I SA/Wa 839/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Gdesz Sędzia WSA Joanna Skiba Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi W.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. L. prowadzącej Kancelarię Radców Prawnych w W. przy ulicy [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania W. K., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [..] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podania. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że podaniem z dnia 6 marca 2009 r. W. K. zwrócił się do Burmistrza Gminy w B. o "oddanie przedmiotów i dokumentów ukradzionych z Waszą pomocą z lokalu po matce mojej córki K. i z lokalu mojego". Burmistrz Gminy B. postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. zwrócił podanie W.K. na podstawie art. 66 § 3 kpa. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W.K., wyrażając niezadowolenie z jego treści. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Kolegium uznało, że Burmistrz Gminy B. prawidłowo rozstrzygnął orzekając o zwrocie podania na podstawie art. 66 § 3 kpa. Roszczenie o wydanie rzeczy jest roszczeniem cywilnoprawnym, zaś sprawa ze stosunku z zakresu prawa cywilnego jest sprawą cywilną (art. 1 k.p.c.). Do rozpoznania spraw cywilnych stosownie do art. 2 § 1 k.p.c. powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Kolegium uznało, że skoro do rozpoznania sprawy właściwy jest sąd powszechny, to obowiązkiem organu, w myśl art. 66 § 3 kpa, był zwrot podania. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył W.K.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżone postanowienie z dnia 20 kwietnia 2009 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2009 r. nie naruszają prawa. Na wstępie wskazać należy, że organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie zawierające określone żądanie, zobowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać, czy jest organem właściwym do wszczęcia postępowania w sprawie oraz czy żądanie objęte podaniem może być rozpoznane w postępowaniu administracyjnym. Innymi słowy obowiązkiem organu jest ustalenie, czy konkretna sprawa jest sprawą indywidualną, czy sprawa ta należy do właściwości organów administracji publicznej lub organów wymienionych w art. 1 pkt 2 kpa i czy jest sprawą podlegającą rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej (wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt II GSK 32/06, LEX nr 212199). W przypadku zaś ustalenia, że sprawa objęta podaniem nie jest sprawą administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1 kpa, zgodnie z którym kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych lub też stwierdzenia, że została skierowana do organu niewłaściwego, obowiązkiem organu administracji publicznej jest podjęcie stosownych czynności procesowych określonych w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego. Zaznaczyć trzeba, że stosownie do treści art. 66 § 3 kpa, jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że pismem z dnia 6 marca 2009 r. (w zaskarżonym postanowieniu błędnie wskazano datę 9 marca 2009 r.) W.K. zwrócił się do Burmistrza Gminy B. m.in. o "oddanie przedmiotów i dokumentów ukradzionych z Waszą pomocą z lokalu po matce mojej córki K. i z lokalu mojego". Zdaniem Sądu przedmiotowe żądanie nie stanowi żądania podlegającego rozpoznaniu w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy administracji publicznej. Sprawa objęta żądaniem nie jest bowiem sprawą administracyjną w rozumieniu powołanego art. 1 pkt 1 kpa. Żądanie W. K. zawarte w piśmie z dnia 6 marca 2009 r. ma charakter sprawy cywilnej i może być rozpoznane wyłącznie w trybie postępowania cywilnego, przez właściwy sąd powszechny. Słusznie zatem organy administracji publicznej uznały się za niewłaściwe do rozpoznania przedmiotowej sprawy i prawidłowo - na podstawie art. 66 § 3 kpa – wydały postanowienie o zwrocie podania skarżącemu. W świetle powyższego stwierdzić należy, że wniesiona skarga jest bezzasadna i brak jest podstaw do jej uwzględnienia. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy orzeczono na mocy art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).