I SA/Wa 823/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Kółka [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Kółka [...] na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomość postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 20 marca 2012 r. Kółko [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia przez Gminę [...] z mocy prawa własności nieruchomość położonej w jedn. ewid. [...], obręb [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha. Jednocześnie w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że obawia się, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje w jego majątku znaczne szkody. Kółko [...] wskazało, że od 1965 r. jest posiadaczem przedmiotowej nieruchomości, użytkuje ją. Skomunalizowana działka tworzy gospodarczą całość z sąsiednią nieruchomością, której jest on właścicielem. Obie parcele są ogrodzone i prowadzona jest na nich działalność gospodarcza. Skarb Państwa pomimo wpisu do księgi wieczystej nigdy nie władał nieruchomością. Skomunalizowanie działki może spowodować, że Gmina zacznie wykonać w stosunku do przedmiotowej działki uprawnienia właścicielskie w tym np. windykację, co będzie miało istotny wpływ na sytuację prawna i faktyczną skarżącego. Ponadto w chwili obecnej toczy się postępowanie sądowe o zasiedzenie nieruchomości. Kółko [...] zarzuciło organowi, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie wziął pod uwagę powyższych okoliczności faktycznych i naruszył szereg przepisów prawnych, co mógł narazić skarżącego na znaczne straty majątkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, co następuje: Kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu reguluje art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej ppsa. Zgodnie z zasadą jaką ustanawia ten przepis, wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis ten dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 omawianego przepisu). Wskazać należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia administracyjnego dopuszczalne jest wtedy, gdy wykonanie orzeczenia powoduje bezpośrednio niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie, albowiem bezpośrednią konsekwencją zapadnięcia zaskarżonej decyzji komunalizacyjnej jest wyłącznie uzyskanie przez Gminę [...] potwierdzenia nabycia prawa własności spornej nieruchomości z dniem [...] maja 1990 r. Odtąd Gmina funkcjonuje w obrocie prawnym jako jej właściciel. Wprawdzie nie można wykluczyć (tak jak podniósł skarżący) ewentualności podjęcia przez Gminę działań prowadzących do objęcia w posiadanie przedmiotowej nieruchomości, niemniej powyższego nie sposób uznać za bezpośredni skutek wykonania zaskarżonej decyzji komunalizacyjnej. Powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej, wynikające z ewentualnego wykonania decyzji komunalizacyjnej, nie uprawniają również do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji KKU skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody, w rozumieniu art. 61 § 3 ppsa. "Znaczna szkoda", o której mowa w tym przepisie jest to bowiem taka szkoda majątkowa (jak również niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, w razie uwzględnienia przez Sąd skargi. W tym stanie rzeczy przywołane we wniosku okoliczności, nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania przez sąd wykonania ww. decyzji. Sąd stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków także musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Ponadto podkreślić należy, że skarżący może zawsze dochodzić swoich ewentualnych roszczeń rzeczowych, czy finansowych w sądzie powszechnym. Również podnoszona przez skarżącego kwestia toczącego się postępowania o zasiedzenie nieruchomości, nie może przemawiać za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie, gdyż nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło przez gminę z mocy samego prawa. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, a subiektywne poczucie skarżącego, że decyzja ta jest niezgodna z prawem, nie może być podstawą do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Wskazać bowiem należy, że odnośnie merytorycznych kwestii, Sąd będzie się wypowiadał odrębnym orzeczeniem rozpoznając skargę Kółka [...] na przedmiotową decyzję KKU, a więc to od wyników tego postępowania zależeć będzie ostateczne rozstrzygnięcie w sprawie przeprowadzenia komunalizacji, a nie od wyniku niniejszego postępowania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.61§ 3 ppsa.