I SA/Wa 830/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. w W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W. w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w sprawie cofnięcia W. w W. ze skutkiem na dzień zakończenia semestru zimowego roku akademickiego 2009/2010 r., jednak nie później niż z dniem 28 lutego 2010 r. uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "europeistyka". Wraz z wniesioną skargą strona skarżąca wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku W. w W. wskazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji będzie wiązało się z rozwiązaniem umów ze studentami oraz może skutkować zaprzestaniem pobierania przez tych studentów nauki przez czas trwania sporu sądowego. Oznacza to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej po stronie uczelni (utrata wpływów z tytułu czesnego), jak i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków (do czasu rozstrzygnięcia sprawy nie będzie możliwe kontynuowanie nauki przez studentów). Jednocześnie wykonanie decyzji i związane z tym definitywne odejście studentów z Uczelni spowoduje konieczność natychmiastowego rozwiązania umów z nauczycielami akademickimi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić również należy, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że złożony przez niego wniosek jest zasadny w kontekście przedstawionych wyżej przesłanek i że ewentualna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki dotyczą jego osoby. Po gruntownej analizie zgłoszonych przez stronę skarżącą argumentów stwierdzić należało, że nie dają one podstaw do uwzględnienia wniosku i wydania orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji bowiem powołane przez stronę skarżącą w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie dają podstaw do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie przesłanki wskazane w wyżej powołanym przepisie zachodzą. Wskazać bowiem należy, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zdaniem Sądu wykonanie decyzji w sprawie, która dotyczy cofnięcia uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "europeistyka" nie w każdym wypadku musi się łączyć z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji strona skarżąca może ubiegać się ponownie o uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "europeistyka". Wskazać należy, iż w świetle utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego o nieodwracalności skutków prawnych można mówić wtedy, gdy cofnięcie, zniesienie skutków prawnych wymaga takich działań, do których organ administracji publicznej nie ma umocowania ustawowego, czyli nie może zastosować formy aktu administracyjnego indywidualnego, nie może też skorzystać z drogi postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe uznając, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji nie pociągnie za sobą niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.