I SA/Wa 806/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w sprawie ze skargi G. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2017 r., nr [...] Prezydent Miast [...] decyzją z dnia [...] września 2017 r., nr [...] uznał za świadczenia nienależnie pobrane zasiłek pielęgnacyjny wypłacony G. P. za okres od [...] grudnia 2011 r. do [...] lutego 2017 r w łącznej kwocie [...]. Ponadto zobowiązał ww. osobę do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń za ww. okres we wskazanej uprzednio kwocie. W rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r., r [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył G. P. Wniósł w niej o wstrzymanie wykonania ww. decyzji organu I instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a w razie odmowy wstrzymania wykonania tego orzeczenia, lub ewentualnie gdyby organ nie uwzględnił powyższego wniosku, o wstrzymanie jej wykonania przez Sąd. Uzasadnił, że nałożony obowiązek zwrotu kwoty [...] zł wraz z odsetkami , które na dzień wydania decyzji stanowią kwotę [...] zł zdecydowanie przekracza możliwości finansowe skarżącego. Przeciwko skarżącemu została wszczęta egzekucja administracyjna, prowadzona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...]. Wyegzekwowanie kwoty niweczy cel odwołania, prowadząc skarżącego do pozbawienia środków do codziennej egzystencji. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Ze wskazanego powyżej przepisu wynika zatem, że strona powinna uprawdopodobnić istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, w przypadku wykonania aktu administracyjnego. Ponadto z regulacji tej należy wywieść, że nawet mimo wywiązania się strony ze wskazanego uprzednio obowiązku, sąd nie jest zobligowany do wstrzymania wykonania aktu. Jak wskazuje się w orzeczeniach sądów administracyjnych, zgodnie z art. 61 § 3 in fine ppsa, Sąd może wstrzymać wykonanie nie tylko zaskarżonego aktu lub czynności, ale również wszystkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednakże wyłącznie gdy taki wniosek zostanie złożony przez skarżącego (por postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1888/17, z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn.. akt V SA/Wa 1944/17, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 641/17). Badając całokształt okoliczności sprawy Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy skarżący wniósł skargę na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji, może zostać rozpoznany. Jak wskazano uprzednio jest to bowiem akt podjęty w granicach tej samej sprawy. Skarżący wskazał, że wykonanie decyzji organu I instancji, od której wniósł odwołanie, zniweczy sens zbadania przez Sąd zaskarżonego postanowienia, a ponadto stwierdził, że wykonanie tej decyzji, przez konieczność zwrotu ponad [...] zł doprowadzi do zbyt znacznego obciążenia jego budżetu i pozbawi go środków służących codziennej egzystencji. Przechodząc do oceny przedmiotowego wniosku stwierdzić należy, że wyegzekwowanie kwoty pieniężnej w istocie jest jak najbardziej czynnością, której skutki nie są trudne do odwrócenia, gdyż zawsze możliwy jest zwrot kwoty. W przypadku skarżącego wskazał on, że egzekucja należności we wskazanej kwocie spowoduje zagrożenie dla jego egzystencji. Twierdzenia tego nie poparł jednak żadnymi konkretnymi okolicznościami. Także akta niniejszej sprawy nie wskazują, że wykonanie decyzji organu I instancji zagraża egzystencji skarżącego, poprzez pozbawienie go środków do życia. W tych okolicznościach Sąd uznał, że strona nie wykazała ustawowych i wskazanych uprzednio przesłanek warunkujących wstrzymanie aktu administracyjnego. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.