I SA/Wa 836/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o. o. z siedzibą w K., [...] Sp. z o. o. z siedzibą w K., [...] Sp. z o. o. z siedzibą w K., [...] Sp. z o. o. i spółki- [...] Spółka komandytowa z siedzibą w K., [...] Sp. z o. o. z siedzibą w K., Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonej w K. przy ulicy [...], S. Ł., M. I., Ł. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...]. Sp. z o. o. z siedzibą w K., [...] Sp. z o. o. z siedzibą w K., [...] Sp. z o. o. z siedzibą w K., [...] Sp. z o. o. i spółki- [...] Spółka komandytowa z siedzibą w K., [...] Sp. z o. o. z siedzibą w K., Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonej w K. przy ulicy [...], S. Ł., M. I., Ł. W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...]. Sp. z o. o. z siedzibą w K., [...] Sp. z o. o. z siedzibą w K., [...] Sp. z o. o. z siedzibą w K., [...] Sp. z o. o. i spółki- [...] Spółka komandytowa z siedzibą w K., [...] Sp. z o. o. z siedzibą w K., Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonej w K. przy ulicy [...], S. Ł., M. I., Ł. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków nieruchomych województwa [...] pod numerem [...] układ urbanistyczny miasta K. w historycznych granicach [...]. Skarżący w powyższej skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji. Wniosek skarżący uzasadnili tym, że zaskarżona decyzja wyrządzi im znaczną szkodę i spowoduje nieodwracalne skutki zarówno w sferze faktycznej - uniemożliwi lub znacznie ograniczy wykonywanie prawa własności, w tym także prowadzenie działalności inwestycyjnej, jak i prawnej, bowiem wszelkie inwestycje będą wymagały uprzedniej zgody konserwatora, wyrażonej w formie decyzji. W efekcie spowoduje to paraliż działalności inwestycyjnej na całym obszarze chronionym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe uzasadnienie go, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004, nie publ.). Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadnili swojego wniosku w stopniu pozwalającym na wstrzymanie tej decyzji. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. W rozpatrywanej sprawie skarżący wskazali, iż objęcie nieruchomości ochroną konserwatorską może skutkować zwiększeniem kosztów prowadzenia działalności inwestycyjnej. Wystąpienie powyższego skutku skarżący upatrują w wydaniu zaskarżonej decyzji. Argument ten nie jest przekonywujący, bowiem skarżący nie wykazali wysokości finansowych strat, które mają ponieść w związku z ewentualnym ograniczeniem swobodnego prowadzenia działalności inwestycyjnej, a w konsekwencji przesłanek "zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji.