I SA/Wa 810/09

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Wnioskiem z 7 kwietnia 2010 r., uzupełnionym pismem z 20 kwietnia 2010 r., S. B. wniósł o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 stycznia 2010 r. sygn. I SA/Wa 810/09 oddalającego jego skargę na decyzję Wojewody M. z [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach sporządzonym na urzędowym formularzu PPF S. B. podał, że osiąga miesięczny dochód z tytułu otrzymywanego świadczenia rentowego w wysokości [...] zł. Skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie posiada majątku lub przedmiotów wartościowych (oszczędności), które mógłby przeznaczyć na opłacenie kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Z uzasadnienia wniosku wynika, że wnioskodawca w związku ze złym stanem zdrowia (ciężka choroba i inne liczne dolegliwości) ponosi wysokie koszty leczenia. Ponadto, w ostatnim czasie zmuszony był pokryć koszty remontu (wymiana okien i drzwi) z uwagi na utrzymującą się niską temperaturę mieszkania w okresie zimowym. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W rozpoznawanej sprawie złożony przez skarżącego wniosek oceniony został pod kątem przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a więc określonych w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z tego względu, że postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 lipca 2009 r. przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W sytuacji, kiedy strona składa dwa kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (najpierw poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, a następnie - w związku z wcześniejszym pozytywnym dla strony rozstrzygnięciem w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych - o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie pełnomocnika z urzędu), przyjąć trzeba, że zasadność żądania ustanowienia pełnomocnika podlega rozważeniu w świetle art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., albowiem tylko w ten sposób zachowane być może ratio legis przyjętego przez ustawodawcę unormowania stopniującego warunki, od których zależy uzyskanie konkretnego uprawnienia procesowego określonego przepisami dotyczącymi prawa pomocy. Mając na uwadze tak wyznaczone kryterium oceny zasadności przyznania prawa pomocy, zgłoszony przez skarżącego wniosek uznać należało w świetle przesłanki, o której mowa w art. 146 § 1 pkt 1 p.p.s.a., za uzasadniony, albowiem przyjęte w niniejszej sprawie ustalenia odnoszące się do sytuacji majątkowej skarżącego oraz jego możliwości finansowych wskazują, że nie jest on w stanie ponieść samodzielnie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 stycznia 2010 r. Dochód uzyskiwany przez składającego wniosek jest na tyle niski, że po odliczeniu kosztów leczenia, pozwala w zasadzie wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb związanych z prowadzeniem samodzielnie gospodarstwa domowego. Skarżący nie posiada oszczędności i tego rodzaju składników majątku, które mogłyby służyć sfinansowaniu kosztów sporządzenia skargi kasacyjnej od orzeczenia oddalającego skargę (za pośrednictwem radcy prawnego lub adwokata) w terminie przewidzianym na dokonanie powyższej czynności procesowej. Wraz ze złożonym wnioskiem nie zostały przedłożone dokumenty potwierdzające jakie konkretnie wydatki na leczenie obciążają wnioskodawcę, niemniej sama konieczność ich ponoszenia, a tym samym wymóg dodatkowego odliczenia od uzyskiwanych dochodów określonych, znaczących środków finansowych, przy uwzględnieniu wieku oraz wykazanego stanu zdrowia strony, nie mogą budzić wątpliwości. Niewskazanie w formularzu PPF, czy zgłoszone żądanie obejmuje ustanowienie pełnomocnikiem radcy prawnego, czy też adwokata, nie może być traktowane jako brak formalny wniosku. W rozstrzyganym przypadku uznano, że reprezentowanie skarżącego przez radcę prawnego jest dopuszczalne (art. 175 § 1 p.p.s.a.) i uzasadnione. Mając na uwadze powyższe względy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.