I SA/Wa 795/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. i A. B. o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Konserwatora Zabytków w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w sprawie ze skargi B. B. i A. B. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Konserwatora Zabytków w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr[...]. Pismem z dnia 16 marca 2010 r. B. B. i A. B. reprezentowani przez radcę prawnego Z. W. , wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Konserwatora Zabytków w Warszawie z dnia [...] lutego 2008 r. nr[...], nakazującą skarżącym doprowadzenie zabytku do jak najlepszego stanu tj. realizację prac budowlanych polegających na budowie świetlika w kształcie wolnego oka w postaci dachu budynku w zabudowie bliźniaczej ul. [...] w W., zgodnie z pozwoleniem nr [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] września 2007 r. - w terminie do dnia [...] marca 2008 r. Jednocześnie w skardze B. i A. B. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Konserwatora Zabytków z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...]. Pismem z dnia 7 czerwca 2010 r. wniosek został rozszerzony o żądanie wstrzymania również zaskarżonej decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że wykonanie decyzji doprowadzi do konieczności przeprowadzenia ponownej przebudowy bocznej połaci dachu ich budynku. Wiązać się to będzie z demontażem dachu budynku, co może doprowadzić do naruszenia substancji budynku. Wykorzystane na ten cel materiały budowlane nie będą nadawały się do ponownego wykorzystana, co wiązać się będzie koniecznością ponoszenia kolejnych nakładów finansowych. Ponowne roboty związane z budową dachu, narażą na zniszczenie wnętrza budynku m.in. ściany i podłogi, co pociągnie za sobą dodatkowe wydatki, na których skarżących nie stać. Ponadto kolejne roboty związane z dachem, wiążą się z koniecznością opuszczenia przez skarżących budynku na czas ich trwania, co dla skarżących będzie stanowiło poważny problem życiowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd wykonania aktu lub czynności określony został w cytowanym artykule i ma on charakter zamknięty. Zdaniem Sądu przytoczona przez skarżących argumentacja przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonych decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu poniesienie przez stronę nakładów związanych z rozbiórką dachu budynku, a następnie koniecznością jego odbudowy, przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki, mogłoby narazić stronę na powstanie znacznej szkody bądź spowodować trudne do odwrócenia skutki, co przemawia za zastosowaniem ochrony tymczasowej. W tym miejscu należy podkreślić, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Z tych względów na mocy art. 61 § 3 i § 5 ppsa, postanowiono jak w sentencji.