I SA/Wa 817/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Sawa po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na działanie Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie pisma informującego o stanie sprawy postanawia: odrzucić skargę. J. M. (dalej: "skarżący") pismem z dnia 18 marca 2024 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Prezydenta m. st. Warszawy (dalej: "Prezydent", "organ") w przedmiocie pisma informującego o stanie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż przed Prezydentem prowadzone było postępowanie administracyjne w trybie art. 215 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, w którym organ decyzją z 6 kwietnia 2017 r., nr 40/SD/2017 odmówił przyznania odszkodowania na rzecz skarżącego oraz pozostałych następców prawnych dawnego właściciela. Wojewoda Mazowiecki decyzją z 19 czerwca 2017 r., nr 2739/2017 utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1011/17 oddalił skargi stron postępowania, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 13 listopada 2019 r., nr I OSK 3326/18 oddalił skargę kasacyjną. Dalej organ wskazuje, że z akt administracyjnych wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzją z 28 lipca 2003 r., nr KOC/1631/Go/03 odmówiło skarżącemu przyznania odszkodowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie przy piśmie z 28 lipca 2003 r. zwróciło Prezydentowi wniosek skarżącego z 16 maja 2003 r. informując, że zostało już wydane rozstrzygnięcie w trybie art. 160 k.p.a. Następnie Prezydent postanowieniem z 4 września 2007 r., nr 92/GK/DW/2007 przekazał ww. wniosek zgodnie z właściwością do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, które to decyzją z 1 września 2009 r., nr KOC/3036/Go/09 umorzyło postępowanie w sprawie o przyznanie odszkodowania w trybie art. 160 k.p.a. jako bezprzedmiotowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzją z 28 września 2009 r., nr KOC/3885/Go/09 utrzymało w mocy ww. decyzję z 1 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 18 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1999/09 oddalił skargę skarżącego na ww. decyzję z 1 września 2009 r. Organ wskazał, że mając na uwadze, iż powyższy wniosek został już rozpoznany, a postępowanie administracyjne prowadzone przed Prezydentem w stosunku do nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. hip. [...] zostało zakończone wydaniem decyzji z 6 kwietnia 2017 r., nr 40/SD/2017 wnosi o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast kognicja sądów administracyjnych określona została m. in. w art. 3 § 2 p.p.s.a., który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z jego treści wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "k.p.a."), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.) Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wyjaśnić należy, że Prezydent decyzją z dnia 6 kwietnia 2017 r., nr 40/SD/2017 odmówił przyznania odszkodowania na rzecz skarżącego oraz pozostałych następców prawnych dawnego właściciela nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], zon. Hip. [...]. Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia 19 czerwca 2017 r., nr 2739/2017 utrzymał w mocy tę decyzję. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 marca 2018 r. sygn. I SA/Wa 1011/17 oddalił skargę na ww. decyzję organu, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 listopada 2019 r. sygn. akt I OSK 3326/18 oddalił skargę kasacyjną skarżącego od tego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Oznacza to, że decyzja z dnia 6 kwietnia 2017 r. nr 40/SD/2017 odmawiająca przyznania odszkodowania jest obecnie prawomocna i ostateczna. W tej sytuacji postępowanie przed organem I instancji w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania, którego dotyczyło postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 30 września 2015 r., zostało zakończone. Skoro zatem skarżący jak wynika z akt sprawy, złożył skargę na działanie Prezydenta w przedmiocie pisma informującego o stanie sprawy dot. ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], hip. [...], która została prawomocnie zakończona także w postępowaniu przed sądem administracyjnym to skarga podlega odrzuceniu, gdyż obecnie jej przedmiot nie mieści się w katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 1 p.p.s.a., ponieważ opisane postępowanie już się nie toczy. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.