I SA/Wa 837/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Gdesz Sędzia WSA Joanna Skiba Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi W.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego A. M. prowadzącej Kancelarię Prawniczą w W. przy ulicy [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania W.K. od pisma Burmistrza Gminy B. z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ odwoławczy wskazał, że wnioskiem z 6 marca 2009 r. W.K. zwrócił się do Ośrodka Pomocy Społecznej w B. o wypłatę w dniu 10 marca 2009 r. zaległych zasiłków celowych Kierownik Środowiskowy Ośrodka Pomocy Społecznej w B. pismem z dnia 9 marca 2009 r., nr [...] poinformował W.K., że w dniu 26 lutego 2009 r. otrzymał on decyzję nr [...] przyznająca zasiłek celowy zwrotny, który zostanie wypłacony po uprawomocnieniu decyzji w dniu wypłaty zasiłków celowych tj. w dniu 19 marca 2009 r. Powyższe pismo Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] marca 2009 r. W. K. odebrał osobiście w dniu 26 marca 2009 r. W dniu 27 marca 2009 r. W.K. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. za pośrednictwem Burmistrza Gminy B. W odwołaniu W. K. wnosi o zapłatę z tytułu "matactwa z wypłatą zasiłków, niepłacenia zasiłków celowych, za zniesławienie, zniszczenie rzeczy, nielegalne wynajmowanie lokalu, za skierowanie wniosku do sądu rodzinnego", a ponadto "o wycofanie z sądu rodzinnego wniosku o hospitalizację psychiatryczną." Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...], na podstawie art.134 k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Organ odwoławczy wskazał, że pismo Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] marca 2009 r. nie stanowi decyzji administracyjnej, nie zawiera bowiem rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej załatwianej w drodze decyzji administracyjnej. Ponadto organ przytoczył wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 1992 r. , sygn. SA/Gd 746/92/S (publ. OSP 1993, nr 9, poz.178), zgodnie z którym: "Jeżeli sprawa nie podlega załatwieniu przez wydanie decyzji administracyjnej, a strona wniosła odwołanie od informacji udzielonej jej przez organ I instancji, organ odwoławczy stwierdza niedopuszczalność odwołania". Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył W.K., wnosząc o niezwłoczną zapłatę wskazanych w skardze kwot z różnych tytułów, głównie zasiłków, kosztów zwracanych bez rozpoznania podań do różnych sądów i urzędów, z tytułu zniszczenia mienia, na oddłużenie lokalu. Skarga zawiera też zarzuty pod adresem sędziego prowadzącego sprawę w sądzie rodzinnym i pod adresem biegłego sądowego psychiatry. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że stosownie do art.127 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Przepis ten realizuje konstytucyjną zasadę dwuinstancyjności postępowania, zgodnie z którą każda sprawa indywidualna, rozpoznawana i rozstrzygana decyzją organu pierwszej instancji podlega w wyniku wniesienia odwołania ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ drugiej instancji. Jednakże prawo odwołania służy stronie wyłącznie od takich rozstrzygnięć organów administracji, które w sposób władczy, jednostronny i skierowany na zewnątrz rozstrzygają o prawach lub obowiązkach jednostki. Rozstrzygnięcia, od których służy odwołanie muszą spełniać choćby minimum elementów przewidzianych przez przepisy prawa procesowego dla decyzji administracyjnej (art.107 §1 i §3 k.p.a.). Ponadto sprawa powinna kwalifikować się do rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej. Zaskarżone odwołaniem złożonym przez W.K. pismo Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] marca 2009 r. jest odpowiedzią na pismo skarżącego w kwestii żądania wypłacenia mu w oznaczonym dniu 19 marca 2009 r. zaległych zasiłków celowych. W odpowiedzi Ośrodek Pomocy Społecznej w B. udzielił informacji, dotyczącej wypłaty zasiłku celowego przyznanego decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. i wyjaśnił skarżącemu, że wszystkie decyzje przyznające pomoc zostały zrealizowane, poza tymi, od których wpłynęło odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego lub skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Załatwienie tego rodzaju pisma przez organ administracji publicznej nie wymaga formy decyzji administracyjnej i ma jedynie charakter informacyjny. Od takiego pisma odwołanie nie jest dopuszczalne. Prawidłowo zatem organ odwoławczy postąpił uznając, że zachodzi niedopuszczalność odwołania (art.134 k.p.a.). Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku. Orzeczenie o kosztach zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy znajduje uzasadnienie w art. 250 wymienionej ustawy oraz §14 ust.2 pkt 1 lit.c i §2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).