I SA/Wa 83/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.M., J.G. i M.K. – B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi L.S., A.M., J.G. i M.K.- B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę postanawia odmówić A.M., J.G. i M.K.– B. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 83/08 odrzucił skargę A.M., J.G. i M.K.– B. w sprawie ze skargi L.S., A.M., J.G. i M.K. – B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wnosząca skargę L.S., która działała w imieniu własnym i w imieniu A.M., J.G. i M.K.– B., wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa procesowego, nie wykonała wezwania Sądu. Skarga wniesiona przez L.S. w imieniu wskazanych osób podlegała więc odrzuceniu, wniesiona bowiem została przez podmiot niemający umocowania do jej wniesienia. W dniu 26 lutego 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek L.S., A.M., J.G. i M.K.– B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi zrozumiane zostało jako konieczność ustanowienia pełnomocnika do podejmowania wszelkich działań w imieniu pozostałych skarżących w trakcie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Takim zaś obowiązkiem – wyczerpującym i wymagającym zaangażowania - nie chciano obarczać osoby najstarszej i schorowanej, tj. L.S.. W związku z tym, nie nadesłano żądanego przez Sąd pełnomocnictwa, lecz - po uzyskaniu telefonicznej informacji z Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – A.M, J.G. i M.K.– B. złożyli pisemne oświadczenia o osobistym udziale w postępowaniu bez ustanawiania pełnomocnika. W ocenie wnioskodawców uchybienie terminu do usunięcia braków formalnych skargi nastąpiło bez ich winy, gdyż działali oni w dobrej wierze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu - nie wykazano braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa procesowego. Podnoszone w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności dotyczące niewłaściwego zrozumienia wezwania Sądu i podjęcie określonych działań (złożenie oświadczeń) po uzyskaniu telefonicznej informacji z Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie stanowią wystarczającej przesłanki uprawdopodobniającej brak winy w uchybieniu terminu. Zwłaszcza, że w wezwaniu z dnia 17 stycznia 2008 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi wyraźnie wskazano czynność, którą należało dokonać, określono termin oraz pouczono o skutkach niewykonania wezwania w terminie. Zdaniem Sądu w sprawie nie przedstawiono argumentacji uzasadniającej uwzględnienie złożonego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Tym samym wniosek A.M., J.G. i M.K. – B. jest bezzasadny i podlega oddaleniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.