I SA/Wa 805/10
WyrokWSA w Warszawie2010-11-03
Skład orzekający: Iwona Kosińska, Małgorzata Boniecka - Płaczkowska, Mirosław Gdesz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może podważać prawomocne rozstrzygnięcie sądu powszechnego dotyczące stanu faktycznego nieruchomości w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest uprawniony do ponownego ustalania stanu faktycznego ani do podważania prawomocnych rozstrzygnięć sądów powszechnych. W sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty organ i sąd administracyjny muszą oprzeć się na prawomocnym wyroku sądu powszechnego, który wiąże również organy administracji publicznej zgodnie z art. 365 § 1 Kodeksu postępowego cywilnego.Stan faktyczny
Skarżący J. H. wniósł skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa potwierdzającą prawo do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza granicami Polski, którą sąd powszechny określił jako pole orne. Skarżący kwestionował tę kwalifikację, powołując się na akt notarialny z 1939 r., twierdząc, że nieruchomość była parcelą gruntową, a nie polem ornym. Minister utrzymał decyzję wojewody w mocy, opierając się na prawomocnym wyroku sądu powszechnego.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska Sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2010 r. sprawy ze skargi J. H. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty oddala skargę.
I. Stan faktyczny
Decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. znak:[...], Wojewoda [...] potwierdził J. H. (dalej powoływany jako skarżący) prawo do rekompensaty w wysokości [...] złotych z tytułu pozostawienia przez J. H. poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości położonej w miejscowości Z. (woj.[...]). W uzasadnieniu do decyzji, organ wojewódzki stwierdził, że przedstawiony przez skarżącego operat szacunkowy nie mógł zostać wykorzystany jako dowód w sprawie z uwagi na występujące nieprawidłowości. Nowy operat sporządzony zgodnie z wymogami art. 11 ustawy z dnia 8 lipca 2005r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418 ze zm.) został przedłożony w dniu 5 października 2009 r. i stanowił podstawę do ustalenia wysokości rekompensaty.
Od ww. decyzji Wojewody [...] skarżący wniósł odwołanie do Ministra Skarbu Państwa, w którym podniósł, że przedmiotowa nieruchomości zgodnie z treścią aktu notarialnego z 1939 r. stanowiła parcelę gruntową. Podane w wyroku sądu z dnia [...] lutego 1991 r. pojęcie "pole orne" jest sprzeczne z tym aktem i znacznie zaniża wartość nieruchomości.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] Minister Skarbu Państwa utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...]. W uzasadnieniu decyzji Minister stwierdził, że z wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] lutego 1991 r. sygn. akt [...] wynika, że J. H. pozostawiła w miejscowości Z. majątek nieruchomy w postaci pola ornego o powierzchni [...] m2. Wprawdzie w aktach sprawy znajduje się również akt notarialny umowy darowizny z dnia [...] marca 1939 r. Z uwagi jednak na
przepisy Kodeksu postępowania cywilnego określające moc wiążącą orzeczeń
sądowych - organ musi oprzeć swe rozstrzygnięcie na podstawie tylko jednego dokumentu tj. wyroku sądu. Zgodnie z art. 365 § 1 kpc orzeczenia prawomocne
wiążą nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz organy administracji publicznej. Wobec powyższego należy uznać za słuszne ustalenie
Sygn. akt I SA/Wa 805/10
wartości pozostawionej nieruchomości jako pola ornego, co jest zgodne z prawomocnym wyrokiem sądu.
II. Zarzuty zawarte w skardze i stanowisko organu
1. Skarżący na powyższą decyzję wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego w Warszawie. W skardze zawarł wniosek o zmianę powołanego
wyroku Sądu Rejonowego w G. Zdaniem skarżącego zebrane w sprawie
dowody wskazują, że matka pozostawiła parcelę gruntową, a nie grunt rolny. Ten
oczywisty stan faktyczny powinien mieć pierwszeństwo nad błędnym – w ocenie skarżącego - wyrokiem sądu powszechnego. Skarżący powołał się przy tym na akt notarialny z dnia [...] marca1939 r.
2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości
stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
III. Uzasadnienie prawne
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W związki z takim zakresem jurysdykcji sąd administracyjny nie jest uprawniony do ponownego ustalania stanu faktycznego sprawy administracyjnej. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny, dlatego Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ w zaskarżonej decyzji dokonał kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.
2. W przedmiotowej sprawie skarżący kwestionuje jednoznaczny w swojej treści wyrok sądu powszechnego, w którym to sąd potwierdził pozostawienie poza granicami Państwa Polskiego pola ornego. Sąd administracyjny, czy też organy
Sygn. akt I SA/Wa 805/10
administracji państwowe orzekającej w sprawie potwierdzenia prawa do
rekompensaty nie mają kompetencji do podważania rozstrzygnięć sądów powszechnych.
3. Jak słusznie wskazuje Minister Skarbu Państwa zgodnie z jednoznaczną
treścią art. 365 § 1 Kpc orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je
wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji
publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Zatem w
przedmiotowej sprawie stan nieruchomości musiał być ustalony w oparciu o
rozstrzygnięcie zawarte w powołanym wyroku Sądu Rejonowego w G.
4. Niezrozumiałym dla Sądu są twierdzenia skarżącego o niesłusznym
przekwalifikowaniu "parceli gruntowej" w "grunt rolny", czy "pole orne". W ocenie
Sądu pojęcie "parceli gruntowej" było nie tylko pojęciem podziału powierzchni
gruntowej w katastrze gruntowym, ale również miało związek z charakterem
nieruchomości i w swym zakresie nie obejmowało parceli budowlanych. Tak na
marginesie tylko można dodać, że w okresie międzywojennym na terenach byłego
zaboru [...] w odniesieniu do parceli budowlanych przy numerze dodawano
oznaczenie "°" np. "115°" (por. aut. Ryszard Cymerman et al: fed. odpow. Stanisław
Surowiec - Ewidencja gruntów - Warszawa PWN 1987).
Dlatego też decyzja Ministra jest prawidłowa, a skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. )
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło