I SA/Wa 801/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 4 maja 2009 r. Z. S., działający przez M. S., wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] odmawiającą potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej w miejscowości P., powiat Z., województwo [...] (obecnie [...]). Na skutek wezwania Sądu z dnia 18 czerwca 2009 r. M. S. pismem z dnia 29 czerwca 2009 r. sprecyzował skargę wskazując, że "Skarga została złożona w imieniu Z. S. (mojego [...]), który upoważnił mnie do reprezentowania w wyżej wymienionej sprawie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zarówno Minister Skarbu Państwa, jak i Wojewoda [...] będący organem pierwszej instancji, rozpoznając niniejszą sprawę, nie uznały Z. S. za stronę postępowania, lecz M. S. i w związku z tym decyzje wydane w sprawie doręczone zostały M. S., jako stronie postępowania administracyjnego, nie zaś Z. S. Stwierdzić zatem należy, że Z. S. nie był stroną postępowania administracyjnego, wobec tego skarga wniesiona została przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Nadto należy również podnieść, że M. S. nie może reprezentować Z. S. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem nie spełnia wymogów, o których mowa w przepisie art. 35 § 1 powołanej ustawy. M. S. nie wykazał, mimo prawidłowego pouczenia o treści wymienionego przepisu, zawartego w wezwaniu Sądu z dnia 5 czerwca 2009 r., że jest podmiotem predestynowanym do wniesienia skargi i do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w imieniu (swojego [...]) Z. S. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku również stanowi podstawę do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.