I SA/Wa 818/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 9 maja 2007 r. E. B. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] zawieszające postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia przez Gminę B. z mocy prawa własności nieruchomości położonej w B. przy ul. [...]j, oznaczonej w projekcie podziału jako działka nr [...]. W dniu 6 czerwca 2007 r. wpłynęło do akt sprawy pismo procesowe E. B., w którym wnosił o oddalenie jego skargi, gdyż w sprawie wystąpiły dodatkowe ustalenia. Na wezwanie Sądu, pismem z dnia 21 czerwca 2007 r., skarżący E. B. sprecyzował swoje stanowisko w sprawie, cofając skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający skargę niedopuszczalnym. W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.