I SA/Wa 792/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-07-26

Skład orzekający: Agnieszka Miernik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji deklaratoryjnej stwierdzającej nabycie z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną zasługuje na uwzględnienie?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji deklaratoryjnej stwierdzającej nabycie z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną nie zasługuje na uwzględnienie. Decyzja deklaratoryjna jedynie potwierdza istniejący stan prawny, a wpis do księgi wieczystej jest odwracalny. Ponadto, drogi publiczne, jako rzeczy wyłączone z obrotu, nie mogą być przedmiotem przeniesienia własności na rzecz podmiotów innych niż publicznoprawne, co wyklucza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa uchylającą wcześniejszą decyzję i utrzymującą w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nabycie z mocy prawa własności nieruchomości przez Powiat. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując to planowanym wnioskiem o unieważnienie dokumentów geodezyjnych podziału działki, który miał być niezgodny z przepisami. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. J. K. (dalej jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] uchylającą decyzję własną z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] oraz utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999 r. przez Powiat [...] własności nieruchomości położonej w obr. [...], jedn. ewid. [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...], powstałej z podziału działki nr [...], objętej księgą wieczystą KW nr [...]. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym wskazano, że wstrzymanie wykonania tej decyzji jest konieczne z uwagi na przekazanie do Starostwa Powiatowego w [...] wniosku o "unieważnienie dokumentów geodezyjnych podziału działki nr [...]". Zdaniem skarżącego, podział wykonano niezgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz prawa geodezyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powołanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać bowiem należy, że decyzja stwierdzająca nabycie z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999 r. własności nieruchomości stanowi decyzję deklaratoryjną potwierdzającą jedynie istniejący już na nieruchomości stan prawny spowodowany wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające reformujące administrację publiczną (Dz. U. z 1998r. Nr 133, poz. 872 ze zm.). Zauważyć należy, że co prawda decyzja deklaratoryjna stanowi podstawę wpisu nowego właściciela do księgi wieczystej, niemniej jednak nie można stwierdzić, iż zmiana wpisu w księdze wieczystej jest okolicznością uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wpis do księgi wieczystej jest bowiem czynnością "odwracalną" i w każdym czasie można dokonać jego zmiany. Podkreślić należy, że nie zachodzi niebezpieczeństwo przeniesienia spornego gruntu na rzecz osoby trzeciej, albowiem grunt ten zajęty został pod drogę publiczną, a drogi publiczne, jako rzeczy publiczne, wyłączone są z powszechnego obrotu zgodnie z treścią art. 2a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1440 ze zm.), z którego wynika zakaz przenoszenia własności nieruchomości zajętych pod drogi publiczne na rzecz innych podmiotów niż wskazane w jego treści, a zatem własność tych dróg może być przenoszona tylko pomiędzy podmiotami publicznoprawnymi (Skarbem Państwa i jednostkami samorządu terytorialnego). Rzecz wyłączona z obrotu nie może być więc przedmiotem przeniesienia własności ani ustanowienia użytkowania wieczystego, nie może zatem, w odniesieniu do takiej rzeczy, powstać roszczenie o ustanowienie tego prawa na rzecz osoby nie będącej podmiotem publicznym. Taka rzecz nie może być również przedmiotem posiadania, skoro mogłoby ono prowadzić do nabycia własności przez osobę, która nie może być jej właścicielem. Takimi rzeczami wyłączonymi z obrotu są właśnie drogi publiczne, zgodnie bowiem z art. 2 ust. 2 ustawy o drogach publicznych mogą one stanowić własność tylko właściwego samorządu województwa, powiatu lub gminy i zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy mogą być oddawane jedynie w najem, dzierżawę albo użyczenie. Działka gruntu będąca drogą publiczną nie może zatem stać się własnością żadnego innego podmiotu, niż podmiot prawa publicznego wymieniony w art. 2 ust. 2 ustawy o drogach publicznych, ani nie może być oddana w użytkowanie wieczyste (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2012 r. I SA/Wa 786/12, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie wskazać należy, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło