I SA/Wa 835/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie : WSA Daniela Kozłowska Asesor WSA Agnieszka Miernik (spr.) Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2007 r. sprawy ze skargi A. C. i A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. nakazuje zwrócić skarżącemu A. C. z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu połowy wpisu sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] marca 2007 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania A. G. i A. C., uchyliło decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] o odmowie zatwierdzenia podziału nieruchomości uregulowanej w KW [...] dz. [...], położonej przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] Miasta W. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podało, że pismem z dnia 18 lutego 2005 r. Starostwo Powiatowe w P. wystąpiło o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości KW [...] dz. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...], w celu wydzielenia działek podlegających zwrotowi na rzecz byłych właścicieli. Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] odmówił zatwierdzenia podziału nieruchomości uregulowanej w KW [...] dz. [...], położonej przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] Miasta W., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ewid. nr [...] w obrębie [...], wykazanej na mapie z projektowanym podziałem nieruchomości zaewidencjonowanej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. pod numerem ewid. [...]. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 96 ust. 1, art. 95 pkt 4 oraz art. 97 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest pawilonem handlowym czterosegmentowym oraz społecznym parkingiem, na podstawie stosownych zezwoleń na budowę. Wg przedłożonej mapy wydzielono 15 działek o numerach od [..] do [...], przeznaczonych do zwrotu na rzecz byłych właścicieli. Projektowany podział nieruchomości odtwarza dawne granice prawne nieruchomości, uwzględnia także wydzielenie działek pod pawilony handlowe według mapy z projektowanym podziałem nieruchomości do celów sądowych, zaewidencjonowanej pod numerem [...]. Organ wskazał, że projektowana linia podziału na odcinku O-M i M-J, wykazana na mapie z projektowanym podziałem do celów rewindykacji, przebiega niezgodnie z usytuowaniem ściany konstrukcyjnej budynku, ponieważ ściana ta pomiędzy pawilonami oznaczonymi nr [...] i [...] przebiega wzdłuż odcinka oznaczonego literami N-M i M-H, co zostało potwierdzone na podstawie dokumentacji budowlanej oraz wizji w terenie. Prezydent Miasta W. wyjaśnił, że stosownie do przepisu § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, poz. 2663) jeżeli przedmiotem podziału jest nieruchomość zabudowana, a proponowany jej podział powoduje także podział budynku, granice projektowanych do wydzielenia działek gruntu powinny przebiegać wzdłuż pionowych płaszczyzn, które tworzone są przez ściany oddzielenia przeciwpożarowego usytuowane na całej wysokości budynku od fundamentu do przekrycia dachu. W budynkach, w których nie ma ścian oddzielenia przeciwpożarowego, granice projektowanych do wydzielenia działek gruntu powinny przebiegać wzdłuż pionowych płaszczyzn, które tworzone są przez ściany usytuowane na całej wysokości budynku od fundamentu do przekrycia dachu, wyraźnie dzielące budynek na dwie odrębnie wykorzystywane części, które mają własne wejścia i są wyposażone w odrębne instalacje. Projektowany podział nieruchomości jest zatem - zdaniem organu pierwszej instancji - niezgodny z w/w przepisem odrębnym. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli A. C. i A. G.. Odwołujący zakwestionowali rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i wnieśli o wydanie orzeczenia reformacyjnego w niniejszej sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w wyniku rozpatrzenia odwołania, wskazało, że organ pierwszej instancji, wydając zaskarżone rozstrzygnięcie, oparł się w na ustaleniach dokonanych w toku oględzin, które zostały przeprowadzone bez udziału skarżących i bez uwzględnienia ich uwag, sugestii i zastrzeżeń. W aktach sprawy brak jest protokołu oględzin, zawierającego stosowne ustalenia stanu faktycznego, również brak jest zawiadomienia o ich dokonaniu. Kolegium podniosło, że o wszystkich czynnościach postępowania, w tym również i o oględzinach nieruchomości strona winna być zawiadomiona przez organ prowadzący to postępowanie. Kolegium podkreśliło, że zachowanie wymogu art. 79 k.p.a., niezależnie od wagi i treści przeprowadzonego dowodu, jest bezwzględnym obowiązkiem organu administracyjnego, niezawiadomienie zaś stron o przeprowadzonych oględzinach nieruchomości stanowi naruszenie tego obowiązku. Wobec powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia ponownie postępowania wyjaśniającego z uwzględnieniem zarzutów podniesionych w odwołaniu, w wyniku którego zostanie wydana merytoryczna decyzja z uwzględnieniem wskazówek zawartych w decyzji Kolegium. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] marca 2007 r., nr [...], wnieśli A. G. i A. C., zarzucając decyzji naruszenie: – art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami poprzez przyjęcie, że organ pierwszej instancji może dokonać oceny prawidłowości przedłożonego do zatwierdzenia podziału z innymi przepisami, – art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie tego, że organ pierwszej instancji zebrał w sprawie kompletny materiał dowodowy, dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych mających znaczenie w sprawie, – art. 12 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób przewlekły oraz – art. 138 § 2 k.p.a poprzez nieuwzględnienie tego, że organ odwoławczy może zastosować ten przepis tylko wtedy, gdy dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy należy w całości lub w znacznej części przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w części orzekającej o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji i nakazanie organowi odwoławczemu wydanie decyzji, a także o zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosiło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 12 października 2007 r. skarżący A. C. i A. G. oświadczyli, że cofają skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy). W przedmiotowej sprawie, zdaniem sądu, nie zachodzi żadna z wyżej wymienionych okoliczności. Z tych względów na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy.