I SA/Wa 812/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-05-13

Skład orzekający: Dariusz Pirogowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, posiada legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego w tej samej sprawie?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego w tej samej sprawie. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego.
Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta W. ustalającą opłatę adiacencką i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Prezydent W. zaskarżył tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania. Kolegium wniosło o odrzucenie skargi, wskazując na brak legitymacji Prezydenta do jej wniesienia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę Prezydenta W. i zwrócono mu kwotę 1915,00 zł tytułem uiszczonego wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z urzędu Prezydentowi W. kwotę 1915,00 (tysiąc dziewięćset piętnaście) złotych tytułem uiszczonego wpisu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] uchyliło w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] września 2010 r. nr [...], ustalającą opłatę adiacencką w łącznej wysokości [...] złotych, z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] o pow. [...] ha, stanowiącej działki nr [...] i nr [....], powstałe w następstwie podziału działki nr [...] i zobowiązującą do jej wniesienia (w odpowiednim udziale) J. i W. małż. W. oraz R. sp. z o.o., i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Prezydent W., reprezentowany przez radcę prawnego M. P., wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając Kolegium naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art.: 7, 11, 77 § 1, 80. 107 § 3, 136 k.p.a. oraz 138 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie podnosząc, iż skarga została wniesiona przez organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W świetle powołanego wyżej przepisu, wyróżnia się dwie grupy podmiotów mających legitymację do wniesienia skargi. Do pierwszej grupy zalicza się te, którym uprawnienie to przysługuje w celu ochrony ich naruszonego interesu prawnego. Drugą grupę podmiotów stanowią te, którym uprawnienie do wniesienia skargi zostało przyznane w celu obrony cudzych spraw, ze względu na konieczność ochrony porządku prawnego. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona przez Prezydenta W., a więc organ, który w pierwszej instancji orzekał w sprawie administracyjnej. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym w postępowaniu administracyjnym jednostka samorządu terytorialnego może występować albo w charakterze strony, korzystając z gwarancji procesowych jakie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przyznają stronom postępowania administracyjnego, albo jako organ administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. W takim przypadku organ ten będzie chronił interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego (uchwała siedmiu sędziów NSA z 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03, ONSA 2003 r., nr 4, poz. 115). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04 podkreślił, iż włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie (Lex nr 171164). Pogląd ten Sąd w pełni podziela. Powyższe oznacza, że Prezydent W., jako organ wydający w przedmiotowej sprawie decyzję w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji skargowej do wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na decyzję wydaną w tejże sprawie w drugiej instancji. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło