komunikuje się, iż doszło do zmiany dotychczasowego adresu J. i M. D. z ul. [...] na adres ul. [...]. Co więcej w aktach sprawy znajduje się koperta (z przesyłką nr [...]) gdzie jako nadawca widnieje Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a adresatem jest [...] Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Usługowe, ul. [...]. Na kopercie widnieje adnotacja "Firma wyprowadziła się" i data "[...]. 03.2007 r.". Powyższe wskazuje, że Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego doręczył decyzję z dnia [...] stycznia 2010 r. na błędny adres. Błędne doręczenie stronom decyzji ma ten skutek, że nie wchodzi ona do obrotu prawnego co powoduje, że nie rozpoczął biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przez J. D. i M. D. skargi do sądu jest przedwczesny. W świetle przedstawionych okoliczności sprawy na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 207).