I SA/Wa 818/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Ministra Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie przekazania zażalenia postanawia odrzucić skargę J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] o przekazaniu do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. Minister Polityki Społecznej w odpowiedzi na powyższą skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych ustawa nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Zatem w przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków na decyzję lub postanowienie to wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie J. S. wniósł skargę na postanowienie Ministra Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...], zgodnie z pouczeniem zawarty w tym postanowieniu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednakże pouczenie zawarte w postanowieniu Ministra Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2005 r. o przysługującej stronie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest błędne, albowiem zaskarżone postanowienie jest postanowieniem wydanym przez ministra w pierwszej instancji, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., zgodnie z którym przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Zgodnie natomiast z art. 127 § 3 w związku z art. 144 k.p.a. strona niezadowolona z postanowienia ministra wydanego w pierwszej instancji może zwrócić się do tego organu (w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia - art. 141 § 2 K.p.a.) z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Należy zarazem zauważyć, że błędne pouczenie w postanowieniu, o którym mowa w art. 112 K.p.a., nie może skutkować utratą terminu do złożenia wniosku z art. 127 § 3 K.p.a. o ponowne rozpatrzenie sprawy (wyrok NSA z dnia 26 stycznia 1998 r., IV SA 628/96, LEX nr 43126). Z powyższych względów skarga wniesiona do Sądu z pominięciem administracyjnego toku instancji jest niedopuszczalna, co prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.